Court orders payment for car inspection service and legal fees against a company shareholder who admitted the debt.
Legislator summary
AI generatedThe court ruled in favor of the plaintiff company, ordering the defendant shareholder to pay the outstanding invoice amount plus statutory interest and legal costs. The defendant admitted the debt on the hearing date but attempted to justify non-payment by claiming financial hardship due to unequal treatment by other shareholders. The court rejected these arguments as irrelevant to the contractual obligation, citing the defendant's explicit admission of the debt and service details.
Legislator headnote
AI generatedArt. 734 § 1 in conjunction with Art. 750 of the Civil Code; Art. 481 § 1 and 2 of the Civil Code; Art. 98 § 1 and 3 in conjunction with Art. 108 § 1 of the Civil Procedure Code: A party's admission of a debt and service details constitutes a waiver of defenses regarding the existence of the claim, and the court must order payment of the agreed sum, interest, and costs.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I C243/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 29 września 2015r. Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim I Wydział Cywilny w osobie Sędziego Sądu Rejonowego Cezarego Różanka w obecności protokolanta – starszego sekretarza sądowego W. K. po rozpoznaniu 29 września 2015 r. w O., na rozprawie, sprawy z powództwa Przedsiębiorstwa Handlowo - Usługowego (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (powódka) przeciwko D. S. (pozwana) o zapłatę zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwoty: I. 1 124,53 (jeden tysiąc sto dwadzieścia cztery 53/100) złotych, wraz z odsetkami w wysokości określonej ustawowo dla kolejnych okresów opóźnienia, za okres od 16 lipca2014 roku do dnia zapłaty; II. 107,00 (sto siedem 00/100) złotych, tytułem zwrotu kosztów procesu. /-/ C. R. Sygn. akt I C 243/15
UZASADNIENIE
Powódka Przedsiębiorstwo Handlowo - Usługowe (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wniósł o zasądzenie od pozwanej D. S. kwoty 1 124,53 (jeden tysiąc sto dwadzieścia cztery 53/100) złotych, wraz z odsetkami w wysokości określonej ustawowo dla kolejnych okresów opóźnienia, za okres od 16 lipca 2014 roku do dnia zapłaty złoraz zasadzenie kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu swojego stanowiska strona powodowa podniosła, co następuje. Powódka PHU (...) sp. z o.o. z siedzibą w T., prowadzi działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży samochodów marki P. oraz części zamiennych do nich, a także w zakresie naprawy samochodów i najmu pojazdów zastępczych.
Natomiast pozwana D. S. jest wspólnikiem powodowej spółki posiadającym 396 udziałów o łącznej wartości 396.000,00 złotych. 11 lipca 2014 r. pozwana zawarła z powódką umowę przeglądu pojazdu P. (...) o nr rej. (...). Po wykonaniu umowy powódka wystawiła pozwanej fakturę VAT nr (...) z 11 lipca 2014 r. na kwotę 1 124,53 zł brutto, która została przekazana pozwanej. Jednakże pomimo upływu terminu płatności wskazanego na fakturze pozwana nie uregulowała należności na rzecz powódki. W związku z tym powódka pismem z dnia 14 października 2014 r. wezwała pozwaną do zapłaty kwoty, m.in. wynikającej z usługi wykonanej przez powódkę w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania.
Po otrzymaniu wezwania do zapłaty pozwana skierowała do powódki pismo, iż uznaje roszczenia, ale nie jest w stanie zapłacić wskazanej kwoty. Pozwana wniosła o oddalenie powództwa W uzasadnieniu swojego stanowiska pozwana podniosła, iż w lipcu 2014 r. pozostawała we wspólności ustawowej małżeńskim z E. S.. Pozwana potwierdziła, że usługa został wykonana zgodnie ze złożoną fakturą, ale podniosła, że pozostali wspólnicy czerpią korzyści z majątku spółki, w ten sposób, ze naprawiają swoje samochody w spółce i nie płacą za te usługi, korzystają z samochodów służbowych na koszt spółki, tankują samochody na koszt spółki, pozbawiają pozwaną dywidend ze spółki, a sami przyznają sobie horrendalnie zawyżone wynagrodzenia.
Pozwana podniosła ponadto, że jest traktowana przez wspólnika złośliwie i arogancko. (na rozprawie z 29 września 2015 r., k. 30). Pełnomocnik powódki, ustosunkowując się do stanowiska pozwanej, oświadczył, że podtrzymuje powództwo w całości i podniósł, że rozliczenia miedzy wspólnikami, czy też między małżonkami, winny nastąpić w innym procesie. (na rozprawie z 29 września 2015 r., k. 30). Sąd ustalił następujący stan faktyczny. 11 lipca 2014 r. pozwana zawarła z powódką (spółką z ograniczoną odpowiedzialnością) umowę przeglądu pojazdu P. (...) o nr rej. (...).
Po wykonaniu umowy powódka wystawiła pozwanej fakturę VAT nr (...) z 11 lipca 2014 r. na kwotę 1 124,53 zł brutto, która została przekazana pozwanej. W fakturze wskazano, że kwota należności płatna jest w terminie do 15 lipca 2014 r. Pomimo upływu terminu płatności wskazanego na fakturze pozwana nie uregulowała należności na rzecz powódki. Pismem z 14 października 2014 r. powódka wezwała pozwaną do zapłaty kwoty, m.in. wynikającej z usługi wykonanej przez powódkę w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania. W odpowiedzi na ww. wezwanie, w piśmie z 27 października 2014 r. pozwana wskazała, że nie jest w stanie zapłacić żądanej kwoty, gdyż nie posiada takiej kwoty, ani dochodów, które mogłyby to jej umożliwić pismo.
Nadto podniosła, iż jest udziałowcem powodowej spółki, a z tego tytułu nie uzyskuje żadnych dochodów, a reszta wspólników korzysta prywatnie z firmowych samochodów i przyznają sobie horrendalne wypłaty. Wniosła także o wypłacenie dywidendy. Powyższy stan faktyczny był niesporny, nie wymagający przeprowadzenia dowodów (art. 229 (...) ), bowiem fakty podniesione przez powódkę w pozwie zostały przyznane przez pozwaną na rozprawie 29 września 2015 r. (k. 30) , a przyznanie to nie budzi wątpliwości w świetle dokumentów dołączonych do pozwu (k. 15 – 20) .
Na podstawie powyższego stanu faktycznego sąd zważył, co następuje. Roszczenie powódki o zapłatę kwoty dochodzonej w pozwie znajduje uzasadnienie w treści art. 734 § 1 w zw. z art. 750 KC2, bowiem powódka na zlecenie pozwanej wykonała na jej rzecz usługę, polegającą na wykonaniu przeglądu samochodu osobowego marki P. (...), za wynagrodzeniem w kwocie 1 124,53 zł. Usługa została wykonana, a termin płatności wynagrodzenia został określony na 15 lipca 2014 r. Pozwana nie kwestionowała samego faktu zlecenia, wykonania usługi, wysokości i terminu płatności wynagrodzenia.
Podnoszone przez nią zarzuty nie niweczą zasadności żądania powódki. Wobec określeni terminu płatności na 15 lipca 2014 r., zasadne jest także żądanie zasądzenia odsetek ustawowych za opóźnienie w płatności od 16 lipca 2014 r. (art. 481 § 1 i 2 KC). Wobec powyższego należało orzec jak w punkcie I. sentencji wyroku. O kosztach procesu orzeczono (w punkcie II. sentencji wyroku)na pod. art. 98 § 1 i 3 100w zw. z art. 108 § 1 KPCoraz§ 6 pkt 1 zw. z § 2 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu3, zasądzając od pozwanej na rzecz powódki kwotę 107,00 zł, na która złożyły się kwoty: 30,00 zł, z tytułu opłaty sądowej od pozwu, 60,00 zł, z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika procesowego powódki (radcy prawnego) i 17,00 zł, z tytułu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa procesowego. /-/ C.
R. 1 Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks Postępowania Cywilnego (tekst jednolity [w:] Dz. U. z 2014 r. poz. 101, ze zm.). 2Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks Cywilny (tekst jednolity [w:] Dz. U. z 2014 r. poz. 121). 3Tekst jednolity [w:] Dz. U. z 2013 r., poz. 490.