Legislator Case Law & Legislation
III Cz 1232/15 AI generated

Creditor's appeal dismissed; court upheld enforcement costs borne by creditor due to unsuccessful execution proceedings.

Case Number III Cz 1232/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellate court dismissed the creditor's appeal against a lower court decision ordering the creditor to bear enforcement costs. The creditor argued that correspondence costs incurred before the asset distribution plan should be covered by their share, but the court found the enforcement proceedings ultimately unsuccessful. Consequently, the court ruled that under the relevant enforcement law, the creditor must pay for expenses not recovered from the debtor, affirming the lower court's judgment.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa o komornikach sądowych i egzekucji, art. 39 ust. 1; art. 42 ust. 2: When enforcement proceedings prove wholly or partially unsuccessful, the creditor bears the enforcement costs not covered by the recovered portion of the claim.

Keywords

AI generated
enforcement proceedings creditor costs unsuccessful execution court bailiff fees asset distribution plan enforcement law cost allocation

Cited Legislation

AI generated
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 roku o komornikach sądowych i egzekucji (Dz.U.2011.231.1376 j.t.)
art. 39 ust. 1
Zgodnie z treścią art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku o komornikach sądowych i egzekucji (Dz.U.2011.231.1376 j.t.) komornikowi należy się zwrot wydatków gotówkowych poniesionych w toku egzekucji tylko w zakresie określonym ustawą.
art. 39 ust. 2 pkt. 6
koszty doręczenia środków pieniężnych przez pocztę lub przelewem bankowym oraz koszty doręczenia korespondencji ( art. 39 ust. 2 pkt. 6 i 8 cytowanej ustawy) Z kolei podstawę ustalania wysokości opłaty stosunkowej stanowi art.
art. 39 ust. 2 pkt. 8
1 ustawy o komornikach sadowych (co do kwoty 192,67 zł - opłata) oraz art. 39 ust.
art. 49 ust. 1
Jako podstawę ich naliczenia wskazał art. 49 ust. 1 ustawy o komornikach sadowych (co do kwoty 192,67 zł - opłata) oraz art.
art. 49 ust. 2
Jako podstawę ich naliczenia wskazał art. 49 ust.
art. 49 ust. 3
Jako podstawę ich naliczenia wskazał art. 49 ust.
art. 42 ust. 2
art. 385 k.p.c.
Z podanych wyżej względów na mocy art. 385 k.p.c. w związku z art.
art. 397 § 2 k.p.c.
w związku z art. 397 § 2 k.p.c. Sąd Okręgowy oddalił zażalenie jako nie znajdujące usprawiedliwionych podstaw.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III Cz 1232/15 POSTANOWIENIE Dnia 3 listopada 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie : Przewodniczący – Sędzia SO Krystyna Wiśniewska - Drobny Sędziowie SO Andrzej Dyrda (spr.) SO Anna Hajda po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 listopada 2015 r. sprawy egzekucyjnej z wniosku wierzyciela (...) w W. przeciwko dłużnikowi K. G. o świadczenie pieniężne w przedmiocie skargi wierzyciela na czynności Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Rybniku T. W. – postanowienie z dnia 5 lutego 2014 roku w przedmiocie umorzenia postępowania i obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego na skutek zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 4 lutego 2015 r., sygn. akt I Co 2297/14 postanawia : oddalić zażalenie. SSO Anna Hajda SSO Krystyna Wiśniewska – Drobny SSO Andrzej Dyrda

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 4 lutego 2015 roku Sąd Rejonowy w Wodzisławiu Śląskim oddalił skargę wierzyciela (...) w W. na postanowienie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Rybniku T. W. z dnia 5 lutego 2014 roku wydane w sprawie egzekucyjnej Km 3929/11 mocą którego Komornik Sądowy umorzył postępowanie egzekucyjne w sprawie oraz ustalił koszty postępowania egzekucyjnego na kwotę 308,97 złotych i wezwał wierzyciela do zapłaty nie pokrytych kosztów postępowania egzekucyjnego w kwocie 113,60 złotych. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd Rejonowy wskazał, że postępowanie egzekucyjne było prowadzone poprzez zajęcie wierzytelności z rachunków bankowych, które okazały się nieskuteczne.

