Court orders payment of insurance premium due and interest against defendant who failed to prove payment.
Legislator summary
AI generatedThe court ordered the defendant to pay the plaintiff 1,923 PLN for an unpaid insurance premium along with statutory interest and process costs. The plaintiff successfully proved the existence of an insurance contract and the specific payment deadline, while the defendant failed to provide evidence of having made the payment. Consequently, the court rejected the defendant's defenses regarding statute of limitations and lack of obligation, ruling in favor of the plaintiff.
Legislator headnote
AI generatedArt. 6 k.c.; Art. 117 § 2 k.c.; Art. 819 § 1 k.c.; Art. 481 § 1 k.c.; Art. 98 § 1, 2 k.p.c.: The burden of proof regarding the performance of an insurance premium obligation lies with the obligee; if the obligee fails to prove payment, the claim remains valid despite the expiration of the limitation period if interrupted by the lawsuit.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygnatura akt III C 830/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ S., dnia 18 stycznia 2016 r. Sąd Rejonowy Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie III Wydział Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący:SSR Magdalena Głogowska Protokolant:Patrycja Frątczak po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2016 r. w Szczecinie sprawy z powództwa (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. przeciwko G. R. o zapłatę I. zasądza od pozwanego G. R. na rzecz powódki (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. kwotę 1.923 zł (tysiąca dziewięciuset dwudziestu trzech złotych) z odsetkami ustawowymi od dnia 12 marca 2013 roku do dnia 31 grudnia 2015 roku oraz odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 stycznia 2016 roku do dnia zapłaty; II. zasądza od pozwanego G. R. na rzecz powódki (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. kwotę 44,76 zł (czterdziestu czterech złotych i siedemdziesięciu sześciu groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt III C 830/15
UZASADNIENIE
wyroku w postępowaniu uproszczonym W pozwie z dnia 30 marca 2015r. powódka (...) Spółka Akcyjna w W. zażądała zasądzenia od pozwanego G. R. na swoją rzecz kwoty 1 923 złotych z ustawowymi odsetkami oraz rozstrzygnięcia o kosztach procesu. W uzasadnieniu pozwu podano, że strony zawarły umowę ubezpieczenia należącego do pozwanego pojazdu marki T. (...) o numerze rejestracyjnym (...) na okres od dnia 12 września 2012 r. do dnia 11 września 2013 r., zgodnie z którą pozwany był zobowiązany do zapłaty składki ubezpieczeniowej w kwocie 3 847 zł, której płatność miała nastąpić w dwóch ratach.
Wskazano, że pozwany nie zapłacił drugiej raty składki w kwocie 1 923 zł, której termin płatności upływał w dniu 11 marca 2013 r. Nakazem zapłaty z dnia 2 kwietnia 2015 roku Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie orzekł o obowiązku zapłacenia przez pozwanego na rzecz powoda kwoty 1 923 złotych z odsetkami oraz kosztami procesu. Powyższemu nakazowi zapłaty pozwany sprzeciwił się, co spowodowało, że nakaz ten utracił moc. W sprzeciwie podniósł zarzut: przedawnienia roszczenia dochodzonego przez powódkę, nieistnienia zobowiązania, błędnego wyliczenia zobowiązania pozwanego, jak i jego niewykazania, braku legitymacji czynnej i biernej, błędnego wyliczenia odsetek i niewykazania roszczenia w tym zakresie, niewykazania wymagalności roszczenia oraz zarzut sprzeczności z zasadami współżycia społecznego.
W toku procesu obie strony podtrzymały dotychczasowe stanowiska. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Dnia 12 września 2012 roku powódka (...) Spółka akcyjna w W. zawarła z pozwanym G. R. umowę ubezpieczenia AC pojazdu marki T. (...) o numerze rejestracyjnym (...) na okres od dnia 12 września 2012 r. do dnia 11 września 2013 r. Strony ustaliły składkę ubezpieczeniową na kwotę 3 847 złotych, która miała zostać zapłacona w dwóch ratach, tj. pierwszą w wysokości 1 924 złotych w terminie do 12 września 2012 roku oraz drugą w wysokości 1 923 złotych do dnia 11 marca 2013 r.
