Appeal court grants enforceability to arbitration award despite apparent non-existence of creditor company due to legal transformation and assignment.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal granted the request to establish the enforceability of an arbitration award against a company that appeared to have ceased existing at the time of the judgment. The lower court rejected the request because the original creditor company had been transformed and liquidated, seemingly leaving no valid party to receive the award. The appellate court ruled that the apparent non-existence was an error in classification, as the company had legally transformed and its rights were subsequently assigned to the applicant via a business transfer agreement. Consequently, the court restored the enforceability clause to the award and awarded costs to the applicant.
Legislator headnote
AI generatedArt. 1214 § 2 k.p.c.; Art. 1214 § 3 k.p.c.; Art. 1157 k.p.c.; Art. 55 § 1 pkt 4 k.c.; Art. 788 § 1 k.p.c.; Art. 386 § 1 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.; If a company subject to an award undergoes legal transformation or rights are assigned, the award remains enforceable against the successor entity, and apparent non-existence constitutes a correctable error rather than a bar to enforcement.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
POSTANOWIENIE Dnia 12 września 2013 roku Sąd Apelacyjny w Poznaniu, Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSA Jerzy Geisler (spr.) Sędziowie: SA Elżbieta Fijałkowska SA Waldemar Kryślak po rozpoznaniu w dniu 12 września 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku (...) sp. z o.o. z siedzibą w (...) przy uczestnictwie (...) sp. z o.o. z siedzibą w P. o stwierdzenie wykonalności wyroku sądu polubownego na skutek zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 2 kwietnia 2013 roku, sygn. akt:
IX GCo 68/13 postanawia: zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że nadać klauzulę wykonalności wyrokowi Sądu Polubownego – Sądu Arbitrażowego przy Krajowej Izbie Gospodarczej (...) z dnia 25 maja 2012 roku wydanemu w sprawie o sygnaturze SA 375/11, na podstawie zapisu na sąd polubowny zawartego w pkt. 19 umowy najmu z dnia 10 maja 2004 roku, na rzecz (...) sp. z o.o. z siedzibą w (...), na którą przeszły uprawnienia dotychczasowego wierzyciela (...) sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w (...)(poprzednio: (...) S.A. z siedzibą w (...)) oraz zasądzić od uczestnika postępowania na rzecz wnioskodawcy kwotę 377,00 zł (słownie: trzysta siedemdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania, SSA E. Fijałkowska SSA J.
Geisler SSA W. Kryślak
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy oddalił wniosek (...) sp. z o.o. z siedzibą w (...) o stwierdzenie wykonalności wyroku Sądu Polubownego – Sądu Arbitrażowego przy Krajowej Izbie Gospodarczej (...) z dnia 25 maja 2012 roku, na mocy którego sąd ten zasądził od pozwanego (...) sp. z o.o. z siedzibą w P. na rzecz powoda (...) S.A. z siedzibą w (...) kwotę 525.207,33 zł wraz z ustawowymi odsetkami i kosztami procesu. Jednocześnie obciążył wnioskodawcę kosztami procesu w zakresie przez niego poniesionym. W motywach rozstrzygnięcia wyjaśnił, że w/w wyrok został wydany na rzecz nieistniejącego w chwili jego wydania podmiotu, tj. (...) S.A. z siedzibą w (...) Wskazał, że z odpisu z KRS, przedłożonego przez wnioskodawcę, wynika, że uchwałą Zgromadzenia Wspólników z dnia 12 grudnia 2011 roku spółka (...) S.A. w (...)przekształciła się w spółkę (...) sp. z o.o. w (...) natomiast w dniu 30 grudnia 2011 roku została zarejestrowana w KRS spółka (...) sp. z o.o. w likwidacji.
W dniu 10 stycznia 2012 roku została otwarta likwidacja spółki. Oznacza to, zdaniem Sądu I instancji, że wykonanie wyroku wydanego przez sąd polubowny na rzecz nieistniejącej spółki jest sprzeczne z podstawowymi zasadami porządku prawnego Rzeczypospolitej Polskiej. Skoro bowiem podmiot, na rzecz którego sąd polubowny zasądził roszczenie, nie istniał w dniu wydania orzeczenia, nie jest możliwe stwierdzenie wykonalności tego wyroku. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył wnioskodawca, zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie i nadanie w/w wyrokowi klauzuli wykonalności.
Podkreślił, iż z przedłożonego przez niego odpisu z KRS wynika, że spółka (...) S.A. przekształciła się w spółkę (...) sp. z o.o. Przekształcenie oznacza ciągłość organizacyjną i prawną podmiotu, zatem nie można przyjąć, że podmiot, które uległ przekształceniu, nie istnieje oraz nie istniał w dacie wyrokowania.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie wnioskodawcy zasługiwało na uwzględnienie. Sąd Apelacyjny nie podzielił stanowiska Sądu Okręgowego, iż w sprawie zachodziły przeszkody do stwierdzenia wykonalności wyroku Sądu Polubownego – Sądu Arbitrażowego przy Krajowej Izbie Gospodarczej (...) z dnia 25 maja 2012 roku z uwagi na jego sprzeczność z podstawowymi zasadami porządku prawnego Rzeczypospolitej Polskiej (klauzula porządku publicznego). Takie stanowisko Sąd I instancji wyprowadził z faktu, że spółka akcyjna, będąca stroną powodową, jeszcze przed datą wydania wyroku uległa przekształceniu w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, przy czym zmiana ta nie została uwzględniona w treści wyroku.