Wobec niezłożenia przez wierzyciela, zobowiązanego w trybie art. 827 k.p.c., do złożenia uzupełniającego wniosku, postępowanie zostało umorzono, co, w aktualnym stanie sprawy, było uzasadnione. Sąd zwrócił uwagę, że wierzyciel dopiero w skardze na czynność komornika wskazał, iż dłużnik został zgłoszony z innego tytułu do ubezpieczenia, mimo, iż wiedział o tym fakcie wcześniej i nie poinformował o nim komornika. W dalszej części wskazał, że ustalone koszty 308,97 zł zostały pokryte z wyegzekwowanej sumy do kwoty 195,37 zł.

Jako podstawę ich naliczenia wskazał art. 49 ust. 1 ustawy o komornikach sadowych (co do kwoty 192,67 zł - opłata) oraz art. 39 ust. 2 pkt 6 ustawy (kwoty 2,70 zł - przelewy) i 39 ust. 2 pkt 8 (kwoty 113,60 zł - koszty doręczeń)). Sąd wskazał, że niepokrycie wszystkich kosztów, które nastąpiły po wpływie wyegzekwowanej kwoty z kwot wyegzekwowanych wcześniej wynika z obowiązku niezwłocznego rozliczenia uzyskanych wpłat, zgodnie z planami podziału. Sąd stwierdził, że komornik prawidłowo prowadził akta zgodnie z § 21 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 20 grudnia 2005r. w sprawie określenia szczegółowych przepisów o biurowości i ewidencji operacji finansowych kancelarii komorniczych.

Mając na względzie powyższe, Sąd uznał, że skoro czynności podjęte przez Komornika Sądowego – T. W. były zgodne z obowiązującą w tym zakresie procedurą uznać należało, iż brak jest przesłanek do uwzględnienia skargi wierzyciela. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł wierzyciel, który domagał się zmiany postanowienia Sądu w sprawie oddalenia skargi na czynności komornika. Wierzyciel zakwestionował prawidłowość rozstrzygnięcia w przedmiocie obciążenia wierzyciela niepokrytymi kosztami postępowania egzekucyjnego w sprawie Km 3929/11 jak również podnosząc nieuzasadnione generowanie dodatkowych kosztów związanych m.in. z korespondencją w sprawie.

Nadto podniósł, że koszty korespondencji poniesione przed planem podziału, winny zostać pokryte z przeznaczonych wierzycielowi środków, podnosząc, że po planie podziału powstały wyłącznie koszty doręczenia odpisu zajęcia wynagrodzenia za pracę, zawiadomienia o stanie egzekucji z dnia 12 grudnia 2013r. oraz postanowienia o umorzeniu egzekucji.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku o komornikach sądowych i egzekucji (Dz.U.2011.231.1376 j.t.) komornikowi należy się zwrot wydatków gotówkowych poniesionych w toku egzekucji tylko w zakresie określonym ustawą. Wydatkami tymi są m.in. koszty doręczenia środków pieniężnych przez pocztę lub przelewem bankowym oraz koszty doręczenia korespondencji ( art. 39 ust. 2 pkt. 6 i 8 cytowanej ustawy) Z kolei podstawę ustalania wysokości opłaty stosunkowej stanowi art. 49 ust. 1 i 2 cytowanej ustawy. W celu pobrania tych opłat komornik wydaje postanowienie, w którym wzywa dłużnika do uiszczenia należności z tego tytułu w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia ( art.

49. ust.

3) W przypadku gdy postępowanie egzekucyjne okaże się w całości lub w części bezskuteczne, wydatki poniesione przez komornika, które nie zostały pokryte z wyegzekwowanej części świadczenia, obciążają wierzyciela. ( art. 42 ust. 2). W ocenie Sądu Okręgowego, po przeanalizowaniu zakres dokonanych przez komornika czynności, ustalone przez niego koszty zostały poczynione prawidłowo, natomiast wobec bezskuteczności tego postępowania, w oparciu o wskazane powyżej przepisy prawa, zasadnie został obciążony wierzyciel. Z podanych wyżej względów na mocy art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. Sąd Okręgowy oddalił zażalenie jako nie znajdujące usprawiedliwionych podstaw. SSO Anna Hajda SSO Krystyna Wiśniewska – Drobny SSO Andrzej Dyrda