Plaintiff's claim dismissed for failure to prove assignment of bank debt to plaintiff.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiff's claim for payment against the defendant, ordering the plaintiff to bear all process costs. The plaintiff sought partial recovery of a loan debt originally owed to a bank, which they alleged had been assigned to them via assignment agreement. The defendant admitted owing the bank but contested the assignment, arguing the bank notified them of a sale to a different entity and that the assignment documents were ambiguous regarding the specific debt. The court ruled that the plaintiff failed to meet their burden of proof under the principle of adversarial proceedings to demonstrate they validly acquired standing as the new creditor through a clear assignment.
Legislator headnote
AI generatedArt. 509 § 1, § 2 k.c.; The plaintiff must prove valid assignment of the creditor's rights to obtain standing to sue the debtor; mere evidence of the original debt is insufficient without proof of the assignment's validity and notification.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V GC 348/15 upr
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 29 października 2015r. Sąd Rejonowy w Nowym Sączu V Wydział Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący SSR Anna Dobosz Protokolant st. sekr. sąd. Beata Święs po rozpoznaniu 29 października 2015r. sprawy z powództwa A. Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Wierzytelności z siedzibą w W. przeciwko S. G. o zapłatę I. oddala powództwo; II. kosztami procesu obciąża powoda. SSR Anna Dobosz Sygn. akt V GC 348/15 upr 1. (...) 2. (...) 3. (...) 29 października 2015r. SSR Anna Dobosz Sygn. akt V GC 348/15 upr
UZASADNIENIE
wyroku z 29 października 2015r. Powód A. Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Wierzytelności w pozwie skierowanym przeciwko S. G. domagał się zasądzenia kwoty 5.110,39 zł z ustawowymi odsetkami od 23 stycznia 2015r. do dnia zapłaty oraz zasądzenia kosztów procesu, tj. wpisu i kosztów zastępstwa prawnego. Uzasadniał, że pozwany S. G. zawarł z (...) Bank (...) S.A., 15 grudnia 2011r. umowę kredytu. Pozwany z umowy się nie wywiązał. 21 października 2014 roku powód nabył wierzytelność od banku drogą umowy cesji.
Łączna kwota wierzytelności wynosi 43 959 zł 13 gr a nie spłacony kapitał 35 874 zł 67 gr. Powód obecnie dochodzi tylko części przysługującej mu wierzytelności. (pozew – k. 1-3, 35-38). Nakazem zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym z 26 lutego 2015 roku sąd uwzględnił żądanie pozwu w całości. (nakaz – k. 4). Pozwany wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty i domagał się oddalenia powództwa w całości. Przyznał, że zawarł umowę kredytu z (...) Bank (...) S.A. o oraz że części kredytu nie spłacił. Wskazał, że pożyczka była ubezpieczona, wobec czego bank mógł wystąpić przeciwko ubezpieczycielowi, czego zresztą pozwany się domagał.
Zarzucił, że powód nie wykazał aby nabył w drodze cesji przedmiotową wierzytelność. Podał, że pierwotny wierzyciel w piśmie z 27 listopada 2014 roku poinformował go, że wierzytelności sprzedał do (...), a nie powodowi. Pozwany sprzeciwił się jakiejkolwiek cesji wierzytelności. Zarzucił, że daty umów cesji się nie zgadzają. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Pozwany S. G. zaciągnął w 12 grudnia 2011r. w (...) Bank (...) spółce akcyjnej pożyczkę o numerze (...), na okres pięciu lat w kwocie 41 128 zł 15 gr. (d. umowa – k. 10-11).
Pożyczkodawca wypowiedział przedmiotową umowę 9 kwietnia 2014 roku, a postanowieniem z 7 lipca 2014 roku Sąd Rejonowy w Nowym Sączu w sprawie VG Co 268/14 i nadał klauzulę wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu wystawionemu przez pierwotnego wierzyciela w związku z przedmiotowym zobowiązaniem. (akta V G Co 268/14). Pierwotny wierzyciel wszczął przeciwko pozwanemu postępowanie egzekucyjne które zostało umorzone na wniosek wierzyciela. (akta Km 949/14 Komornika przy SR w Nowym Sączu A. C.). 25 września 2014 roku (...) Banku (...) SA podjął uchwałę numer (...) w sprawie zatwierdzenia sprzedaży portfela wierzytelności banku z tytułu kredytów.
