Court quashes sentence for failure to combine all punishments under Art. 85 and 87 of Criminal Code.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal quashed the lower court's judgment and remanded the case for retrial due to a serious procedural error. The defendant argued that the first-instance court failed to combine all applicable punishments under Article 85 of the Criminal Code, incorrectly limiting the combination to only free sentences. The court ruled that free sentences and restriction of liberty sentences are combinable under Article 87, and the lower court's refusal to consider the full scope of the defendant's convictions constituted a gross violation of law.
Legislator headnote
AI generatedArt. 85, Art. 87 k.k.: When a perpetrator commits two or more crimes before the first judgment becomes final, the court must issue a combined sentence if the penalties are of the same type or other combinable penalties; failure to combine all eligible penalties constitutes a gross violation of law.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt. IV Ka 676/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 sierpnia 2013r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Joanna Żelazny (spr.) Sędziowie SSO Agata Regulska SSR del do SO Anna Statkiewicz Protokolant Jowita Sierańska przy udziale L. K. Prokuratora Prokuratury Okręgowej po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2013r. sprawy D. K. w przedmiocie wydania wyroku łącznego na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia z dnia 15 kwietnia 2013r. sygn. akt II K 17/13 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu dla Wrocławia – Śródmieścia do ponownego rozpoznania. Sygn. akt IV Ka 676/13
UZASADNIENIE
D. K. został skazany prawomocnymi wyrokami:
1. Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Fabrycznej z dnia 7 grudnia 2010 roku , w sprawie o sygn. akt XII K 868/10 za przestępstwo z art. 286§1 kk , art. 270§1 kk w zw. z art. 11§2 kk w z. z art. 91§1 kk popełnione w okresie od 25 lutego 2010 r. do 8 maja 2010 roku na karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby , której wykonanie zarządzono postanowieniem Sądu z dnia 21 marca 2012 roku;
2. Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia z dnia 5 kwietnia 2011 roku , w sprawie o sygn. akt II K 1421/10 za przestępstwo z art. 62 ust 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii ,popełnione w dniu 23 listopada 2010 r. na krę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby , której wykonanie zarządzono postanowieniem Sądu z dnia 21 marca 20102 roku;
3. Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Fabrycznej z dnia 26 stycznia 2011 roku w sprawie o sygn. akt II K 346/10 za przestępstwo z art. 190§1 kk w zw. z art. 31§2 kk popełnione w dniu 27 grudnia 2009 r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby , której wykonanie zarządzono postanowieniem Sądu z dnia 21 marca 2012 r. ;
4. zaocznym Sądu Rejonowego dla Wrocławia- Śródmieścia z dnia 13 czerwca 2012 r. , w sprawie o sygn. akt II K 78/12 za przestępstwo z art. 62 ust 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii popełnione 3 października 2011 r. na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat próby;
5. zaocznym Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Fabrycznej z dnia 25 lutego 2011 r. w sprawie o sygn. akt XII K 984/10 za przestępstwo z art. 62 ust 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii popełnione 3 października 2011 r. na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat próby;
6. Sądu Rejonowego dla Wrocławia- Śródmieścia z dnia 23 grudnia 2008 r. , w sprawie o sygn.akt II K 781/08 za przestępstwo z art. 190§1 kk popełnione w dniu 10 grudnia 2007r. na karę łączną 8 miesięcy ograniczenia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania kary łącznej ograniczenia wolności na okres 2 lat próby;
7. Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie o sygn. akt II K 906/11 za przestępstwo z art. 244a kk popełnione w dniu 17 kwietnia 2011 r. na karę 4 miesięcy ograniczenia wolności z warunkowym ;
8. Sądu Rejonowego dla Wrocławia- Śródmieścia z dnia 27 stycznia 2012 r. w sprawie o sygn. akt II K 1002/11 za przestępstwo z art. 244 a kk popełnione w dniu 17 kwietnia 2011 r. na karę 4 miesięcy ograniczenia wolności z warunkowym Wyrokiem łącznym z dnia 15 kwietnia 2013r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia , w sprawie o sygn akt II K 17/13 : I. na podstawie art. 569§1 kpk w zw. z art. 85 kk i art. 86§1 i 2 kk połączył wyroki opisane w punktach 1,2, 3 części wstępnej wyroku i wymierzył skazanemu D. K. karę łączną 2 lat pozbawienia wolności;
II. na podstawie art. 63§1 kk na poczet orzeczonej kary łącznej zaliczył skazanemu okres zatrzymania w dniu 13 listopada 2010 r. oraz okresy kar dotychczas odbytych z wyroków podlegających połączeniu; III. na podstawie art. 572 kpk umorzył postępowanie w zakresie wyroków opisanych w punktach 4-8 części wstępnej wyroku; IV. pozostałe orzeczenia zawarte w połączonych wyrokach pozostawił do odrębnego wykonania ; V. na podstawie art. 624§1 kpk zwolnił skazanego od ponoszenia kosztów sądowych związanych z wydaniem wyroku łącznego , zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa;
VI. zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokat Z. G. kwotę 147, 60 zł. tytułem udzielonej skazanej obrony z urzędu. Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2013 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia postanowił na podstawie art. 105§1 kpk sprostować oczywistą omyłkę pisarską w wyroku Sądu z dnia 15 kwietnia 2013 r., w sprawie II K 17/13 w ten sposób, iż w części wstępnej wyroku wyeliminował pkt 5 i 8 w zakresie skazań wyrokami XII K 984/10 oraz II K 1002/11 , albowiem skazania te nie dotyczą D. K. , a ich wpisanie było wynikiem omyłki komputerowej oraz w części dyspozytywnej w ten sposób,iż w punkcie III w miejsce punktów „4-8” wpisać punkty 4,6, 7 .
