Appeal court reversed lower court's cost allocation, awarding defendant partial costs due to plaintiff's voluntary settlement.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court reversed the lower court's decision on procedural costs, ordering the plaintiff to pay the defendant a partial difference in fees. The plaintiff had withdrawn the main claim after voluntarily settling the debt, which the court viewed as a strategic concession rather than a loss. Consequently, the court ruled that the defendant should not bear costs for defending against a claim that was effectively extinguished by the plaintiff's own agreement.
Legislator headnote
AI generatedArt. 100 k.p.c.; Art. 101 k.p.c.: Costs are allocated based on the outcome of the dispute, but voluntary settlement or withdrawal of the main claim by the plaintiff may justify shifting costs to the plaintiff if the defendant incurred necessary expenses to defend against a claim that was subsequently abandoned.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I ACa 231/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 marca 2013 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu – Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSA Janusz Kaspryszyn Sędziowie: SSA Beata Wolfke - Kobzar (spr.) SSA Adam Jewgraf Protokolant: Justyna Łupkowska po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2013 r. we Wrocławiu na rozprawie sprawy z powództwa (...) S.A. w W. przeciwko J. C. o zapłatę na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 23 listopada 2012 r. sygn. akt VI GC 290/12 1. zamienia zaskarżony wyrok w punkcie IV w ten sposób, że zasądza od strony powodowej na rzecz pozwanego 2.894 zł tytułem zawrotu kosztów postępowania;
2. oddala dalej idącą apelację.
UZASADNIENIE
ORZECZENIA Z PKT 1 WYROKU Wyrokiem z 23.11.2012 r. Sąd Okręgowy uchylił wydany pod sygn. VI GNc 364/12 nakaz zapłaty z 26.09.2012 r.; umorzył postępowanie co do należności głównej w kwocie 115.759,99 zł i zasądził od pozwanego na rzecz powodowej Spółki liczone za zamknięte okresy odsetki ustawowe od tej należności oraz od 100.000 zł (pkt II). Nadto w pkt IV wyroku Sąd Okręgowy zasądził od pozwanego na rzecz powoda 5.064 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Pozwany zaskarżył wyrok w pkt II i IV. Uzasadniając zaskarżenie orzeczenia o kosztach postępowania i wnosząc o jego zmianę przez zasądzenie kosztów od powódki na jego rzecz, pozwany zarzucił, że powódka w istocie przegrała sprawę, skoro cofnęła pozew co do należności głównej, a w rozliczeniu kosztów liczy się wynik sprawy.
Sąd Apelacyjny zważył: Obciążenie pozwanego obowiązkiem zwrotu kosztów postępowania poniesionych przez powódkę Sąd Okręgowy motywował zapłatą należności głównej w toku sporu, przez potrącenie, które stosownie do postanowienia umownego mogło nastąpić dopiero 8.10.2012 r. Sąd Apelacyjny tej argumentacji nie podziela. Należy zgodzić się z pozwanym, że co do zasady cofnięcie pozwu jest tożsame z przegraną sprawy przez powoda. Nieobojętnym jest jednak – co podkreśla powodowa Spółka – że cofnięcie pozwu w zakresie należności głównej było następstwem jej zaspokojenia w toku postępowania, co w orzecznictwie uznaje się – zresztą słusznie – za równoznaczne z przegraną pozwanego, ale tylko wówczas – czego powódka już nie zauważa – gdy powództwo o zaspokojone już roszczenie nie jest podtrzymywane i nie generuje kolejnych, zbędnych kosztów postępowania.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd Apelacyjny uznał za uzasadnione i podlegające zwrotowi: - przez pozwanego – poniesioną przez powódkę opłatę od pozwu oraz koszty zastępstwa procesowego, - przez powódkę − poniesioną przez pozwanego opłatę od zarzutów oraz koszty zastępstwa procesowego. Po wniesieniu pozwu i poniesieniu związanych z tym kosztów, lecz przed wydaniem nakazu, powodowa Spółka zaakceptowała kompensatę wzajemnych wierzytelności, co należy odczytywać jako odstępstwo od umownego trzydziestodniowego terminu płatności należności pozwanego.
Mało tego, wskazywana przez powódkę i Sąd Okręgowy możliwa data kompensaty (8.10.2012 r.) nastąpiła przed wniesieniem zarzutów od nakazu (nb. Sąd Okręgowy orzekł ostatecznie wbrew swoim ustaleniom faktycznym). W tych okolicznościach nie może być powódka premiowana za opieszałość w cofnięciu pozwu w zakresie należności głównej, której dalsze dochodzenie zmusiło pozwanego do zaskarżenia nakazu w całości i poniesienia opłaty od zarzutów oraz kosztów profesjonalnej obrony. Rozliczenie kosztów winno spełniać założenie, iż zwrotowi na rzecz przeciwnika procesowego podlegają koszty celowe, tj. przez niego niezawinione a konieczne dla dochodzenia lub obrony jego praw.
Realizując to założenie Sąd Apelacyjny rozliczył strony na podstawie art. 100 kpc i w częściowym uwzględnieniu apelacji pozwanego zmienił wyrok w pkt IV przez zasądzenie na jego rzecz od powoda różnicy między kosztami stron (7.941 zł – 5.047 zł). MR-K