Jako nabywcę portfela wskazano (...) Niestandaryzowany Fundusz Inwestycyjny Zamknięty. (d. uchwała – k. 55). 15 października 2014 roku (...) Bank (...) S.A. sprzedał do A. Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Wierzytelności, wierzytelności w stosunku do kredytobiorców i pożyczkobiorców. Powód przy zawarciu umowy reprezentowany był przez (...) Sp. z o.o. (d. umowa – k. 39-51). 27 października 2014 roku powód opracował dla pozwanego zawiadomienie o tym, że pierwotny wierzyciel sprzedał wierzytelność z przedmiotowej umowy powodowi.
W zawiadomieniu wskazano, że umowa cesji zawarta została 21 października 2014 roku. (d. zawiadomienia – k. 79-80). 27 listopada 2014 roku (...) Bank (...) SA. zawiadomił pozwanego, że wierzytelność wynikającą z umowy o numerze (...) sprzedał do firmy (...) Sp. z o.o. (pismo – k. 139). Ustalając stan faktyczny sprawy, sąd oparł się na dowodach z dokumentów przedłożonych przez strony, których wiarygodności żadna ze stron wzajemnie nie podważyła, aktach sprawy związkowej V G Co 268/14 i aktach sprawy egzekucji komorniczej Km 949/14.
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo należało oddalić. Zgodnie z zasadą kontradyktoryjności, wyrażoną m.in. w art. 6 kc i 232 kpc, ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Zdaniem sądu powód nie wykazał, aby był legitymowany czynnie do wystąpienia z niniejszym powództwem. Rzeczą powoda było bowiem w pierwszym rzędzie, wykazanie przed sądem, że pozwany był dłużnikiem (...) Banku (...) SA, że powód wstąpił w miejsce pierwotnego wierzyciela, o czym pozwany został zawiadomiony. Powód przedstawił wyłącznie dowód na to, że pozwany był stroną umowy kredytu z (...) Bank (...) SA.
Faktu tego pozwany nie kwestionował. Zakwestionował natomiast, że doszło do umowy cesji wierzytelności z przedmiotowej umowy kredytu na powoda. Sąd po przeanalizowaniu złożonych do akt dokumentów doszedł do wniosku, że powód nie wykazał, aby poprzez umowę cesji wstąpił w prawa i obowiązki pierwotnego wierzyciela, tj. (...) Banku (...) SA. Jak zostało ustalone, (...) Bank (...) SA 25 września 2014 roku podjął uchwałę o zatwierdzeniu sprzedaży wierzytelności banku z tytułu kredytów. Jako nabywcę wskazano (...). 27 listopada 2014 roku (...) Bank (...) SA zawiadomił pozwanego o dokonanej cesji z przedmiotowej umowy kredytu na ten właśnie podmiot.
Z treści umowy cesji wierzytelności z 15 października 2014 roku nie wynika dokładnie, jakie konkretnie wierzytelności zostały sprzedane, a w szczególności czy wśród nich znalazła się także przedmiotowa wierzytelność. Przeciwko temu świadczy zarówno treść uchwały zarządu banku jak i zawiadomienia znajdujące się w aktach sprawy a skierowane od banku do dłużnika. Z art. 509 § 1 kc wynika, że wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania.
§ 2 tego przepisu stanowi, że wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki. Z powyższej regulacji wynika, że nabywca wstępuje w miejsce zbywcy i przysługują mu wszelkie prawa wynikające z pierwotnej umowy. Aby móc domagać się zapłaty od dłużnika musi przed nim wykazać, że doszło do cesji wierzytelności. Na zmianę wierzyciela zgoda dłużnika nie jest wymagana. W niniejszej sprawie sąd ustalił, że powód ani przed pozwanym, ani wobec sądu nie wykazał, że wstąpił w miejsce pierwotnego wierzyciela to jest (...) Banku (...) SA.
Mając powyższe na uwadze sąd powództwo oddalił, w oparciu o powołany przepis. W związku z oddaleniem powództwa, kosztami procesu jako podmiot przegrywający został w całości obciążony powód. SSR Anna Dobosz Z: 1/ (...), 2/ (...) 3/ (...) 12 listopada 2015r. SSR Anna Dobosz