Civil court dismissed appeal on court costs in parental authority case where parties shared interests.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the applicant's appeal regarding the allocation of court costs in a parental authority dispute. Both parties had jointly requested the restoration of parental rights, creating a shared interest that precluded cost allocation under the relevant civil procedure code. The court ruled that the applicant's financial situation alone was insufficient to justify an exception to the general rule of self-responsibility for litigation expenses.
Legislator headnote
AI generatedArt. 520 § 1 k.p.c.; Art. 520 § 2 k.p.c.; Art. 13 § 2 k.p.c.: When litigants share a common interest in the outcome of the proceedings, the general rule applies that each party bears their own costs, and exceptions based on financial hardship are not granted without additional circumstances.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III Cz 540/15 POSTANOWIENIE Dnia 3 listopada 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący-Sędzia: SO Teresa Kołeczko - Wacławik Sędziowie: SO Magdalena Balion - Hajduk (spr.) SR (del.) Roman Troll po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2015 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. P. z udziałem M. Z. o ograniczenie władzy rodzicielskiej nad małoletnią Maleną Z. na skutek zażalenia wnioskodawczyni na rozstrzygnięcie o kosztach zawarte w punkcie 2 postanowienia Sądu Rejonowego w R. z dnia 27 stycznia 2015 r., sygn. akt III Nsm 1188/13 postanawia: oddalić zażalenie. SSR (del.) Roman Troll SSO Teresa Kołeczko – Wacławik SSO Magdalena Balion - Hajduk Sygn. III Cz 540/2015
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 stycznia 2015r. Sąd Rejonowy w Rudzie Śląskiej nakazał pobrać od wnioskodawczyni na rzecz Skarbu Państwa kwotę 303,26 zł tytułem wydatków poniesionych tymczasowo przez Skarb Państwa, orzekając o kosztach postępowania na mocy art. 520 § 1 k.p.c. oraz art. 83 ust 2 i art. 113 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Koszty te stanowią zwrot kosztów podróży i utraconego zarobku świadka. Orzeczenie zaskarżyła wnioskodawczyni, zarzucając naruszenie art. 520 § 2 k.p.c. przez jego niezastosowanie pomimo sprzeczności interesów obu stron i wniosła o obciążenie kosztami uczestnika postępowania ewentualnie o odstąpienie od obciążenia jej kosztami postępowania z uwagi na sytuację materialną.
Sąd Okręgowy zważył co następuje :
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Niniejsza sprawa dotyczyła ograniczenia władzy rodzicielskiej. W toku postępowania wnioskodawczyni i uczestnik postępowania zajęli wspólne stanowisko, wnosząc o przyznanie władzy rodzicielskiej nad małoletnią córką wnioskodawczyni. Zasady orzekania o kosztach postępowania nieprocesowego zostały uregulowane w regulacji art. 520 k.p.c. stosownie do której każdy uczestnik postępowania ponosi koszty związane ze swym udziałem w sprawie i co do zasady koszty poniesione przez uczestników, związane z ich udziałem w sprawie, odmiennie niż w procesie, nie podlegają wzajemnemu rozliczeniu między uczestnikami.
Zasada ta nie doznaje wyjątków, gdy uczestnicy są w równym stopniu zainteresowani wynikiem postępowania lub chociaż nie są w równym stopniu zainteresowani, ich interesy są wspólne. W pozostałych wypadkach sąd może od tej zasady odstąpić i orzec stosownie do reguł określonych w art. 520 § 2 k.p.c. i stosunkowo rozdzielić obowiązek zwrotu kosztów lub włożyć go na jednego z uczestników w całości (to samo dotyczy zwrotu kosztów postępowania wyłożonych przez uczestników).W niniejszej sprawie brak było okoliczności przemawiających za odstąpieniem od zasady wyrażonej w art. 520 § 1 k.p.c., która z mocy regulacji art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jedn.
Dz.U. 2010r. nr 90, poz. 594, z późniejszymi zmianami) odnosi się również do zasad ponoszenia nieuiszczonych kosztów sądowych – w konsekwencji czego w sprawie brak jest podstaw do rozliczenia kosztów postępowania i nieuiszczonych kosztów sądowych w oparciu regulację art. 520 § 2 k.p.c. Brak także przesłanek z art. 102 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. do odstąpienia do obciążenia wnioskodawczyni kosztami postępowania. Zgodnie z tą regulacją Sąd może w wypadkach szczególnie uzasadnionych zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami.
Sama sytuacja materialna nie jest wystarczająca do zastosowania tej regulacji. Koniecznym jest występowanie także innych okoliczności jak charakter sprawy czy przebieg postępowania. W przypadku wnioskodawczyni, jak wynika z akt sprawy wnioskodawczyni pracuje, ma stały dochód w wysokości 2900 zł, także jej sytuacja materialna nie uzasadnia nieobciążania jej kosztami postępowania. Sąd Okręgowy uznał zatem, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i dlatego zażalenie wnioskodawczyni jako bezzasadne oddalono w oparciu o przepis art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c.