Appeal dismissed; debtor failed to prove authority to sue, violating procedural requirements for legal representation.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the debtor's appeal against a district court decision rejecting their execution complaint. The debtor argued that information from the Commercial Register was common knowledge, but the court held that such data does not constitute facts known to the court ex officio. Consequently, the court ruled that the procedural defect regarding the lack of proof for the signatory's authority could not be cured, leading to the rejection of the appeal.
Legislator headnote
AI generatedArt. 67 § 1 k.p.c.; Art. 68 k.p.c.; Art. 767 § 3 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.; Art. 13 § 2 k.p.c.: A legal entity must prove its representative's authority with specific documents at the first procedural act; failure to do so renders the procedural act inadmissible, and facts from public registers do not automatically constitute common knowledge known to the court.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III Cz 1157/15 POSTANOWIENIE Dnia 13 października 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący – Sędzia: SO Leszek Dąbek (spr.) Sędziowie: SO Lucyna Morys - Magiera SR del. Roman Troll po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 października 2015 r. sprawy egzekucyjnej z wniosku wierzyciela Skarbu Państwa - (...)w K. przeciwko dłużnikowi (...) spółce z ograniczona odpowiedzialnością w Z. o egzekucję świadczeń pieniężnych w przedmiocie skargi na wszczęcie przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Zabrzu P. W. postępowania egzekucyjnego w sprawie o sygn. akt Km 2222/13 na skutek zażalenia dłużnika na postanowienie Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 18 października 2013 r., sygn. akt VIII Co 1735/13 postanawia: oddalić zażalenie. SSR del. Roman Troll SSO Leszek Dąbek SSO Lucyna Morys – Magiera Sygn. akt III Cz 1157/15
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Zabrzu w postanowieniu z dnia 18 10 2013r. odrzucił skargę dłużnika na czynność komornika, uznając, że wobec nie wykazania przez osobę podpisującą skargę do działania w imieniu skarżącego skarga na mocy art. 767 3 k.p.c. podległa odrzuceniu. Orzeczenie zaskarżył dłużnik (...)spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Z., który wniósł o jego uchylenie. Zarzucił, iż wiedza z KRS jest wiedzą notoryjną będącą w posiadaniu Sądu i to Sąd ma udowodnić, że podpisujący nie miał uprawnień do podpisu, a nie odwrotnie.
Sąd Okręgowy zważył co następuje :
Dłużnik wnosząc skargę nie załączył dokumentów wykazujących jego umocowanie do działania w imieniu skarżącego. Stosownie do regulacji art. 67 § 1 k.p.c. osoby prawne dokonują czynności procesowych przez swoje organy, które mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności procesowej (art. 68 k.p.c.). Słusznie Sąd Rejonowy podejmując czynności w celu skontrolowania umocowania do działania w imieniu dłużnika wezwał osobę podpisaną pod skargą do przedłożenia dokumentów, z których wynika jego umocowanie, dokładnie przy tym precyzując, jakie dokumenty dłużnik powinien przedłożyć, a mianowicie: wydruk z Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego – pobrany zgodnie z art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 08 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz.U. z 2007r., Nr 168, poz. 1186 ze zm.), bądź odpis z KRS – zupełnego lub aktualnego w dacie 16 07 2013r. w formie oryginału lub odpisu poświadczonego notarialnie, względnie odpisu uwierzytelnionego przez adwokata lub radcę prawnego występującego jako pełnomocnik w sprawie.
Pomimo upływu terminu zakreślonego skarżącemu przedłożył kserokopię opisu pełnego z rejestru przedsiębiorców z dnia 15 04 2013r. i tym samym nie usunął braków formalnych skargi. Uniemożliwia to nadanie sprawie dalszego biegu i Sąd pierwszej instancji w pełni zasadnie odrzucił skargę skarżącego w oparciu o regulację prawną art. 767 3 zd. 1 k.p.c. Wbrew twierdzeniom skarżącego dane zawarte w Krajowym Rejestrze Sądowym, pomimo że są jawne nie stanowią faktów powszechnie znanych, ani znanych sądowi z urzędu, bowiem nie stanowią faktów, o których sąd dowiedział się przy wykonywaniu czynności urzędowych.
Reasumując zaskarżone orzeczenie jest prawidłowe i dlatego zażalenie dłuznika jako bezzasadne oddalono w oparciu o przepis art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2zd. 1 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. SSR del. Roman Troll SSO Leszek Dąbek SSO Lucyna Morys - Magiera