Court orders vehicle forfeiture to county after owner failed to reclaim car within three months of proper notice.
Legislator summary
AI generatedThe court ordered the forfeiture of a vehicle to the county because the owner failed to reclaim it within three months of proper notification. The owner argued the vehicle was removed on June 17, 2015, and they were notified, but the court found the removal justified due to lack of valid driving documents. Consequently, the court ruled that all statutory conditions for forfeiture were met and dismissed the request for cost reimbursement.
Legislator headnote
AI generatedArt. 130a ust. 10 ustawy Prawo o ruchu drogowym; Art. 130a ust. 10e ustawy Prawo o ruchu drogowym; Art. 520 § 1 k.p.c.: The court may order the forfeiture of a vehicle to the county if the owner fails to reclaim it within three months of proper notice, provided the removal was justified and the owner was duly notified.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I Ns 2290/15 POSTANOWIENIE Dnia 20 stycznia 2016 roku Sąd Rejonowy w Braniewie Wydział I Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący: SSR Katarzyna Jacewicz-Okuniewicz po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2016 roku w Braniewie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Starosty (...) z udziałem A. N. o orzeczenie przepadku pojazdu postanawia: I. orzec przepadek na rzecz Powiatu (...) samochodu osobowego marki O. (...) o numerze rejestracyjnym (...) i numerze VIN (...); II. oddalić wniosek wnioskodawcy o zwrot kosztów postępowania.
UZASADNIENIE
Starosta (...) wystąpił z wnioskiem o orzeczenie przepadku na rzecz Powiatu (...) pojazdu marki O. (...) o numerze rejestracyjnym (...) i numerze VIN (...), należącego do A. N., a nadto zasądzenie kosztów postępowania . Wnioskodawca wskazał, że w dniu 17 czerwca 2015 roku pojazd ten został usunięty z drogi wojewódzkiej nr (...) w Pieniężnie przy ulicy (...). W tym samym dniu A. N. została pisemnie powiadomiona o usunięciu pojazdu i pouczona o skutkach nieodebrania pojazdu. Stosownie do dyspozycji art. 130a ust. 10 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku prawo o ruchu drogowym (tekst jedn.
Dz. U. z 2012, poz. 1137 ze zm.), starosta w stosunku do pojazdu usuniętego z drogi, w przypadkach określonych w ust. 1 lub 2, występuje do sądu z wnioskiem o orzeczenie jego przepadku na rzecz powiatu, jeżeli prawidłowo powiadomiony właściciel lub osoba uprawniona nie odebrała pojazdu w terminie 3 miesięcy od dnia jego usunięcia. Powiadomienie zawiera pouczenie o skutkach nieodebrania pojazdu. Art. 130a ust. 10e tej ustawy stanowi natomiast, że w sprawach o przepadek pojazdu sąd stwierdza, czy zostały spełnione wszystkie przesłanki niezbędne do orzeczenia przepadku, w szczególności, czy usunięcie pojazdu było zasadne i czy w poszukiwaniu osoby uprawnionej do jego odbioru, dołożono należytej staranności oraz czy orzeczenie przepadku nie będzie sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.
Usunięcie wskazanego na wstępie pojazdu z drogi ocenić należy jako zasadne – pojazd został bowiem usunięty ze względu na nieposiadanie przez kierującą dokumentów uprawniających do kierowania przedmiotowym pojazdem, zgodnie z art. 130a ust. 2 pkt 1b) powyższej ustawy. Jak dotąd pojazd ten nie został odebrany przez jego właściciela, prawidłowo powiadomionego o usunięciu pojazdu z drogi. Upłynął przy tym wymagany w cytowanym wyżej przepisie okres 3 miesięcy. Orzeczenie przepadku nie jawi się przy tym jako sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w pkt I sentencji. W pkt II, oddalono wniosek Starosty (...) o zasądzenie na jego rzecz od uczestnika postępowania kosztów tego postępowania. Stosownie do dyspozycji art. 520 § 1 k.p.c., każdy uczestnik ponosi koszty związane z jego udziałem w sprawie. To wnioskodawca zainicjował niniejsze postępowanie, co wiązało się z koniecznością uiszczenia opłaty od wniosku oraz pokryciem kosztów zastępstwa przez pełnomocnika będącego radcą prawnym. Brak jest z kolei podstaw do odstąpienia od wyrażonej w przytoczonym wyżej przepisie reguły.
Nie wystąpiły bowiem przesłanki statuowane w art. 520 § 2 k.p.c. w postaci różnego stopnia zainteresowania uczestników postępowania jego wynikiem czy też sprzeczności ich interesów.