Legislator Case Law & Legislation
III Cz 1426/15 AI generated

Court dismissed appeal against costs order, ruling that losing party must pay legal fees regardless of financial hardship.

Case Number III Cz 1426/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the appellant's appeal regarding the order for them to pay the respondent's legal costs. The appellant argued that Article 102 of the Civil Procedure Code should apply due to their financial difficulties and belief in the case's merit. The court held that financial hardship alone does not justify an exception to the general rule that the losing party bears all necessary litigation costs.

Legislator headnote

AI generated

Art. 98 § 1 k.p.c.; Art. 102 k.p.c.: The losing party is generally obligated to pay the opponent's litigation costs; financial hardship or subjective belief in the case's merit does not constitute a special justification for reducing or waiving these costs.

Keywords

AI generated
litigation costs losing party obligation financial hardship exception legal representation fees civil procedure code special circumstances procedural costs

Cited Legislation

AI generated
Art. 98 § 1 k.p.c.
Stosownie do regulacji prawnej z art. 98 § 1 k.p.c. strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu).
Art. 102 k.p.c.
Zażalenie na to postanowienie wniósł powód zarzucając niezastosowanie art. 102 k.p.c., a w efekcie obciążenie go obowiązkiem zwrotu dla pozwanej kosztów procesu, tj.
Art. 385 k.p.c.
Z tych względów, Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji, po myśli art. 385 k.p.c. w związku z art.
Art. 397 § 2 k.p.c.
w związku z art. 397 § 2 k.p.c .
Art. 6 k.c.
102 k.p.c., gdyż wobec obowiązków dowodowych wynikających z art. 6 k.c. i art.
Art. 232 k.p.c.
i art. 232 k.p.c., strona wytaczająca powództwo musi zawsze liczyć się z niekorzystnym rozstrzygnięciem w przedmiocie zgłoszonego żądania.
art. 98 k.p.c
W uzasadnieniu Sąd uznając stronę powodową za przegrywającą, zastosował art. 98 k.p.c., nakładającą na stronę przegrywającą sprawę obowiązek zwrócenia przeciwnikowi kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu).
art. 102 k.p.c
Zażalenie na to postanowienie wniósł powód zarzucając niezastosowanie art. 102 k.p.c., a w efekcie obciążenie go obowiązkiem zwrotu dla pozwanej kosztów procesu, tj.
art. 98 § 1 k.p.c
Stosownie do regulacji prawnej z art. 98 § 1 k.p.c.
art. 6 k.c
102 k.p.c., gdyż wobec obowiązków dowodowych wynikających z art. 6 k.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III Cz 1426/15 POSTANOWIENIE Dnia 3 listopada 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie : Przewodniczący-Sędzia SO Krystyna Wiśniewska-Drobny Sędziowie SO Andrzej Dyrda (spr.) SO Anna Hajda po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 listopada 2015 r. sprawy z powództwa R. D. (D.) przeciwko O. D. i M. D. (D.) o obniżenie alimentów na skutek zażalenia powoda na rozstrzygnięcie o kosztach zastępstwa procesowego zawarte w punkcie 3 wyroku Sądu Rejonowego w Rybniku z dnia 11 sierpnia 2015 r., sygn. akt IV RC 1107/14 postanawia : oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Rybniku rozstrzygnięciem zawartym w punkcie 3 zasądził od powoda na rzecz pozwanych 1.200 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu Sąd uznając stronę powodową za przegrywającą, zastosował art. 98 k.p.c., nakładającą na stronę przegrywającą sprawę obowiązek zwrócenia przeciwnikowi kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Zażalenie na to postanowienie wniósł powód zarzucając niezastosowanie art. 102 k.p.c., a w efekcie obciążenie go obowiązkiem zwrotu dla pozwanej kosztów procesu, tj. kosztów zastępstwa procesowego. Na tych podstawach wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez jego uchylenie.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Stosownie do regulacji prawnej z art. 98 § 1 k.p.c. strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Prawidłowe zastosowanie tej regulacji prawnej sprowadza się zatem do ustalenia strony wygrywającej i przegrywającej, na którą zostanie nałożony obowiązek. Art. 102 k.p.c. stanowi natomiast, że w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami.

