Court dismisses traffic fine appeal due to statute of limitations expiring two years after the offense.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court vacated the lower court's conviction and fine for speeding, ordering the criminal proceedings to be discontinued. The defendant argued against the penalty, but neither party appeared at the hearing. The court ruled that the statute of limitations for prosecuting this traffic offense had expired two years after the incident occurred.
Legislator headnote
AI generatedArt. 45§1 kw; Art. 5§1 pkt 4 kpw: Criminal proceedings must be discontinued if the statute of limitations for prosecution has expired, taking precedence over any other appeal grounds.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygnatura akt II Ka 698/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 lutego 2016r. Sąd Okręgowy w Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący SSO Jerzy Kozaczuk Protokolant st. sekr. sąd. Anna Sieczkiewicz po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2016 roku sprawy M. B. obwinionego o wykroczenie z art. 92 a kw z powodu, apelacji wniesionej przez obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 3 czerwca 2015 r., sygn. akt II W 1503/14 zaskarżony wyrok uchyla i postępowanie karne w stosunku do M. B. na podstawie art. 45§1 kw w zw. z art. 5§1 pkt 4 kpw z powodu przedawnienia karalności czynu umarza; stwierdza, że wydatki postępowania w sprawie ponosi Skarb Państwa. Sygn. akt II Ka 698/15
UZASADNIENIE
M. B. został obwiniony o to, że w dniu 9 października 2013 roku około godz. 19.06 w miejscowości Ł. Droga (...) kierując pojazdem o nr rej. (...) nie zastosował się do przepisu ograniczającego prędkość do 50 km/h jadąc z prędkością 83 km/h, tj. o czyn z art. 92a kw Sąd Rejonowy w Szczecinku wyrokiem nakazowym z dnia 24 czerwca 2014 roku uznał obwinionego M. B. za winnego popełnienia zarzucanego mu wnioskiem o ukaranie czynu, tj. wykroczenia z art. 92a kw (Dz.U. z 2010r. Nr 46, poz. 275 ze zmianami) i za to na podstawie art. 92a kw w zw. z art. 24§1 i §3 kw wymierzył mu karę grzywny w kwocie 300 złotych; obciążył obwinionego zryczałtowanymi wydatkami postępowania w kwocie 50 złotych. Apelację od tego wyroku wniósł obwiniony, nie sprecyzował wprost zarzutu odwoławczego, stwierdził jedynie, iż nie zgadza się z zapadłym wyrokiem. Na rozprawę odwoławczą strony nie stawiły się, będąc o jej terminie zawiadomieni prawidłowo.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Sąd Odwoławczy po zapoznaniu się z aktami przedmiotowej sprawy stwierdził, że zachodzi bezwzględna przesłanka do uchylenia wyroku, z art. 5§1 pkt 4 kpw, bowiem nastąpiło przedawnienie karalności wykroczenia zarzuconego M. B.. Z treści art. 45§1 kw wynika, iż „karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok. Jeżeli zaś w tym czasie wszczęto postępowanie, karalność wykroczenia ustaje z upływem dwóch lat od popełnienia czynu”. Zważywszy na powyższe Sąd Odwoławczy nie bada więc już zasadności podniesionych w apelacji zarzutów, bowiem pierwszeństwo do rozważenia ma stwierdzenie, czy zachodzą bezwzględne przesłanki odwoławcze, czy też nie.
Czyn zarzucony obwinionemu miał miejsce w dniu 9 października 2013 roku. Tak więc w momencie orzekania przez Sąd Odwoławczy upłynęły już 2 lata o d jego popełnienia. W tej sytuacji Sąd Okręgowy zobowiązany był zaskarżony wyrok uchylić i na podstawie art. 45§1 kw oraz art. 5§1 pkt 4 kpw postępowanie wobec M. B. umorzyć wobec przedawnienia karalności wyżej wskazanego wykroczenia. Z tych też względów Sąd Okręgowy na podstawie art. 437§1 i 2 kpk w zw. z art. 109§2 kpw oraz na podstawie art. 118§2 kpw orzekł jak w wyroku.