Legislator Case Law & Legislation
III Ca 1353/15 AI generated

Appeal dismissed; plaintiff failed to prove assignment of telecom debt and did not rebut defendant's immediate termination defense.

Case Number III Ca 1353/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The District Court dismissed the plaintiff's appeal against the Regional Court's judgment ordering payment of 609.10 PLN for telecom services. The plaintiff argued procedural and substantive errors regarding the assignment of the debt and the contract termination, but the appellate court found the plaintiff failed to substantiate the assignment with signed documents and ignored the defendant's evidence of immediate termination. Consequently, the court upheld the original decision, ruling that the plaintiff's claims were unfounded and the lower court's judgment was legally correct.

Legislator headnote

AI generated

Art. 233 § 1 k.p.c.; Art. 232 k.p.c.; Art. 227 k.p.c.; Art. 6 k.c.; Art. 509 k.c.; Art. 57 ust. 6 Prawo telekomunikacyjne; Art. 187 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.: An appeal fails when the appellant does not substantiate the assignment of a claim with proper evidence and fails to rebut the respondent's defense regarding the immediate termination of the contract.

Keywords

AI generated
assignment of claim telecom contract termination immediate termination burden of proof civil appeal procedure substantive law violation costs of proceedings

Cited Legislation

AI generated
Art. 233 § 1 k.p.c.
W apelacji powód w oparciu o zarzuty rażącego naruszenia prawa procesowego – art. 233 § 1 k.p.c. i art.
Art. 232 k.p.c.
i art. 232 k.p.c. w związku z art.
Art. 227 k.p.c.
w związku z art. 227 k.p.c. i art.
Art. 6 k.c.
i art. 6 k.c., rażącego naruszenia prawa materialnego – art.
Art. 509 k.c.
6 k.c., rażącego naruszenia prawa materialnego – art. 509 w związku z art.
Art. 57 ust. 6 ustawy z 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne
oraz art. 57 ust. 6 ustawy z 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne domagał się zmiany wyroku przez uwzględnienie powództwa, zasądzenia od pozwanej kosztów postępowania w obu instancjach, ewentualnie uchylenia wyroku i przekazania sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.
Art. 187 § 1 pkt 2 k.p.c.
Stosownie do art. 187 § 1 pkt 2 k.p.c. jest rzeczą powoda wskazanie w pozwie okoliczności faktycznych, które skonkretyzują roszczenia.
Art. 385 k.p.c.
Dlatego orzec należało jak w sentencji wyroku na podstawie art. 385 k.p.c. SSO T.
art. 233 § 1 k.p.c
W apelacji powód w oparciu o zarzuty rażącego naruszenia prawa procesowego – art. 233 § 1 k.p.c.
art. 232 k.p.c

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III Ca 1353/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 listopada 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący - SSO Tomasz Tatarczyk po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2015 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa(...) Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego w K. przeciwko M. J. o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 23 marca 2015 r., sygn. akt II C 2236/14 oddala apelację. SSO T. Tatarczyk Sygn. akt III Ca 1353/15

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 23 marca 2015 r. Sąd Rejonowy oddalił powództwo, którym powód dochodził zapłaty przez pozwaną kwoty 609,10 zł z tytułu umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych z ustawowymi odsetkami i kosztami procesu. W apelacji powód w oparciu o zarzuty rażącego naruszenia prawa procesowego – art. 233 § 1 k.p.c. i art. 232 k.p.c. w związku z art. 227 k.p.c. i art. 6 k.c., rażącego naruszenia prawa materialnego – art. 509 w związku z art. 65 § 2 k.c. oraz art. 57 ust. 6 ustawy z 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne domagał się zmiany wyroku przez uwzględnienie powództwa, zasądzenia od pozwanej kosztów postępowania w obu instancjach, ewentualnie uchylenia wyroku i przekazania sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. Pozwana wniosła o oddalenie apelacji.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje :

Zarzuty apelacji w pierwszej kolejności dotyczą stwierdzenia Sądu Rejonowego, że powód nie wykazał przejścia na swoją rzecz wierzytelności z umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych, zawartej przez pozwaną z (...) SA w W.. To stwierdzenie Sądu Rejonowego jest wadliwe. Powód przedstawił umowę sprzedaży wierzytelności, wyciąg z listy dłużników stanowiący załącznik do umowy cesji, dokumentacje umowy abonenckiej wiążącej pozwaną z (...) SA w W.. Umowa cesji nie wymienia wierzytelności będących jej przedmiotem lecz odsyła do załącznika.

