Social court dismisses pension appeal as medical experts confirmed the insured is not work-disabled.
Legislator summary
AI generatedThe Social Court dismissed the insured's appeal against the Social Insurance Institution's refusal to grant a disability pension. The insured argued that her spinal and respiratory conditions prevented her from working, but the court relied on expert medical opinions which found no loss of work capacity. Consequently, the court ruled that the statutory conditions for a disability pension were not met.
Legislator headnote
AI generatedArt. 57 ust. 1, 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 12 ust. 1-3 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 477 § 14 pkt 1 k.p.c.: The court must determine work disability based on expert medical opinions; an appeal is inadmissible if experts confirm the insured retains sufficient capacity for work.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 510/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 grudnia 2015r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Katarzyna Antoniak Protokolant st. sekr. sądowy Marta Żuk po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2015r. w Siedlcach na rozprawie odwołania M. T. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 10 marca 2015 r. (Nr (...) ) w sprawie M. T. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy oddala odwołanie. Sygn. akt: IV U 510/15
UZASADNIENIE
Decyzją z 10 marca 2015r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.57 i 58 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych odmówił M. T. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wskazując, że u ubezpieczonej nie stwierdzono niezdolności do pracy. Odwołanie od w/w decyzji złożyła M. T. wnosząc o jej zmianę i ustalenie jej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu stanowiska wskazała, że cierpi na schorzenie kręgosłupa, którego nabawiła się podczas wieloletniej pracy (odwołanie wraz z załącznikiem k.1-2 akt sprawy).
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wskazując że zaskarżona decyzja wydana została na podstawie orzeczenia komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 23 lutego 2015r., która nie stwierdziła u ubezpieczonej niezdolności do pracy, a odwołanie nie wnosi do sprawy żadnych nowych dowodów faktycznych lub prawnych, które uzasadniałyby zmianę tej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.3-4 akt sprawy). Sąd ustalił, co następuje: W dniu 7 stycznia 2015r. wpłynął do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. wniosek ubezpieczonej M.
T. o ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy (wniosek o rentę z 7 stycznia 2015r. k.1 akt rentowych). Rozpoznając wniosek organ rentowy skierował ubezpieczoną na badanie przez lekarza orzecznika ZUS, który w orzeczeniu z 26 stycznia 2015r. ustalił, że ubezpieczona nie jest niezdolna do pracy (orzeczenie lekarza orzecznika z 26 stycznia 2015r. k.15 akt rentowych). Na skutek sprzeciwu ubezpieczonej od powyższego orzeczenia lekarza orzecznika ubezpieczona skierowana została na badanie przez komisję lekarską ZUS, która w orzeczeniu z 23 lutego 2015r. ustaliła, że ubezpieczona nie jest niezdolna do pracy (sprzeciw ubezpieczonej od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS k.37 akt rentowych – tom dokumentacji medycznej i orzeczenie komisji lekarskiej ZUS z 23 lutego 2015r. k.30 akt rentowych).
Na podstawie powyższego orzeczenia, zaskarżoną decyzją z 10 marca 2015r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił ubezpieczonej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy (decyzja z 10 marca 2015r. k.36 akt rentowych). Ubezpieczona ma 57 lat. W okresie od 27 października 1976r. do 30 kwietnia 1979r. ubezpieczona była zatrudniona jako sprzedawca w (...) (...) w O. (zaświadczenie zatrudnieniu i wynagrodzeniu z 16 listopada 2006r. k.11 akt rentowych). Następnie podlegała ubezpieczeniu społecznemu jako osoba współpracująca przy prowadzeniu działalności gospodarczej (zaświadczenia z 13 września 2013r. k.6-7 akt rentowych) oraz jako osoba prowadząca działalność gospodarczą (potwierdzenia okresów ubezpieczenia k.24-26 akt rentowych).
Ubezpieczona cierpi na astmę oskrzelową przewlekłą łagodną, nadciśnienie tętnicze I/II stopnia, zespół bólowy kręgosłupa bez objawów klinicznych, wielopoziomową artrozę części szyjnej z dyskopatią C4-C5, C5-C6, C6-C7 oraz artrozę wielopoziomową części piersiowej i części lędźwiowo-krzyżowej z dyskopatią L3-L4, L4-L5, L5-S1 bez objawów drażnienia korzeni nerwowych, a także otyłość. Badanie neurologiczne i ortopedyczne ubezpieczonej nie wykazuje objawów ogniskowego uszkodzenia centralnego układu nerwowego. Funkcja nerwów czaszkowych jest niezaburzona.
