Appeal dismissed and costs waived when plaintiff withdraws appeal due to Supreme Court precedent change.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the appeal and exempted the plaintiff from second-instance costs after the plaintiff withdrew the appeal on the hearing date. The plaintiff's counsel had initially requested the appeal be rejected, but withdrew it during the proceedings, citing a recent change in Supreme Court jurisprudence regarding the statute of limitations for share acquisition claims. The court ruled that a withdrawal does not require the opposing party's consent and, given the shift in legal interpretation, applied a special circumstance to waive the plaintiff's costs under the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 391 § 2 k.p.c.; Art. 102 k.p.c.: Upon withdrawal of an appeal, the appellate court dismisses the proceedings without requiring the opposing party's consent, and if the withdrawal stems from a change in judicial precedent affecting the claim's viability, the appellant may be exempted from costs.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. VPa 161/12 POSTANOWIENIE Dnia 29 sierpnia 2013 roku Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Piotrkowie Trybunalskim, Wydział V w składzie: Przewodniczący: SSO Mariola Mastalerz (spr.) Sędziowie: SSO Magdalena Marczyńska, SSR del. Urszula Sipińska-Sęk Protokolant: sekr.sądowy Anna Fijołek po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2013 roku w Piotrkowie Trybunalskim na rozprawie sprawy z powództwa M. M. przeciwko (...) w R. o odszkodowanie na skutek apelacji powoda M. M. od wyroku Sądu Rejonowego w Bełchatowie IV Wydziału Pracy z dnia 24 lipca 2012r. sygn. IV P 143/12 postanawia:
1. umorzyć postępowanie apelacyjne;
2. nie obciążać powoda M. M. kosztami postępowania za instancję odwoławczą. Sygn. akt V Pa 161/12
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 24 lipca 2012 roku Sąd Rejonowy - Sąd Pracy w B. w sprawie sygn. akt IV P 143/12 oddalił powództwo M. M. przeciwko (...) Spółce Akcyjnej (...) Kopalnia (...) w R. o odszkodowanie i nie obciążał powoda obowiązkiem zwrotu kosztów procesu na rzecz pozwanego. (k.
36) Powyższy wyrok zaskarżył apelacją powód działający przez profesjonalnego pełnomocnika. (k.53-55) W odpowiedzi na apelację pełnomocnik pozwanego wniósł o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. (k. 59-63) Na rozprawie apelacyjnej w dniu 29 sierpnia 2013 roku pełnomocnik powoda cofnął wniesioną apelację i wnosił o nie obciążanie powoda kosztami zastępstwa procesowego za II instancję. (k.
72)
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Zgodnie z treścią przepisu art. 391 § 2 k.p.c. w razie cofnięcia apelacji przez stronę, Sąd drugiej instancji umarza postępowanie apelacyjne. Cofnięcie apelacji nie wymaga zgody (zezwolenia) strony przeciwnej ani też zrzeczenia się roszczenia. Oświadczenie powoda w przedmiocie cofnięcia apelacji zostało poddane ocenie Sądu z punktu widzenia dyrektyw wypływających z art. 203 § 4 k.p.c. według kryteriów zgodności z prawem, zasadami współżycia społecznego oraz tego czy nie zmierza ono do obejścia prawa. Sąd ocenił także – zgodnie z art. 469 kpc – czy złożone oświadczenie nie narusza słusznego interesu pracownika (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4.02.2011 r., sygn.
I UK 366/10, LEX nr 794784) W ocenie Sądu Okręgowego czynność procesowa w postaci cofnięcia apelacji nie narusza żadnego z powołanych wyżej przepisów. Skuteczne cofnięcie apelacji winno więc w przedmiotowej sprawie skutkować umorzeniem postępowania. Z uwagi na powyższe, Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych umorzył postępowanie apelacyjne, na mocy art. 354 k.p.c. w zw. z art. 391 § 2 k.p.c. i na podstawie art. 102 k.p.c. nie obciążał powoda M. M. kosztami zastępstwa procesowego za instancję odwoławczą. Wydając rozstrzygnięcie w zakresie nie obciążania powoda kosztami zastępstwa procesowego za drugą instancję, Sąd Okręgowy uznał, że za szczególne okoliczności, o których mowa w powołanym przepisie można uznać w przedmiotowej sprawie zmianę linii orzeczniczej Sądu Najwyższego w zakresie stosowania okresu przedawnienia roszczeń z tytułu utraty prawa do nieodpłatnego nabycia akcji.
W chwili wytoczenia powództwa linia orzecznicza Sądu Najwyższego w zakresie zasad przedawnienia tego typu roszczeń ewaluowała. Dopiero ostatecznie Sąd Najwyższy w uchwale składu siedmiu sędziów wydanej w dniu 21 listopada 2012 roku (sygn. akt I PZP 1/12, OSNP 2013/11-12/123), a więc wydanej po wytoczeniu przez powoda powództwa wskazał, że roszczenie o odszkodowanie od pracodawcy z tytułu utraty prawa do nieodpłatnego nabycia akcji ulega przedawnieniu na podstawie art. 291 § 1 k.p. W tej sytuacji należy stwierdzić, iż powód mógł być w dacie wnoszenia pozwu subiektywnie przekonany o zasadności swego roszczenia, które jednak ze względu na upływ terminu nie mogło zostać zaspokojone.
Okoliczność ta uzasadnia zastosowanie w stosunku do powoda art. 102 k.p.c. Sąd Okręgowy podziela w tym zakresie pogląd Sądu Apelacyjnego w Warszawie wyrażony w sprawie VI ACa 351/12, LEX nr 1220716, w której ten przyjął, iż szczególną okolicznością wskazaną w art. 102 k.p.c. może być precedensowy charakter rozpoznawanej sprawy, albo też zmiana stanu prawnego zaszła w trakcie procesu. Taką szczególną okolicznością mogą być też rozbieżności w obowiązującym orzecznictwie.