Legislator Case Law & Legislation
VI Ka 902/15 AI generated

Criminal appeal dismissed; court upheld conviction for negligent gun deposit violation over intentional possession claim.

Case Number VI Ka 902/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellate court dismissed the prosecutor's appeal and upheld the first-instance conviction for negligent possession of a firearm. The defendant argued he lacked intent to illegally possess the weapon, claiming he simply forgot to deposit it due to work overload. The court rejected this, ruling that the evidence showed he intentionally failed to meet the statutory deadline for depositing the weapon after his license was revoked, which constitutes a negligent offense under the relevant penal code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 263 § 2 kk; Art. 9 § 1 kk: Intentional commission of a prohibited act requires proof of direct or indirect intent; failure to deposit a firearm after license revocation constitutes a negligent offense if the actor knowingly omitted the required action.

Keywords

AI generated
negligent possession firearm deposit criminal appeal intent requirement penal code offense administrative revocation prosecutor appeal

Cited Legislation

AI generated
Art. 263 § 2 kk
o czyn z art. 263 § 2 kk.
Art. 9 § 1 kk
Zgodnie z art. 9 § 1 kk czyn zabroniony popełniony jest umyślnie, jeżeli sprawca ma zamiar jego popełnienia, to jest chce go popełnić albo przewidując możliwość jego popełnienia, na to się godzi.
Art. 51 ust. 2 pkt 1 ustawy o broni i amunicji z dnia 21.05.1999r.
wykroczenia z art. 51 ust. 2 pkt 1 ustawy o broni i amunicji z dnia 21.05.1999r. i za to na mocy art.
Art. 22 ust. 3 ustawy o broni i amunicji z dnia 21.05.1999r.
Zgodnie bowiem z art. 22 ust.
Art. 636 § 1 kpk
109 § 2 kpw i art. 636 § 1 kpk w zw.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygnatura akt VI Ka 902/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 listopada 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Grzegorz Kiepura Protokolant Aleksandra Studniarz przy udziale Marka Dutkowskiego Prokuratora Prokuratury Okręgowej po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2015 r. sprawy A. N. (1) syna S. i E. ur. (...) w K. oskarżonego z art. 263§ 2 kk na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego od wyroku Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 3 marca 2015 r. sygnatura akt VII K 543/14 na mocy art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 109 § 2 kpw i art. 636 § 1 kpk w zw. z art. 119 kpw 1. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

2. kosztami procesu za postępowanie odwoławcze obciąża Skarb Państwa. VI Ka 902/15

UZASADNIENIE

A. N. (1) został oskarżony o to, że w okresie od 17.10.2013r. do 2.06.2014r. w Z., posiadał bez wymaganego zezwolenia broń gazową w postaci rewolweru gazowego marki R. (...) cal.9 oraz dziesięć sztuk amunicji gazowej do tego rewolweru, tj. o czyn z art. 263 § 2 kk. Wyrokiem Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 3.03.2015r. oskarżony został uznany za winnego tego, że od dnia 18.10.2013r. do dnia 2.06.2014r. w Z., pomimo ustawowego obowiązku spowodowanego faktem cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni palnej gazowej decyzją (...) Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 9.09.2013r., nie złożył do depozytu broni palnej gazowej w postaci rewolweru gazowego marki R. (...) cal.9 oraz dziesięciu sztuk amunicji gazowej do tego rewolweru, tj. wykroczenia z art. 51 ust. 2 pkt 1 ustawy o broni i amunicji z dnia 21.05.1999r. i za to na mocy art. 51 ust. 1 tej ustawy skazany został na karę grzywny w wysokości 2000 zł.

Na podstawie art. 627 kpk i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe obejmujące wydatki w kwocie 70 zł i opłatę w wysokości 200 zł. Apelację od tego wyroku wywiódł prokurator, który zaskarżył orzeczenie w całości na niekorzyść oskarżonego, zarzucając mu błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający istotny wpływ na jego treść, skutkujący przypisaniem oskarżonemu odpowiedzialności za wykroczenie z art. 51 ust. 1 ustawy o broni i amunicji z dnia 21.05.1999r., a polegający na dowolnej ocenie dowodu z wyjaśnień oskarżonego, dokonanej wbrew życiowemu doświadczeniu i wbrew zasadom prawidłowego i logicznego rozumowania oraz na bezpodstawnym przyjęciu, że oskarżony w okresie objętym zarzutem, nie działał z zamiarem bezpośrednim bądź ewentualnym, podczas gdy z zebranego materiału dowodowego, w tym decyzji o cofnięciu pozwolenia na broń wraz z pouczeniem, potwierdzeniem odbioru decyzji administracyjnej o cofnięciu zezwolenia na posiadanie broni oraz wyjaśnień oskarżonego, wynika, że swoim umyślnym zachowaniem oskarżony zrealizował znamiona występku stypizowanego w art. 263 § 2 kk.