Kręgosłup szyjny jest o prawidłowej konfiguracji, śladowo ograniczony skłon maksymalny. Pozostałe ruchy w pełnym zakresie, objawy korzeniowe ujemne. Nie stwierdza się zaników mięśniowych, czucie niezaburzone, próba Romberga ujemna. Ubezpieczona jest samodzielna, sprawność kończyn górnych i dolnych oraz chwyt obu rąk dobre. W takim stanie niedomoga bólowa kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego w przebiegu zmian zwyrodnieniowych i wielopoziomowej dyskopatii w okresie remisji objawów nie powoduje niezdolności ubezpieczonej do pracy, a okresowe zaostrzenie dolegliwości ze strony narządu ruchu może być leczone w ramach czasowej niezdolności do pracy.
Z powodu nadciśnienia tętniczego u ubezpieczonej występują okresowo zwyżki ciśnienia tętniczego do poziomu około 200/120. Zgłasza ona wówczas szumy i zawroty w głowie oraz kołatanie serca. Badanie fizykalne wykazało ciśnienie RR 140/80. Powyższe schorzenie nie powoduje niezdolności ubezpieczonej do pracy. Wyniki badania spirometrycznego ubezpieczonej, u której rozpoznano astmę oskrzelową są prawidłowe. Z powodu skarg na duszność o charakterze napadowym po wysiłku oraz objawy uczuleniowe na wiele środków i preparatów, a także nawracające zapalenie oskrzeli ubezpieczona stosuje lek wziewny – Fostex.
Badanie fizykalne pulmunologiczne ubezpieczonej nie wykazuje nieprawidłowości. Nie występują objawy niewydolności oddechowej. Schorzenia pulmunologiczne nie powoduje niezdolności ubezpieczonej do pracy (opinia biegłych z zakresu ortopedii, neurologii, kardiologii i pulmunologii k.9-11 i 25-26 akt sprawy).
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie ubezpieczonej M. T. okazało się nieuzasadnione. Zgodnie z art.57 ust.1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2009r., Nr 153, poz.1227 ze zm.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki: jest niezdolny do pracy, ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, a niezdolność do pracy powstała w czasie zatrudnienia, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania zatrudnienia, przy czym ostatniego wymogu nie stosuje do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy.
W myśl art.12 ust.1, 2 i 3 ustawy niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czym całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Rozstrzygnięcie o zasadności odwołania ubezpieczonej od decyzji organu rentowego odmawiającej jej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wymagało ustalenia, czy u ubezpieczonej istnieje niezdolność do pracy.
W tym celu Sąd zasięgnął opinii specjalistów z zakresu medycyny. Sporządzona na tę okoliczność opinia biegłych z zakresu ortopedii, neurologii, kardiologii i pulmunologii dała podstawy do ustalenia, że ubezpieczona nie jest osobą niezdolną do pracy. Biegli rozpoznali u ubezpieczonej opisane wyżej schorzenia narządu ruchu, schorzenie kardiologiczne i schorzenie pulmunologiczne stwierdzając jednocześnie, że stan zaawansowania tych schorzeń nie upośledza sprawności organizmu ubezpieczonej w stopniu powodującym niezdolność do pracy.
Analizując przedmiotową opinię biegłych (na k.25-26 akt sprawy) Sąd doszedł do przekonania, że stanowi ona miarodajny i wiarygodny dowód w sprawie. Opinia wydana została przez lekarzy - specjalistów z zakresu schorzeń występujących u ubezpieczonej, a swoje ustalenia biegli oparli o analizę dokumentacji medycznej ubezpieczonej, w tym wyniki badań diagnostycznych, a także własne badania fizykalne ubezpieczonej (protokoły z badań na k.9-11 akt sprawy). Opinia jest spójna i należycie uzasadniona. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na podstawie art.477 14§1 kpc odwołanie ubezpieczonej oddalił.