Powoduje to, zdaniem Sądu I instancji, sytuację, w której stroną postępowania jest podmiot nieistniejący. Z argumentacją tą nie sposób się zgodzić. Zgodnie z treścią art. 553 § 1 k.s.h. spółce przekształconej przysługują wszystkie prawa i obowiązki spółki przekształcanej, co należy rozumieć w ten sposób, że spółka ta nie wstępuje, ale jest cały czas podmiotem tych praw i obowiązków (vide: Andrzej Kidyba, Komentarz do art. 553 kodeksu spółek handlowych, stan prawny: 30 czerwca 2013 roku). W takim wypadku spółka jest cały czas ex lege podmiotem tych praw i obowiązków (por. także A.
Szumański, Prawo spółek, 2001, s. 881; A. Witosz, Kodeks, s. 1231; S. Krześ, Kodeks, s. 631-633). W przypadku kontynuacji nie ma poprzednika i następcy prawnego, ale istnieje ta sama spółka w zmienionej formie (tak też wyrok WSA w Rzeszowie z 15 kwietnia 2008 roku, sygn. akt: I SA/Rz 200/08, LEX nr 443817). W świetle powyższego niezasadnie przyjął Sąd I instancji, że stroną powodową w w/w wyroku był podmiot nieistniejący. Zatem wadliwe jej oznaczenie należy rozpatrywać w kategoriach oczywistej omyłki, która bez przeszkód mogłaby zostać sprostowana na etapie postępowania o stwierdzenie wykonalności wyroku sądu polubownego.
Jednakże, jak wynika z akt niniejszej sprawy, w dniu 21 listopada 2012 roku została zawarta umowa, na mocy której spółka (...) sp. z o.o. z siedzibą w (...) nabyła przedsiębiorstwo spółki (...) sp. z o.o., pozostającej od 10 stycznia 2012 roku w likwidacji (k. 68-71). Zgodnie z treścią art. 55 ( 1) pkt 4) k.c. przedsiębiorstwo obejmuje też wierzytelności spółki, co oznacza, że na mocy w/w umowy na rzecz wnioskodawcy przeszła wierzytelność, objęta w/w wyrokiem sądu polubownego. W świetle powyższego Sąd Apelacyjny uznał, iż w sprawie nie zachodzi przeszkoda do stwierdzenia wykonalności wyroku sądu polubownego z uwagi na jego sprzeczność z podstawowymi zasadami porządku prawnego (art. 1214 § 3 pkt 2) k.p.c.).
Brak również podstaw do przyjęcia, że spór nie może być poddany pod rozstrzygnięcie sądu polubownego (art. 1214 § 3 pkt 1) k.p.c.). Zgodnie z treścią art. 1157 k.p.c. jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, strony mogą poddać pod rozstrzygnięcie sądu polubownego spory o prawa majątkowe lub spory o prawa niemajątkowe - mogące być przedmiotem ugody sądowej, z wyjątkiem spraw o alimenty. Powód wystąpił do sądu polubownego o zasądzenie na jego rzecz zaległych należności czynszowych, wynikających z umowy najmu z dnia 10 maja 2004 roku, a sprawa taka, zgodnie z w/w regulacją, może być przedmiotem zapisu na sąd polubowny.
Sąd Apelacyjny stwierdził nadto, że przejście uprawnień z dotychczasowego wierzyciela na wnioskodawcę zostało wykazane poświadczonym za zgodność z oryginałem przez radcę prawnego dokumentem urzędowym, stosownie do treści art. 788 § 1 k.p.c. W świetle powyższego zachodziły podstawy do stwierdzenia wykonalności w/w orzeczenia zgodnie z art. 1214 § 2 k.p.c. Mając na uwadze powyższe Sąd Apelacyjny, na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., zmienił zaskarżone postanowienie, nadając klauzulę wykonalności w/w wyrokowi sądu polubownego oraz rozstrzygając o kosztach postępowania przed Sądem I instancji na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z § 2 ust. 1 i 3 oraz § 10 ust. 1 pkt 15) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.
U. 2002 r. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) – pkt 1 postanowienia. Na koszty te składają się: opłata od wniosku w wysokości 300,00 zł, koszty zastępstwa procesowego w postępowaniu klauzulowym w wysokości 60,00 zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17,00 zł. SSA E. Fijałkowska SSA J. Geisler SSA W. Kryślak