Wyciąg z załącznika złożył powód w postaci wydruku z płyty CD nieopatrzonego podpisami, co zrodziło wątpliwości Sądu Rejonowego odnośnie powiązania tego wydruku z umową przelewu. Pozwana nie kwestionowała tego, że umową cesji zawartą przez powoda z (...) SA w W. objęta została wierzytelność, której dotyczy pozew. W rezultacie powód nie miał potrzeby dowodzenia za pomocą innych dowodów faktu nabycia wierzytelności wobec pozwanej a z faktu posiadania przez niego dokumentacji umowy abonenckiej zawartej przez pozwaną z (...) SA w W. można było wyprowadzić w oparciu o art. 231 k.p.c. wniosek, że cesja objęła tę wierzytelność i przedstawiony wydruk odwzorowuje treść załącznika umowy.

Apelacja nie mogła odnieść skutku bowiem powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie, pozwana zaś podważyła fakt istnienia wierzytelności, a jej zarzutów powód w żaden sposób nie odparł. Stosownie do art. 187 § 1 pkt 2 k.p.c. jest rzeczą powoda wskazanie w pozwie okoliczności faktycznych, które skonkretyzują roszczenia. Nie należy do sądu orzekającego uzupełnienie przywołanego w powództwie stanu faktycznego przez odwołanie się do treści załączonych do pozwu dokumentów bądź oświadczeń drugiej strony. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie jedynie taki zabieg mógłby pozwolić na skonstruowanie podstawy faktycznej powództwa, która w pozwie, wbrew wymogom powołanego przepisu, nie została dokładnie przytoczona.

Nie przytoczył powód na uzasadnienie żądania pozwu okoliczności, domniemanych z treści noty obciążeniowej, mianowicie że pozwana rozwiązała umowę w okresie podstawowym i z tego tytułu została obciążona karą umowną i dalej, jak tylko należy domniemywać, obowiązana była uiszczać opłatę abonamentową w okresie wypowiedzenia umowy. Powołano w pozwie ogólnie, że pozwana nie wywiązała się z umowy, zaprzestała uiszczać opłaty a nadto, wbrew temu co wynika z noty obciążeniowej, że świadczenie usług (...) zawiesił obciążając pozwaną karą umowną.

Nie odniósł się powód do treści sprzeciwu, w którym pozwana wywiodła, że zgodnie z zapowiedzią sprzed zawarcia umowy, przyjętą do wiadomości przez kontrahenta, umowę rozwiązała w związku ze zmianą miejsca zamieszkania i brakiem zgody administratora na zamontowanie instalacji antenowej w budynku, do którego się przeprowadziła. Jak wskazała dalej pozwana, jej oświadczenie o rezygnacji z umowy w trybie natychmiastowym zostało bez zastrzeżeń przyjęte przez (...) P.. W przekonaniu, że kontrahent wyraził zgodę na rozwiązanie umowy w trybie natychmiastowym bez obciążeń finansowych utwierdził następnie pozwaną fakt niezgłoszenia przez kontrahenta w okresie kilkumiesięcznym roszczeń oraz treść odpowiedzi usługodawcy na pismo rozwiązujące umowę, w której mowa jest wyłącznie o obowiązku zwrotu dekodera, względnie zapłaty kary umownej w przypadku braku możliwości dokonania zwrotu albo odesłania sprzętu niekompletnego bądź uszkodzonego.

Argumentacja pozwanej zmierzała do wykazania, że (...) SA w W., wobec deklaracji swojego przedstawiciela sprzed zawarcia umowy, zgodził się na nieodpłatne rozwiązanie umowy w trybie natychmiastowym. Powód okolicznościom przytoczonym przez pozwaną nie zaprzeczył i do jej argumentacji w ogóle się nie odniósł. W świetle tych okoliczności przyjąć należało, że rozwiązanie umowy nastąpiło w rybie natychmiastowym, zbywcy nie przysługiwała wobec pozwanej wierzytelność która stała się przedmiotem cesji. Zaskarżone rozstrzygnięcie ostatecznie odpowiada przeto prawu i wbrew zarzutom apelacji nie narusza art. 57 ust. 6 ustawy z 16 lipca 2004 r.

Dlatego orzec należało jak w sentencji wyroku na podstawie art. 385 k.p.c. SSO T. Tatarczyk