Court allows appeal to add driver's license suspension to penalty for drunk driving offense.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court partially upheld the defendant's appeal regarding the sentencing phase of a conditional dismissal case. While the lower court correctly dismissed the criminal proceedings due to low alcohol levels, it imposed a two-year driving ban and a fine. The appellate court agreed that the high degree of intoxication (1.2 promille) justified the maximum penalty and ordered the addition of the license suspension period to the sentence.
Legislator headnote
AI generatedArt. 63 § 4 k.k.; Art. 67 § 3 k.k.: The court may order a driving ban as a criminal penalty for drunk driving, and the period of license suspension must be credited towards the execution of the penalty.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VI Ka 1295/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 stycznia 2016 r. Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie : Przewodniczący: SSO Małgorzata Bańkowska Sędziowie: SSO Maciej Schulz (spr.) SSO Anna Kalbarczyk Protokolant asystent sędziego Jakub Nasiłowski przy udziale prokuratora Anny Radyno-Idzik po rozpoznaniu dnia 15 stycznia 2016 r. w W. sprawy A. W. s.T. i K. ur. (...) w W. oskarżonego o przestępstwo z art. 178a§1kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w W. z dnia 6 sierpnia 2015 r. sygn. akt VIII K 91/15 zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że na podstawie art. 63 § 4 kk na poczet orzeczonego w pkt.
II zaskarżonego wyroku środka karnego zalicza okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 8 lutego 2015 r. do dnia 15 stycznia 2016 r.; w pozostałej części tenże wyrok utrzymuje w mocy; zwalnia oskarżonego od opłaty oraz pozostałych kosztów sądowych w sprawie, przejmując je na rachunek Skarbu Państwa. SSO Maciej Schulz SSO Małgorzata Bańkowska SSO Anna Kalbarczyk VI Ka 1295/15
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Północ w W. wyrokiem z dnia 6 sierpnia 2015 roku w sprawie VIII K 91/15 na podstawie art. 66 § 1 i 2 k.k. i art. 67 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. warunkowo umorzył postępowanie przeciwko A. W. o przestępstwo z art. 178 a § 1 k.k. ustalając okres próby na 2 lata. Jednocześnie Sąd ten na podstawie art. 67 § 3 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego A. W. zakaz prowadzenia wszelich pojazdów mechanicznych na okres lat 2 oraz świadczenie pieniężnie na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 1000 złotych. Powyższy wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o środku karnym zaskarżył obrońca oskarżonego. Podniósł on zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przy orzekaniu środka karnego w maksymalnej wysokości, zarzut rażącej niewspółmierności środka karnego, a także zarzut obrazy przepisów prawa materialnego tj art. 63 § 2 k.k. poprzez jego niezastsosowanie.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Wniesiona apelacja nie zasługuje na uwzględnienie w części kwestionującej wysokość oraz zakres orzeczenia środka karnego. Sąd Rejonowy wyrokując w niniejszej sprawie poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne. Sąd ten warunkowo umarzając postępowanie doszedł do słusznego wniosku, że zasadnym jest orzeczenie wobec A. W. środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres lat 2 oraz świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 1000 złotych.
Dokonując oceny przedmiotowego orzeczenia w zaskarżonej części podkreślić należy, że za orzeczeniem tego środka w maksymalnej wysokości, jak słusznie zauważył Sąd Rejonowy, przemawia przede wszystkim stopień nietrzeźwości sprawcy u którego stwierdzono 1,2 promila alkoholu. Podniesione w apelacji obrońcy oskarżonego okoliczności takie jak zatrzymanie oskarżonego do rutynowej kontroli, a nie w związku z wykroczeniem drogowym oraz fakt że przedmiotowe zdarzenie miało miejsce w niedzielny poranek przy mniejszym niż w dzień powszedni natężeniu ruchu - skutkowały warunkowym umorzeniem postępowania.
Natomiast znaczny stopień nietrzeźwości uzasadnia orzeczenie wobec A. W. zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na maksymalny, przewidziany w art. 67 § 3 k.k. okres. Z tych samych względów niecelowym było, zdaniem Sądu Odwoławczego, ograniczenie tego środka karnego do wskazanych w apelacji obrońcy kategorii pojazdów. W ocenie Sądu Odwoławczego oskarżony powinien zostać na okres 2 lat wyeliminowany całkowicie z uczestnictwa w ruchu drogowym, jako kierujący pojazdami mechanicznymi. Zgodzić się należy ze stanowiskiem Sądu Rejonowego, że wymierzony środek karny powinien uświadomić oskarżonemu konieczność bezwzględnego przestrzegania trzeźwości w ruchu drogowym wynikającą z art. 45 ust.1 Prawa o ruchu drogowym.
Nie można także zapominać, ze wobec warunkowego umorzenia postępowania orzeczony środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych stanowić będzie obok świadczenia pieniężnego jedyną realną dolegliwość dla oskarżonego. Dolegliwość ta w ocenie Sądu Odwoławczego będzie adekwatna do stopnia zawinienia oskarżonego oraz do stopnia społecznej szkodliwości czynu, jakiego się dopuścił. Jednocześnie Sąd Odwoławczy podzielając stanowisko obrońcy dotyczące naruszenia art. 63 § 2 k.k. (od 1 lipca 2015 roku art. 63 § 4 k.k.), zaliczył na poczet orzeczonego w pkt.
II zaskarżonego wyroku środka karnego okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 8 lutego 2015 r. do dnia 15 stycznia 2016 r tj. do dnia wyroku Sądu II instancji. Orzeczenie o kosztach sądowych zapadło na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w wyroku.