Wskazana regulacja prawna, jako przepis szczególny do wskazanego powyżej art. 98 k.p.c., winna być stosowana w wyjątkowych sytuacjach, na co zresztą wskazuje redakcja art. 102 k.p.c. Ocena, czy takie przesłanki wystąpiły powinna być zawsze dokonywana w całokształcie okoliczności, które uzasadniałyby odstępstwo od podstawowych zasad decydujących o rozstrzygnięciu w przedmiocie kosztów procesu (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1974 r., II CZ 223/73). W doktrynie i orzecznictwie, jako okoliczność uzasadniającą zastosowanie art. 102 k.p.c., wskazuje się związane z samym przebiegiem postępowania, ale również dotyczące stanu majątkowego i sytuacji życiowej strony.

Niemniej jednak, trudna sytuacja ekonomiczna strony przegrywającej, nawet tak niekorzystna, że strona bez uszczerbku dla utrzymania własnego i członków rodziny nie byłaby w stanie ponieść kosztów, nie stanowi samodzielnej podstawy zwolnienia - na podstawie art. 102 k.p.c.- od obowiązku zwrotu kosztów przeciwnikowi, chyba że na rzecz tej strony przemawiają dalsze szczególne okoliczności, które same mogłyby być niewystarczające, lecz łącznie z trudną sytuacją ekonomiczną wyczerpują znamiona wypadku szczególnie uzasadnionego (wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 10 sierpnia 2012r., I ACa 316/12; postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 28 sierpnia 2012r., I ACz 1178/12; postanowienie Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 29 czerwca 2012r., I ACz 961/12).

Ocena tych okoliczności następuje z uwzględnieniem zasad współżycia społecznego. Nadto, należy zwrócić uwagę, że przepis ten powinien być stosowany w sytuacjach wyjątkowych, a jego zastosowanie winno być ograniczone jedynie do przypadków, gdy w okolicznościach danej sprawy obciążenie strony przegrywającej pełnymi kosztami procesu przeciwnika byłoby oczywiście niezgodne z zasadami słuszności (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 grudnia 2010 r. I CZ 120/10). W niniejszym przypadku takie okoliczności nie zachodziły.

Powód, pozwem wniesionym 19 grudnia 2014r. domagał się obniżenia alimentów. Powództwo zostało oddalone w całości wyrokiem z dnia 11 sierpnia 2015r. Jako okoliczności przemawiające za zastosowaniem art. 102 k.p.c. w niniejszej sprawie, powód wskazał przede wszystkim przeświadczenie o zasadności wytoczeniu powództwa, jak również swoją sytuację finansową, w szczególności zadłużenie względem ZUS, banku (banków) jak również zadłużenie względem Funduszu Alimentacyjnego w kwocie 38.000 zł. Nadto, powód podniósł, że stopień „skomplikowania” sprawy nie uzasadniał skorzystania przez stronę pozwaną z usług pełnomocnika.

Powyższe okoliczności nie mogły przemawiać za koniecznością zastosowania art. 102 k.p.c. Pomimo, iż przedmiot sprawy i ustalony stan faktyczny nie odbiega od typowych spraw tego rodzaju, to jednak, żaden przepis kodeksu postępowania cywilnego nie uzależnia podjęcie obrony z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika tylko w sytuacjach skomplikowana stanu faktycznego. Decyzja taka jest zawsze autonomiczna co do każdej strony procesu, a uwzględniając treść art. 98 k.p.c., w szczególności $ 3 tego przepisu, uznać należy, że udzielenie pełnomocnictwa adwokatowi lub radcy prawnego, stanowi wyraz wyłącznie należytej dbałości o skuteczne podjęcie obrony procesowej, jak również nie wykracza poza niezbędne koszty celowej obrony.

Podnoszony zatem przez powoda argument o niecelowości takiego zabiegu po stronie powodowej, należało uznać za chybiony. Także subiektywne przeświadczenie o zasadności swojego roszczenia, nie mogło stanowić przesłanki do zastosowania art. 102 k.p.c., gdyż wobec obowiązków dowodowych wynikających z art. 6 k.c. i art. 232 k.p.c., strona wytaczająca powództwo musi zawsze liczyć się z niekorzystnym rozstrzygnięciem w przedmiocie zgłoszonego żądania. Uznając zatem, ze wskazane powyżej okoliczności nie mogły stanowić przesłanki do zastosowania art. 102 k.p.c. w przedmiocie rozstrzygnięcia o kosztach zastępstwa procesowego, wyłącznie uwzględnienie złej sytuacji powoda, która w znacznej mierze stanowi pochodną niewykonania ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego, w świetle tego co wskazano powyżej, nie mogło świadczyć o wadliwości zaskarżonego orzeczenia.

Z tych względów, Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji, po myśli art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c . SSO Anna Hajda SSO Krystyna Wiśniewska - Drobny SSO Andrzej Dyrda