Apelację od powyższego wyroku wniósł skazany za pośrednictwem swojego obrońcy. Obrońca zaskarżyła wyrok w punkcie I , zarzucając naruszenie prawa materialnego, to jest art. 85 kk i art. 86 kk w ten sposób, że Sąd nie zastosował w pełni zasady absorpcji , wymierzając skazanemu w punkcie I wyroku karę łączną dwóch lat pozbawienia wolności za trzy czyny opisane w punktach 1,2 , 3 części wstępnej wyroku, za które wymierzone zostały kary jednostkowe 1 roku i trzech miesięcy pozbawienia wolności , 6 miesięcy pozbawienia wolności i sześciu miesięcy pozbawienia wolności- mimo istnienia podstaw do wymiaru kary łącznej w łagodniejszym wymiarze .
Formułując powyższy zarzut obrońca wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku w punkcie I przez wydanie wyroku łącznego z pełnym zastosowaniem zasady absorpcji przez wymierzenie skazanemu kary łącznej w wymiarze 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje :
Zaskarżony wyrok nie mógł się ostać . Zważyć należy ,że Sąd Okręgowy dokonując kontroli odwoławczej , zobligowany jest badać nie tylko , czy zarzuty podniesione w środku odwoławczym są zasadne . W myśl art. 440 kpk ma obowiązek również, niezależnie od granic zaskarżenia oraz podniesionych zarzutów , analizować , czy utrzymanie zaskarżonego wyroku w mocy nie byłoby rażąco niesprawiedliwe . Z taką natomiast sytuacją mieliśmy do czynienia w rozpoznawanej sprawie . Zaskarżony wyrok bowiem wydany został z rażącym naruszeniem art. 85 kk.
Wszak zawarte w nim” sformułowanie „sąd orzeka karę łączną” oznacza ,że zastosowanie tej instytucji jest obligatoryjne , a więc w razie spełnienia przesłanek wskazanych w art. 85 kk nie ma możliwości jej niezastosowania . W takim wypadku sąd obowiązany jest do wydania wyroku łącznego, co oznacza również brak swobody w doborze skazań podlegających łączeniu i niemożność pominięcia części z nich” /por. wyrok SN z dnia 30 stycznia 2013 r., sygn. akt IV KK 416/12/. Lektura akt , w szczególności pisemnych motywów zaskarżonego wyroku przekonuje zaś ,że Sąd Rejonowy nie rozważył możliwości ukształtowania drugiej kary łącznej , obok tej określonej w punkcie I części dyspozytywnej wyroku , a dotyczącej kar orzeczonych wyrokami :zaocznym Sadu Rejonowego dla Wrocławia-Fabrycznej , sygn. akt II K 78/12 z dnia 13 czerwca 2012 r., i Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Śródmieścia z dnia 16 listopada 2011 r. , sygn.akt II K 906/11.
Nie rozważył zaś , jak przekonuje pisemne uzasadnienie , na skutek błędnej interpretacji art. 85 kk . W ocenie Sądu I instancji bowiem art. 85 kk daje możliwość połączenia jedynie kar tego samego rodzaju (k.3 uzasadnienia). W konsekwencji tego błędu Sąd Rejonowy , jak dalej wskazuje uzasadnienie, rozważał oddzielnie możliwości połączenia kar pozbawienia wolności i w drugiej grupie kar ograniczenia wolności , co doprowadziło go do konstatacji ,iż połączeniu podlegają jedynie kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami opisanymi w punktach 1, 2, 3 części wstępnej wyroku .
Podczas gdy art. 85 kk jasno stanowi ,iż sąd orzeka karę łączną ,jeśli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw , zanim zapadł pierwszy wyrok , chociażby nieprawomocny , co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu. O tym natomiast , iż kary pozbawienia wolności i ograniczenia wolności , wbrew stanowisku Sądu , są karami podlegającymi łączeniu , określa art. 87 kk , wskazujący przy tym zasady takiego połączenia . Gdyby Sąd miał to na uwadze , rozważyłby możliwość połączenia kary 4 miesięcy ograniczenia wolności ( bez warunkowego zawieszenia jej wykonania , w przeciwieństwie do opisu dokonanego w wyroku) orzeczonej wyrokiem Sadu Rejonowego dla Wrocławia- Śródmieścia z dnia 16 listopada 2011 r. (syg. akt II K 906/11) , za przestępstwo z art. 244 a popełnione w dniu 17 kwietnia 2011 r. i kary 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania orzeczonej wyrokiem zaocznym Sadu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia z dnia 13 czerwca 2012 r. ( sygn .akt II K 78/12 ) za przestępstwo z art. 62 ust 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii popełnione w dniu 3 października 2011r..
Z tych też powodów zaskarżony wyrok , jako rażąco niesprawiedliwy , ostać się nie mógł . Przy ponownym rozpoznaniu sprawy , Sąd Rejonowy będzie miał na uwadze poczynione wyżej rozważania . Niezależnie od tego , wykaże się większą dbałością przy formułowaniu wyroku , w szczególności , by w jego części wstępnej znalazły się tylko te orzeczenia dotyczące skazanego D. K. , a nadto , by opis poszczególnych skazań , odpowiadał stanowi rzeczywistemu ( pkt 7 części wstępnej wyroku). Wobec powyższego orzeczono , jak na wstępie .