W oparciu o podniesiony zarzut prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Apelacja nie jest zasadna. Wbrew jej wywodom sąd rejonowy nie popełnił błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, polegającego na dowolnej ocenie dowodu z wyjaśnień oskarżonego A. N. oraz na bezpodstawnym przyjęciu, że oskarżony nie działał z zamiarem bezpośrednim bądź ewentualnym popełnienia czynu z art. 263 § 2 kk. Ocena dowodów dokonana przez sąd nie wykraczała poza ramy określone w art. 7 kpk.

Przestępstwo z art. 263 § 2 kk można popełnić wyłącznie umyślnie – w zamiarze bezpośrednim bądź ewentualnym. Zgodnie z art. 9 § 1 kk czyn zabroniony popełniony jest umyślnie, jeżeli sprawca ma zamiar jego popełnienia, to jest chce go popełnić albo przewidując możliwość jego popełnienia, na to się godzi. Zamiaru z jakim działał sprawca nie można domniemywać – należy go udowodnić. W niniejszej sprawie jedynymi dowodami pozwalającymi na odtworzenie zamiaru z jakim działał oskarżony były jego wyjaśnienia. Oskarżony wyjaśnił, że w zasadzie broń nie była mu potrzebna, a o obowiązku złożenia jej do depozytu po prostu zapomniał z powodu nawału zajęć zawodowych i częstych wyjazdów poza miejsce zamieszkania (k. 15, k. 46).

Wyjaśnienia oskarżonego były konsekwentne i przekonujące, dlatego też sąd rejonowy słusznie dał im wiarę. W sprawie nie było dowodów przeciwnych, pozwalających na skuteczne podważenie wersji oskarżonego, zgodnie z którą nie miał on zamiaru popełnienia czynu zabronionego stypizowanego w art. 263 § 2 kk. Niezwłocznie po otrzymaniu wezwania przez Policję, ale przed postawieniem zarzutu popełnienia przestępstwa nielegalnego posiadania broni i amunicji, złożył on wymienione przedmioty do depozytu (k. 2). Okoliczność ta potwierdza, że zamiarem oskarżonego nie było nielegalne posiadanie broni.

W tym stanie rzeczy sąd rejonowy prawidłowo ustalił, że nie można oskarżonemu przypisać popełnienia umyślnego występku z art. 263 § 2 kk. Podkreślić należy, że oskarżony wszedł w posiadanie broni gazowej legalnie. Jednak decyzją (...) Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 9.09.2013r. cofnięto mu pozwolenie i zobowiązano do zbycia broni lub złożenia jej do depozytu w terminie 30 dni od uprawomocnienia się decyzji. Zgodnie bowiem z art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 21.05.1999r. o broni i amunicji, jeżeli broń nie zostanie zbyta w terminie 30 dni, należy ją złożyć wraz z amunicją do depozytu właściwego organu Policji.

Skoro zatem oskarżony uchybił temu terminowi, na skutek niezachowania ostrożności wymaganej takich okolicznościach, to jego zachowanie wyczerpało ustawowe znamiona wykroczenia z art. 51 ust. 2 pkt 1 cyt. wyżej ustawy, zgodnie z którym, kto nie dopełnia obowiązku rejestracji broni albo obowiązku zdania broni i amunicji do tej broni, podlega karze aresztu albo grzywny. Wymierzona ukaranemu kara 2.000 zł grzywny jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu i uwzględnia sytuację materialną sprawcy. Podzielając zatem w pełni ustalenia faktyczno-prawne sądu pierwszej instancji zaskarżony wyrok jako słuszny utrzymano w mocy.

Rozstrzygnięcie o kosztach procesu za postępowanie odwoławcze jest konsekwencją nieuwzględnienia apelacji i ma swoje oparcie w treści art. 636 § 1 kpk.