Court convicts drunk driver of minor offense, imposes probation, vehicle ban, and minimal compensation.

Sygn. akt II K 867/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 stycznia 2016 roku Sąd Rejonowy II Wydział Karny w Ś. w składzie: Przewodniczący SSR Joanna Zaganiacz Protokolant Barbara Lesiak po rozpoznaniu dnia 18 stycznia 2016 roku sprawy karnej M. K. urodzonego (...) w Ś., syna W. i D. z domu J. oskarżonego o to, że: w dniu 21 września 2015 roku w K., w województwie (...), będąc w stanie nietrzeźwości, posiadając 0,82 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, prowadził w ruchu lądowym samochód R. (...) o nr rej. (...) tj. o czyn z art. 178a § 1 kk I. oskarżonego M.

K. uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. występku z art. 178a § 1 kk i za to na podstawie powołanego przepisu wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym; II. na podstawie art. 42 § 2 kk orzeka wobec oskarżonego M. K. zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat; III. na podstawie art. 43a § 2 kk orzeka od oskarżonego M.

K. na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 5 000 (pięciu tysięcy) złotych; IV. zwalnia oskarżonego M. K. od ponoszenia kosztów sądowych, w tym opłaty, zaliczając wszelkie poniesione tymczasowo wydatki na rachunek Skarbu Państwa.

UZASADNIENIE

(na podstawie art. 423 § 1a kpk w zakresie ograniczonym wnioskiem strony) Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Opierając się na dowodach ujawnionych w toku postępowania przed Sądem, a załączonych do aktu oskarżenia, Sąd przypisał oskarżonemu M. K. sprawstwo i winę w zakresie zarzucanego mu występku z art. 178a § 1 kk. Za przypisane oskarżonemu przestępstwo wymierzył mu karę 8 miesięcy ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie, uwzględniając w tym zakresie wyniki konsensusu osiągniętego na etapie postępowania przygotowawczego pomiędzy oskarżonym a oskarżycielem publicznym.

Zdaniem Sądu kara orzeczona kara jest proporcjonalna do stopnia zawinienia oskarżonego oraz do stopnia społecznej szkodliwości jego czynu, nie przekraczając również granic kary sprawiedliwej i nie może być uznana za nadmiernie surową. Realność jej wykonania pozwoli na zrealizowanie wobec sprawcy przestępstwa jej celów zapobiegawczych i wychowawczych. Stosownie do treści art. 42 § 2 kk Sąd był zobligowany do zastosowania wobec oskarżonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, który orzeczono na okres 3 lat, a więc minimalny przewidziany w cytowanym przepisie.

Z kolei treść art. 43a § 2 kk zobowiązywała do nałożenia na oskarżonego obowiązku zapłaty świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej. Również w tym zakresie zasądzono świadczenie w minimalnej wysokości przewidzianej przez prawo. Sąd uwzględnił w zakresie obu rozstrzygnięć porozumienie osiągnięte pomiędzy oskarżonym a oskarżycielem publicznym w toku postępowania przygotowawczego, którego wyrazem był wniosek złożony przez prokuratora w trybie art. 335 § 1 kpk. Uwzględniając sytuację osobistą i majątkową oskarżonego, Sąd orzekł w pkt.

IV wyroku o zwolnieniu oskarżonego z obowiązku zapłaty kosztów sądowych, w tym opłaty, kierując się w tym zakresie treścią art. 624 § 1 kpk.