Court convicts property owner of two minor offenses for failing to secure a building and clear snow from sidewalks.
Legislator summary
AI generatedThe court found the defendant, a property owner, guilty of two offenses: failing to secure a dangerous building and failing to clear snow from a sidewalk. The defendant argued that water damage caused the falling debris and that positive temperatures prevented snow accumulation, but the court rejected these claims based on photographic evidence and witness testimony. Consequently, the court imposed a combined fine of 400 zlotys and ordered the return of state expenses.
Legislator headnote
AI generatedArt. 72 kw; Art. 10 ust. 2 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt. 4 Ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach: A property owner is liable for failing to secure a dangerous building or clear snow from adjacent sidewalks, regardless of external factors like water damage or temperature.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VII W 399/15 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 września 2015 r. Sąd Rejonowy w Piotrkowie Tryb. w VII Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Jolanta Korkus Protokolant: st. sekr. sądowy Agnieszka Chojnacka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15.09.2015 r. sprawy J. N., syna W. i J. z domu S., urodzonego (...) w miejscowości Ś. obwinionego o to, że: I. w dniu 12 grudnia 2014 r. około godziny 7:50 wbrew obowiązkowi nie zabezpieczył miejsca niebezpiecznego dla życia lub zdrowia człowieka przy ul. (...) w P. i w wyniku tego fragmenty elewacji budynku spadały na chodnik znajdujący się wzdłuż w/w nieruchomości;
II. w dniu 8 lutego 2015 r. około godziny 10:05 nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku usunięcia śniegu z chodnika położonego bezpośrednio przy granicy nieruchomości przy ul. (...) w P. tj. o wykroczenia z art. 72 kw i art. 10 ust. 2 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 4 Ustawy z dnia 13 września 1996 r. - o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tekst jednolity z 2013 r., Dz. U. Nr poz. 1399 z późn. zm.) 1. obwinionego J. N. uznaje za winnego popełnienia obu zarzuconych mu wykroczeń i za to na podstawie art. 72 kw w zw. z art. 9 § 2 kw wymierza mu łącznie karę grzywny w wysokości 400,00 (czterysta) złotych;
2. zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100,00 (sto) złotych tytułem zwrotu poniesionych wydatków oraz kwotę 40,00 (czterdzieści) złotych tytułem opłaty. Sygn. akt VII W 399/15
UZASADNIENIE
Obwiniony J. N. na stałe mieszka w B.. Jest właścicielem nieruchomości przy ul. (...) w P.. Na nieruchomości znajduje się stara kamienica, która jest już niezamieszkała i zdewastowana. Przylega ona do chodnika na ul. (...). W dniu 12 grudnia 2014r. z kamienicy spadło kilka fragmentów elewacji w postaci kawałków cegieł i tynku na chodnik od strony ulicy. ( zeznania świadka K. P. (1) k. 14-15, dokumentacja fotograficzna k.
13) Jak wykazała interwencja Straży Miejskiej w dniu 08 lutego 2015r. mimo wcześniejszych opadów śniegu chodnik przed nieruchomością był nieodśnieżony o godzinie 10:05. (zeznania świadka P. B. k. 7-8, dokumentacja fotograficzna k.
6) Obwiniony nie był nigdy karany. ( karta karna k.
1) Obwiniony nie kwestionuje faktu, że w/w nieruchomość jest zdewastowana i doszło do odpadnięcia tynku. Jednak podnosi, że przyczyną tego jest brak rynien na sąsiedniej kamienicy należącej do Miasta P.. Woda spływająca z tej kamienicy niszczy elewację kamienicy będącej własnością obwinionego. Jeśli chodzi o drugi zarzut obwiniony stwierdził, iż w dniu 08 lutego 2015r. w P. (...)panowała dodatnia temperatura, dlatego nie powinno być śniegu przed posesją. (pismo obwinionego k.
10) Wyjaśnienia obwinionego nie zasługują na akceptację. Dokumentacja fotograficzna k. 13 obrazuje, że przy miejscu odpadnięcia cegieł z elewacji znajduje się rynna. Na temat przyczyn tego zdarzenia mógłby się wypowiedzieć biegły z zakresu budownictwa, ale nie to jest przedmiotem niniejszego postępowania, więc w niniejszej sprawie jego opinia jest zbędna. Obwiniony jest właścicielem tej nieruchomości i to na nim ciąży obowiązek takiego zabezpieczenia budynku, aby nie dochodziło do odpadania fragmentów elewacji. Dobrze , że na skutek zaniedbania obwinionego nie ucierpieli przypadkowi przechodnie.
Natomiast dokumentacja fotograficzna k. 6 ukazuje stan zaśnieżenia chodnika przed kamienicą obwinionego. Wobec tego przekonanie obwinionego, że w dacie czynu nie było śniegu nie ma potwierdzenia w obiektywnych faktach. Sąd uznał za wiarogodne zeznania K. P. (2) i P. B. jako jasne, logiczne i przekonujące. Pozostałe zebrane dowody podlegają aprobacie Sądu jako nie budzące zastrzeżeń. Ustawa z dnia 13. 09. 1996r. O utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tekst jednolity z 2005r. Dz. U. Nr 236 poz.2008) w art. 5 ust.1 pkt. 4 nakłada na właścicieli nieruchomości obowiązek uprzątnięcia błota, śniegu , lodu i innych zanieczyszczeń z chodników położonych wzdłuż nieruchomości.
Tak więc to właściciel nieruchomości jest zobowiązany do zorganizowania wykonania tego obowiązku. Nie musi wykonywać tego osobiście, może wykonywanie czynności porządkowych zlecić np. w drodze umowy innej osobie, ale musi dbać o to, aby te czynności zostały wykonane. Obwiniony J. N. wyczerpał dyspozycję art.72 kw, ponieważ jako właściciel nieruchomości- zdewastowanej kamienicy położonej przy ul. (...) nie zabezpieczył jej jako miejsca niebezpiecznego dla życia lub zdrowia człowieka, w wyniku czego fragmenty elewacji budynku spadały na chodnik znajdujący się wzdłuż w/w nieruchomości.
Obwiniony wypełnił także znamiona art. 10 ust. 2 w zw. z art. 5 ust.1 pkt. 4 Ustawy z dnia 13. 09. 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tekst jednolity z 2005r. Dz. U. Nr 236 poz.2008) , ponieważ nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku uprzątnięcia śniegu z chodnika położonego wzdłuż nieruchomości przy ul. (...) w P.. Przy wymiarze kary Sąd kierował się następującymi względami: Sąd uwzględnił stopień społecznej szkodliwości obu czynów obwinionego. Jako okoliczność łagodzącą Sąd poczytał dotychczasową niekaralność obwinionego za przestępstwa .
Okoliczności obciążających Sąd nie stwierdził. Z tych względów uznał, że kara 400 zł grzywny jest współmierna do stopnia społecznej szkodliwości obu czynów obwinionego i wdroży go do przestrzegania porządku prawnego w przyszłości oraz uzmysłowi naganność jego postępowania. Z tych wszystkich względów Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.