Appeal dismissed; court corrected case number error as obvious clerical mistake under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the defendant's appeal against a lower court's decision to correct the case file number from I C 398/11 to I C 1547/12. The defendant argued the court failed to address cost waiver grounds, but the appellate court found the number change was a clear clerical error. Consequently, the court ruled the correction was legally valid and the appeal lacked merit.
Legislator headnote
AI generatedArt. 350 § 1 k.p.c.; Art. 361 k.p.c.: The court may correct obvious clerical errors on its own initiative, and such corrections do not require addressing substantive arguments regarding the underlying case facts.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III Cz 622/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 czerwca 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie : Przewodniczący - Sędzia SO Andrzej Dyrda po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 czerwca 2014 r. w G. sprawy z powództwa (...) przy ulicy (...) w G. przeciwko W. H. (H.) o zapłatę na skutek zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 8 stycznia 2014 r., sygn. akt I C 1547/12 postanawia : oddalić zażalenie. SSO Andrzej Dyrda Sygn. akt III Cz 622/14
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 8 stycznia 2014r. Sąd Rejonowy w Gliwicach z urzędu sprostował postanowienie Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 29 listopada 2013 r. wydane w sprawie I C 1547/12 w zakresie dotyczącym oznaczenia sygnatury akt sprawy, w ten sposób iż w miejsce oznaczenia „I C 398/11” w 1 wersie sentencji postanowienia wpisać „I C 1547/12” w oparciu o art. 350 § 1 i 2 zd. 1 k.p.c. w związku z art. 361 k.p.c. Zażalenie na to postanowienie wniosła pozwana domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, wskazując, że sąd w uzasadnieniu nie wypowiadał, czy podstawę oddalenia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych przyjął dane strony zawarte w aktach sprawy I C 398/11 czy też prawidłowo złożonym przez pozwaną wniosku.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Stosownie do regulacji prawnej z art. 350 § 1 k.p.c. Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie orzeczenie przewidziane w tym przepisie ma na celu usunięcie niezgodności pomiędzy rzeczywistą wolą i wiedzą sądu a ich wyrażeniem na piśmie (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 czerwca 2013r. V CZ 28/13). Samo sprostowanie prowadzi zatem wyłącznie do wyeliminowania dostrzeżonej a zarazem popełniej omyłki. Ogranicza się więc do sprostowania błędów oczywistych i nie może być dokonywane na podstawie zmienionych ustaleń faktycznych zawartych w orzeczeniu.
Dokonując analizy uzasadnienia sprostowanego postanowienia oraz akt sprawy I C 1547/12 należało uznać, że zachodziła zasadność sprostowania orzeczenia z dnia 29 listopada 2013r. w sposób dokonany zaskarżonym postanowieniem. Nie ulega wątpliwości, że niniejsza sprawa toczy się pod sygnaturą I C 1547/12. Złożony przez pozwaną wniosek o zwolnienie od kosztów został również wniesiony do sprawy o tej sygnaturze, natomiast ustalenia faktyczne poczynione przez sąd przy wydaniu postanowienia z 29 listopada 2013r., co jednoznacznie wynika z treści uzasadnienia tego orzeczenia, opierają się na dokumentach zgromadzonych w aktach I C 1547/12.
Dawało to ewidentne podstawy do przyjęcia, że postanowienie z 29 listopada 2013r. zostało wydane w sprawie o sygn. I C 1547/12. Zamieszczenie zatem w części wstępnej tego postanowienia sygnatury I C 398/11 stanowiło oczywistą omyłkę pisarską, uprawniającą ten sąd do wydania postanowienia w oparciu o art. 350 § 1 i 2 zd. 1 k.p.c. w związku z art. 361 k.p.c. Z tych względów zaskarżone orzeczenie było prawidłowe, natomiast brak wypowiedzenia się Sądu co do kwestii wskazanej w zażaleniu, w okolicznościach niniejszej sprawy, nie dawał podstawy od uchylenia zaskarżonego postanowienia.
Wobec powyższego należało uznać, iż zażalenie pozwanego jest bezzasadne i z tej przyczyny podlegało oddaleniu w oparciu o art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. SSO Andrzej Dyrda