Court dismissed loan claim due to statute of limitations expiration for business-related debt.

Sygn. akt VIII C 2615/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ dnia 21 stycznia 2016 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi w VIII Wydziale Cywilnym w składzie: przewodniczący: SSR Bartek Męcina protokolant: sekr. sąd. Ewa Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2016 roku w Łodzi sprawy z powództwa (...) spółka z o.o. w G. przeciwko W. S. o zapłatę oddala powództwo. Sygn. akt VIII C 2615/15

UZASADNIENIE

W pozwie wniesionym w dniu 14 maja 2015 roku w elektronicznym postępowaniu sądowym powód (...) spółka z o.o. z siedzibą w G., reprezentowany przez pracownika, wniósł o zasądzenie od pozwanej W. S. kwoty 970,99 zł. z umownymi odsetkami w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP od kwoty 855,89 zł. od dnia 30 sierpnia 2011 r. do dnia zapłaty oraz z ustawowymi odsetkami od kwoty 25,10 zł. od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Nadto powód wniósł o zasądzenie na jego rzecz od pozwanej kosztów procesu według norm przepisanych.

W uzasadnieniu powód wskazał, że pozwana zaciągnęła pożyczkę w kwocie 1.685,18 zł. Zgodnie z umową pożyczki pozwana powinna zwrócić kwotę pożyczki w 40 tygodniowych ratach. W przypadku braku terminowych wpłat pozwana była zobowiązana do zapłaty zryczałtowanych kosztów windykacji w kwocie 90 zł. Pozwana dokonała łącznie wpłat w wysokości 920 zł. Powód wypowiedział umowę pismem z dnia 14 lipca 2011 r., w związku z czym niezapłacona część pożyczki stała się wymagalna w dniu 29 sierpnia 2011 r. (pozew- k. 2- 4) Postanowieniem z dnia 28 maja 2015 roku Sąd Rejonowy Lublin- Zachód w Lublinie przekazał sprawę do rozpoznania do Sądu Rejonowego dla Łodzi Widzewa w Łodzi z uwagi na to, że w elektronicznym postępowaniu upominawczym mogą być dochodzone roszczenia, które stały się wymagalne w okresie 3 lat przed dniem wniesienia pozwu. (postanowienie k. 5 v.) Pismem z dnia 3 lipca 2015 r. powód podtrzymał stanowisko przedstawione w pozwie wniesionym w elektronicznym postępowaniu upominawczym. (pismo powoda k. 7- 9) Nakazem zapłaty z dnia 10 lipca 2015 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi Widzewa w Łodzi zasądził od W.

S. na rzecz powoda kwotę 970,99 zł. z umownymi odsetkami w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP w stosunku rocznym od kwoty 855,89 zł. od dnia 30 sierpnia 2011 r. do dnia zapłaty oraz z ustawowymi odsetkami od kwoty 25,10 zł. od dnia 14 maja 2015 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 227 zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania. (nakaz zapłaty k.

23) Sprzeciwem wniesionym w dniu 21 lipca 2015 r. pozwana zaskarżyła nakaz w całości oraz podniosła zarzut przedawnienia roszczenia. W uzasadnieniu sprzeciwu pozwana wskazał, że zwróciła pełną kwotę pożyczki. (sprzeciw k. 26- 29) W piśmie z dnia 13 listopada 2015 r. pełnomocnik powoda podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. W uzasadnieniu pełnomocnik powoda wskazał, że kwota udzielonej pożyczki wynosiła 1.685,18 zł., a nie jak wskazała pozwana w sprzeciwie 1.000 zł. Ponadto strona powodowa podała wszystkie wpłaty pozwanej dokonane w okresie od 6 grudnia 2010 r. do 24 maja 2011 r. (pismo pełn . powoda k. 34- 35) Na rozprawie w dniu 21 stycznia 2016 r. pozwana wniosła o oddalenie powództwa, podnosząc w pierwszej kolejności zarzut przedawnienia roszczenia, a w drugiej zarzut spełnienia świadczenia w całości. (protokół rozprawy - k.

42) Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 6 grudnia 2010 r. W. S. zawarła z (...) spółka z o.o. w G. umowę pożyczki nr (...) w wysokości 1.685,18 zł. (umowa pożyczki k. 10). Pismem z dnia 14 lipca 2011 r. (...) spółka z o.o. w G. wypowiedziała pozwanej umowę pożyczki z dnia 6 grudnia 2010 r. z zachowaniem 30 dniowego terminu wypowiedzenia. (pismo powoda k. 12, dowód nadania k. 13). Powyższy stan faktyczny został ustalony na podstawie powołanych wyżej dowodów w postaci dokumentów.

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Powództwo podlegało oddaleniu w całości. (...) spółka z o.o. w G. dochodziła od pozwanej kwoty 970,99 zł. zł. tytułem zwrotu kwoty udzielonej w dniu 6 grudnia 2010 r. pożyczki. Pozwana wnosząc o oddalenie powództwa, podniosła zarzut przedawnienia roszczenia. Zgodnie z art. 117 § 2 kc po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia, chyba że zrzeka się korzystania z zarzutu przedawnienia. Nie ulega wątpliwości, że zobowiązanie pozwanej wobec powoda wynikające z umowy pożyczki, jest świadczeniem związanym z prowadzeniem przez powoda działalności gospodarczej.

Wynika to z treści zawartej przez strony umowy nr (...) oraz z faktu, że (...) spółka z o.o. w G. jest wpisana do rejestru przedsiębiorców. W myśl przepisu art. 118 kc, który stanowi, że jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej- trzy lata. Wobec tego nie ulega wątpliwości, że termin przedawnienia roszczeń wynikających z umowy pożyczki nr (...) wynosi 3 lata. W myśl art. 120 § 1 kc zdanie pierwsze bieg przedawnienia zaczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne.

W przypadku roszczenia powoda należy przyjąć zgodnie z treścią uzasadnienia pozwu, że stało się ono wymagalne w dniu 29 sierpnia 2011 r. Zresztą za przyjęciem podanej przez (...) spółka z o.o. w G. daty wymagalności roszczenia przemawia również złożone przez powoda pismo z dnia 14 lipca 2011 r., w którym strona powodowa wypowiedziała pozwanej umowę pożyczki z dnia 6 grudnia 2010 r. z zachowaniem 30 dniowego terminu wypowiedzenia. Biorąc pod uwagę powyższe rozważania, roszczenie powoda przedawniło się w dniu 30 sierpnia 2014 r.

Tymczasem powództwo w przedmiotowej sprawie zostało wytoczone dopiero w dniu 14 maja 2015 r. W związku z przedawnieniem należności głównej, nie ulega wątpliwości, że przedawnieniu uległo również roszczenie o odsetki od należności głównej. Uwzględnienie podniesionego przez pozwaną zarzutu przedawnienia roszczenia skutkowało oddaleniem powództwa, a także zwolniło Sąd od konieczności dokonywania oceny drugiego zarzutu podniesionego przez pozwaną, a mianowicie zarzutu spełnienia świadczenia w całości. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.