Court dismisses request for combined sentence due to res judicata and prior dismissal of identical proceedings.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the defendant's request to issue a combined sentence, ruling that the matter was already finally decided. Although the Criminal Procedure Code was amended in 2015, no new convictions occurred after that date, so the old law applied. The court found that a prior final judgment dismissing the same request for identical parties and offenses was protected by the principle of res judicata, making a new proceeding inadmissible.
Legislator headnote
AI generatedArt. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.; Art. 85 k.k.: The principle of res judicata bars a new combined sentence proceeding when a final judgment on the same subject matter and parties has already dismissed the request, regardless of subsequent legislative changes to the combined sentencing provisions.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II K 3/16 POSTANOWIENIE dnia 19 stycznia 2016 roku Sąd Okręgowy w Koszalinie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSO Jacek Matejko Protokolant: sekr. sąd. Paulina Ferenc po rozpoznaniu na posiedzeniu w sprawie D. P. z wniosku skazanego o wydanie wyroku łącznego w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: I. na podstawie art.17§1 pkt 7 kpk umorzyć postępowanie w sprawie; II. na podstawie art.632 pkt 2 kpk kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
Do Sądu Okręgowego w Koszalinie wpłynął wniosek skazanego D. P. o wydanie wyroku łącznego i połączenie kar pozbawienia wolności orzeczonych wobec niego w prawomocnych wyrokach Sądu Rejonowego w Drawsku Pomorskim z dnia 30 września 2011 roku w sprawie II K 927/10 oraz Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 16 kwietnia 2012 roku w sprawie II K 18/12. W dniu 6 listopada 2012 roku Sąd Okręgowy w Koszalinie w sprawie II K 102/12, na podstawie art.572 kpk, umorzył postępowanie o wydanie wobec skazanego wyroku łącznego wobec stwierdzenia braku podstaw do jego wydania. Ponadto postanowieniami tutejszego Sądu z dnia 25 lutego 2015 roku w sprawie II K 12/14, oraz z dnia 22 września 2015 roku w sprawie II K 71/15 na podstawie art.17§1 pkt 7 kpk, umorzono postępowania w sprawie o wydanie wobec D. P. wyroku łącznego, z uwagi na powagę rzeczy osądzonej.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Wniosek skazanego nie jest zasadny i z uwagi na przeszkodę procesową w postaci powagi rzeczy osądzonej nie może zostać uwzględniony. W pierwszej kolejności wskazać należy, że Ustawą z dnia 20 lutego 2015 roku o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw, która weszła w życie w dniu 1 lipca 2015 roku, zmieniono treść art.85 kk dotyczącego wymierzania kary łącznej, jednakże zgodnie z dyspozycją zawartą w art.19 ust. 1 tejże Ustawy, art.85 kk w nowym brzmieniu nie ma zastosowania do kar orzeczonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, chyba że zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.
Z akt sprawy II K 6/16, w tym z aktualnej karty karnej skazanego wynika natomiast, iż wobec D. P. nie wydano żadnego wyroku skazującego po dniu 1 lipca 2015 roku, w związku z czym wobec skazanego nie mają zastosowania znowelizowane przepisy w zakresie kary łącznej. Zatem w przedmiotowej sprawie należało rozważyć możliwość wydania wyroku łącznego w oparciu o przepisy obowiązujące przed dniem wejścia w życie Ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw. Z analizy akt sprawy wynika, iż Sąd Okręgowy w Koszalinie orzekał już merytorycznie w sprawie tożsamej pod względem podmiotowym i przedmiotowym (sygn. akt II K 102/12), w której umorzył postępowanie o wydanie wyroku łącznego wobec skazanego z uwagi na brak podstaw z art.85 k.k. do objęcia jednostkowych kar orzeczonych w wyrokach Sądu Rejonowego w Drawsku Pomorskim z dnia 30 września 2011 roku w sprawie II K 927/10 oraz Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 16 kwietnia 2012 roku w sprawie II K 18/12.
Podkreślić należy, że od czasu wydania powyższego rozstrzygnięcia nie pojawiły się żadne nowe orzeczenia skazujące. Tym samym prawomocne rozstrzygnięcie wydane w sprawie II K 102/12 korzysta z powagi rzeczy osądzonej określonej w art.17§1 pkt 7 kpk. Oznacza to, iż niedopuszczalne jest prowadzenie ponownego postępowania w sprawie tożsamej pod względem podmiotowym i przedmiotowym, a z chwilą stwierdzenia występowania tej negatywnej przesłanki procesowej Sąd zobligowany jest umorzyć postępowanie. Ponadto, Sąd Okręgowy w Koszalinie rozpoznając składane już wcześniej przez skazanego wnioski o wydanie wyroku łącznego w sprawie o sygn. akt II K 12/14 i II K 71/15, na podstawie art.17§1 pkt 7 kpk, umarzał te postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego.
W konsekwencji powyższych rozważań niniejsze postępowanie należało umorzyć na podstawie art.17§1 pkt 7 kpk, a kosztami postępowania, w myśl art.632 pkt 2 kpk, obciążyć Skarb Państwa. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia.