Legislator Case Law & Legislation
I C 402/15 AI generated

Plaintiff's claim dismissed due to failure to prove insurance debt and assignment contract under burden of proof rules.

Case Number I C 402/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's claim for payment of insurance premiums and interest because the plaintiff failed to submit the required source documents. Although the defendant contested the debt and the validity of the assignment agreement, the plaintiff did not provide evidence of the insurance policy, the premium obligation, or the assignment contract despite a court order. Consequently, the court ruled that the plaintiff did not meet the burden of proof required by law to establish the existence and amount of the debt.

Legislator headnote

AI generated

Art. 6 kc.; Art. 233 § 2 kpc.; The burden of proof lies with the party asserting a fact; failure to produce documentary evidence required by court order results in dismissal of the claim.

Keywords

AI generated
burden of proof assignment of claim insurance premium failure to prove court order source documents dismissal of claim

Cited Legislation

AI generated
Art. 6 kc.
Zgodnie z treścią art. 6 kc. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne.
Art. 233 § 2 kpc.
6 kc., i art. 233 § 2 kpc. Zobowiązanie to powód otrzymał w dniu 10.11.2015 r.
Art. 98 § 1 kpc.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 kpc., uznając za stronę przegrywającą powoda.
Art. 98 § 3 kpc.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 kpc., uznając za stronę przegrywającą powoda.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 402/15

UZASADNIENIE

Powód (...) S.a.r l. z siedzibą w (...) wytoczył w dniu 13.11.2014 r. w elektronicznym postępowaniu upominawczym przeciwko pozwanemu T. P. powództwo o zapłatę 594,98 zł. z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, iż w drodze cesji nabył wierzytelność przysługującą w stosunku do pozwanego z tytułu umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej. Postanowieniem z dnia 20.01.2015 r. Sąd Rejonowy Lublin - Zachód w (...) przekazał sprawę do rozpoznania do tut. Sądu Rejonowego w Słupsku na skutek złożenia przez pozwanego sprzeciwu od nakazu zapłaty z dnia 25.11.2015 r.

Powód, reprezentowany przez fachowego pełnomocnika, został zobowiązany do przedłożenia szczegółowego rozliczenia jakie należy należności składają się na kwotę dochodzoną pozwem i na jakiej podstawie zostały obliczone oraz do złożenia dokumentów źródłowych , na których opiera swoje żądanie - w terminie 7 dni pod rygorem art. 6 kc., i art. 233 § 2 kpc. Zobowiązanie to powód otrzymał w dniu 10.11.2015 r. Pismem z dnia 26.11.2015 r. pełnomocnik powoda wskazał, że na dochodzoną pozwem kwotę składają się: 436,89 zł - należność główna wynikająca z Polisy nr (...) wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 13.11.2014 r. do dnia zapłaty; 158,09 zł - skapitalizowana kwota odsetek za opóźnienie w zapłacie należności głównej za okres od dnia 01.02.2012 r. do dnia 12.11.2014 r. wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 13.11.2014 r. do dnia zapłaty.

Natomiast nie wykonał w całości zobowiązania, gdyż nie przedłożył dokumentów źródłowych. Pozwany w sprzeciwie od nakazu zapłaty wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie na rzecz pozwanego kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazał, że nie jest zobowiązany względem powoda do jakichkolwiek kwot, gdyż nie łączy go z nim żaden stosunek prawny, natomiast wszelkie zobowiązania, które przysługiwały innym podmiotom zostały uregulowane. Następnie stwierdził, że w związku z powyższym po stronie powoda występuje brak legitymacji procesowej czynnej.

Nadto z ostrożności procesowej podniósł zarzut przedawnienia roszczenia. Pozwany uzupełniając braki formalne sprzeciwu wskazał ponadto, że powód nie udowodnił roszczenia zarówno co do zasady, jak i wysokości. W ocenie pozwanego powód nie wykazał, iż nabył względem powoda jakiekolwiek roszczenie. Zakwestionował dołączony przez powoda dokument prywatny jakim jest umowa cesji oraz dołączony wydruk i zaprzeczył ich prawdziwości, a ponadto podpisy figurujące na umowie sprzedaży wierzytelności jako niepochodzące od osób tam wskazanych.

Sąd ustalił, co następuje: (...) S.a.r l. z siedzibą w Luksemburgu twierdził, iż T. P. zobowiązany był do zapłaty składki polisy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej na rzecz (...) Spółki Akcyjnej V. (...) z siedzibą w W.. (...) S.a.r l. z siedzibą w(...) nabył od tego ubezpieczyciela przedmiotową wierzytelność. twierdzenia (...) S.a.r l. z siedzibą w (...) w uzasadnieniu pozwu. (...) S.a.r l. z siedzibą w Luksemburgu przedłożył częściowy wykaz wierzytelności do umowy przelewu wierzytelności z dnia 29.11.2013 r. z którego wynikało, że T.

P. ma zadłużenie w kwocie 436,89 zł. dowód: k. 23 v- częściowy wykaz wierzytelności. (...) S.a.r l. z siedzibą w Luksemburgu skierował do T. P. zawiadomienie, że z dniem 29.11.2013 r. nabył wobec niego wierzytelność w kwocie 436,89 zł. dowód: k. 23 - zawiadomienie.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo podlegało oddaleniu w całości. W niniejszej sprawie powód nie przedstawił żadnych dokumentów, na których opierał żądanie pozwu. Zgodnie z treścią art. 6 kc. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Pozwany zakwestionował istnienie po jego stronie jakiegokolwiek zobowiązania, oraz podniósł zarzut przedawnienia, a także zakwestionował umowę cesji. Na powodzie ciążył zatem obowiązek wykazania swojego roszczenia. Tymczasem powód, mimo wezwania, nie złożył żadnych dokumentów na poparcie ogólnych twierdzeń zgłoszonych w uzasadnieniu pozwu np. umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej między pierwotnym wierzycielem a pozwanym, czy też polisy, z której wynikać będzie obowiązek zapłaty składki, czy też jej wysokość, jak również termin zapłaty.

Nie przedłożył też umowy przelewu wierzytelności. W ocenie Sądu twierdzenia powoda budziły wątpliwości i w oparciu o treść art. 6 kc., Sąd oddalił powództwo, uznając, iż powód w żaden sposób nie wykazał okoliczności przytoczonych pozwem. O kosztach orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 kpc., uznając za stronę przegrywającą powoda. Na koszty te złożyły się wynagrodzenie radcy prawnego w wysokości 180 zł. oraz opłata od pełnomocnictwa 17 zł. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji wyroku.