Court dismisses appeal against prosecutor's decision to terminate traffic accident investigation due to lack of criminal elements.
Legislator summary
AI generatedThe court rejected the appeal filed by the deceased victim's representative against the prosecutor's decision to terminate the criminal investigation into a traffic accident. The prosecutor concluded that no criminal act occurred because the pedestrian's presence on the roadway was the sole cause of the collision, rendering the driver's minor speed violation non-culpable. The court upheld this decision, finding the evidence sufficient and the procedural conduct of the investigation proper.
Legislator headnote
AI generatedArt. 177 § 2 kk; Art. 17 § 1 pkt 2 kpk: Termination of proceedings is justified when the facts do not constitute a prohibited act, such as when a pedestrian's illegal presence on the roadway is the exclusive cause of a traffic accident, negating the driver's criminal liability for minor speed violations.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II Kp 364/15 POSTANOWIENIE Dnia 25 stycznia 2016 r. Sąd Rejonowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Anita Kowalczyk -Makuła Protokolant: sekr. sąd. Beata Krzyzińska Prokurator Andrzej Boruta po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 25 stycznia 2016 r. w S. w sprawie zażalenia W. W. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej L. P. w L. z dnia 16 listopada 2015 r. o umorzeniu śledztwa w sprawie 1 Ds. 981/15 na podstawie art. 437 § 1 kpk postanawia zażalenia nie uwzględnić i zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 16 listopada 2015r. prokurator Prokuratury Rejonowej L. – P. w L. umorzył śledztwo w sprawie zaistniałego w dniu 24 listopada 2012 roku w Ż., gm. S. wypadku drogowego, w wyniku którego śmierć poniósł T. W., tj. o czyn z art. 177 § 2 kk – wobec braku znamion czynu zabronionego ( art. 17 § 1 pkt. 2 kpk) . Zażalenie na to postanowienie wniosła w ustawowym terminie osoba reprezentująca prawa zmarłego pokrzywdzonego- W. W.. Z jego treści należy wnioskować , iż skarżąca domaga się uchylenia postanowienia i dalszego prowadzenia sprawy .
Z zażalenia wynika, że skarżąca nie zgodziła się z decyzją prokuratora o oddaleniu wniosków dowodowych o przeprowadzenie eksperymentu procesowego oraz powołanie innego biegłego z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowych . Negatywnie oceniła wywołane w toku śledztwa dwie opinie biegłych z tej dziedziny . Uzupełniając swoje zażalenie w dniu 27 grudnia 2015r. skarżąca wskazywała , iż zmarły pokrzywdzony posiadał stałe zatrudnienie pracując jako budowlaniec a także rozważała kwestie związane z poczynionymi w toku śledztwa ustaleniami dotyczącymi oświetlenia i warunków pogodowych z miejsca wypadku oraz prędkości kierowcy .
Prokurator Prokuratury Rejonowej L. – P. w L. nie przychylił się do złożonego zażalenia i przekazał sprawę do tutejszego sądu w dniu 10 grudnia 2015 roku . Podniósł, iż okoliczności wskazujące na słuszność podjętej w sprawie decyzji merytorycznej , w tym ocenę dwóch opinii biegłych z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowych , szczegółowo przedstawił w uzasadnieniu zaskarżanego postanowienia . Powołał się też na argumenty uzasadnienia postanowienia w którym oddalił wnioski dowodowe o przeprowadzenie eksperymentu procesowego oraz wywołania w sprawie kolejnej opinii biegłego z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowych .
Sąd zważył co następuje:
Zebrany w sprawie materiał wskazuje, iż postępowanie dowodowe w niniejszej sprawie zostało przeprowadzone prawidłowo, istotne i mające znaczenie dla sprawy okoliczności zbadane właściwie a wydana decyzja jest słuszna i zgodna z obowiązującymi przepisami . W ocenie sądu , sprawa przez prokuratora prowadzona była wnikliwie i rzetelnie . Złożone zażalenie nie zawiera żadnych nowych wniosków dowodowych ani nie wskazuje żadnych nowych okoliczności , które mogłyby wpłynąć na ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego i podjętej decyzji procesowej.
Sąd w pełni podziela argumentację zaprezentowaną przez prokuratora ( k. 329) , która skutkowała oddaleniem wniosków dowodowych o przeprowadzenie eksperymentu procesowego oraz wywołania w sprawie kolejnej opinii biegłego z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowych . Jak słusznie zauważył biegły dr. inż. W. K. nie ma możliwości odtworzenia okoliczności występujących w czasie wypadku takich jak opady deszczu i ich intensywność , oświetlenie , wilgotność jezdni , stan szyby czy skuteczność działania wycieraczek , tak by odpowiadały one tym z chwili wypadku .
Inaczej reaguje kierowca , który podczas eksperymentu będzie wiedział , że na jezdni pojawi się przeszkoda a inaczej osoba zaskoczona taką sytuacją na swoim pasie ruchu. Prokurator słusznie więc uznał przeprowadzenie eksperymentu w niniejszej sprawie za czynność nieprzydatną dla odtworzenia przyczyn , przebiegu i okoliczności wypadku , w tym widoczności. Sąd nie miał też wątpliwości co do zasadności oddalenia przez prokuratora wniosku dowodowego o dopuszczenie w sprawie kolejnej opinii biegłego z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowych .
Skarżąca wyrażając swoją negatywną ocenę wywołanych w sprawie opinii , nie przedstawiła żadnych argumentów przemawiających za uwzględnieniem tego wniosku. Prokurator czynił swoje ustalenia mając na uwadze wnioski opinii biegłego dr. inż. W. K. , którą po uzupełniającym wysłuchaniu biegłego , słusznie ocenił jako pełną i jasną . Biegły rozważył nie tylko wszystkie kwestie ważne dla poczynienia ustaleń ale także przybliżył przyczyny z których mogły wynikać niewielkie różnice w obliczeniach dokonanych przez biegłego mgr. inż.
J. B. . Ekspertyza dr. inż. W. K. w sposób jednoznaczny wskazywała , że przyczyną wypadku było nieprawidłowe zachowanie się pieszego , który przebywał w miejscu gdzie znajdować się nie powinien tj na jezdni , na torze ruchu M. (...) kierowanego przez M. T.. Okoliczność , iż kierowca przekroczył prędkość administracyjnie dozwoloną o 11 km/h nie pozostawiało w związku z przyczynowo-skutkowym z zaistnieniem zdarzenia , gdyż nawet poruszając się z prędkością administracyjnie dozwoloną tj 50 km /h , kierujący M. (...) i tak w zaistniałej sytuacji nie miałby możliwości uniknięcia potrącenia pieszego.
Tożsamy wniosek co do przyczyny wypadku wynikał z opinii biegłego mgr. inż. J. B. . Prokurator słusznie więc przyjął iż w świetle całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego nie ma żadnych przesłanek wskazujących , iż M. T. naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, których naruszenie skutkowałoby zaistnieniem wypadku w dniu 24 listopada 2012r. Dlatego decyzję o umorzeniu postępowania – na podstawie art. 17§ 1 pkt 2 kpk należy ocenić jako słuszną .