Pozwany nie zapłacił drugiej raty składki. Dowód: potwierdzenie pokrycia ubezpieczeniowego k. 29-30v umowa ubezpieczenia k. 51-54v Pismem z dnia 3 lipca 2014 roku powódka wezwała pozwanego do zapłaty kwoty 2 243,53 złotych, w tym 1 923 złotych tytułem należności głównej oraz 320,53 złotych tytułem skapitalizowanych odsetek za opóźnienie. Dowód: wezwanie do zapłaty k. 31
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo okazało się uzasadnione w całości. Podstawę żądania stanowiła dyspozycja wynikająca z art. 805 § 1 k.c., zgodnie z którym przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę. Zgodnie z zasadą rozkładu ciężaru dowodu, wynikającą z art. 6 k.c., ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne.
W takiej sytuacji powódka winna była wykazać, że została zawarta umowa ubezpieczenia, która obowiązywała w okresie, z którym wiąże się dochodzona rata składki oraz wysokość samej składki. W ocenie Sądu powódka okoliczności te wykazała. Z przedstawionej przez powódkę umowy ubezpieczenia wynika, że dnia 12 września 2012 roku strony zawarły umowę ubezpieczenia pojazdu marki T. (...) o numerze rejestracyjnym (...) na okres od dnia 12 września 2012 r. do dnia 11 września 2013 r. Z umowy tej wynika, że ubezpieczającym był pozwany, a zatem to on był zobowiązany do zapłaty składki.
Z umowy wynika także wysokość składki z tytułu ubezpieczenia autocasco określona na kwotę 3 847 złotych. Składka ta miała zostać zapłacona w dwóch ratach, pierwsza w wysokości 1 924 złotych w terminie do 12 września 2012 roku oraz druga w wysokości 1 923 złotych do dnia 11 marca 2013 r. Wobec wykazania przez powódkę powyższych okoliczności, pozwany zobowiązany był wykazać, iż zapłacił składkę wynikającą z umowy ubezpieczenia z dnia 12 września 2012 r. W ocenie Sądu pozwany okoliczności tej nie wykazał, nie przedstawił bowiem żadnego dowodu na tę okoliczność.
W toku procesu pozwany podniósł m.in. zarzut przedawnienia roszczenia. Zgodnie z treścią art. 117 § 2 k.c. po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia, chyba że zrzeka się korzystania z zarzutu przedawnienia. Zgodnie z dyspozycją wynikającą z art. 819 § 1 k.c. roszczenia z umowy ubezpieczenia przedawniają się z upływem lat trzech. Z umowy ubezpieczenia wynika, że wymagalność drugiej raty składki ubezpieczeniowej przypadała na dzień 11 marca 2013 r. Pozew w niniejszej sprawie został wniesiony 30 marca 2015 roku i tego dnia doszło do przerwania biegu terminu przedawnienia.
W takim stanie rzeczy podniesiony przez pozwanego zarzut okazał się nieuzasadniony, podobnie jak inne zarzuty, które pozwany jedynie wyliczył w sprzeciwie od nakazu zapłaty bez merytorycznego odniesienia się do rzeczywistego stanu sprawy, jak również nie przytoczył żadnych argumentów na poparcie swojej obrony. Mając na uwadze powyższe okoliczności sąd orzekł jak w pkt I sentencji. O roszczeniu odsetkowym orzeczono zgodnie z treścią art. 481 § 1 k.c. Z przedstawionej przez powódkę umowy ubezpieczenia wynika, że płatność drugiej raty składki w kwocie 1 923 zł przypadała na dzień 11 marca 2013 roku.
Od dnia następnego pozwany popadł w opóźnienie, w którym nadal pozostaje. O kosztach procesu orzeczono stosownie do treści art. 98 § 1 i 2 k.p.c. Na poniesione przez powódkę koszty procesu składały się: opłata sądowa od pozwu w wysokości 30 złotych oraz uwierzytelnienie pełnomocnictwa w wysokości 14,76 złotych. W takim stanie rzeczy orzeczono jak w pkt II sentencji. Sygn. akt III C 830/15 ZARZĄDZENIE 1. odnotować zwrot akt z uzasadnieniem 2. odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć peł. pozwanego, któremu doręczyć nadto odpis pisma strony powodowej z dnia 08 grudnia 2015r., 3. z apelacją lub zażaleniem przedłożyć Przewodniczącej Wydziału, a w razie braku środka odwoławczego sędziemu referentowi ze (...) za miesiąc. 03.02.2016r.
M. G.