Social security court allows pension by finding 15 years of special conditions work via witness testimony.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Office denied the applicant's pension due to insufficient proven years of work under special conditions, citing a lack of official certificates. The court overturned this decision by accepting witness testimony and passport border crossing records to establish the applicant worked as a heavy truck driver for the required period. Consequently, the court ruled that the applicant met all statutory requirements and granted the pension entitlement.
Legislator headnote
AI generatedArt. 184 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 477 § 14 pkt 2 k.p.c.: The court may establish facts regarding work under special conditions through witness testimony and documentary evidence when official certificates are missing, provided the evidence is consistent and corroborated.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III U 272/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 października 2014r. Sąd Okręgowy w Suwałkach III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Piotr Witkowski Protokolant: sekr. sądowy Beata Dzienis po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2014r. w Suwałkach sprawy M. G. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. o emeryturę w związku z odwołaniem M. G. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. z dnia 28 marca 2014 r. znak (...) zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje M. G. prawo do emerytury od dnia 19 marca 2014r. Sygn. akt III U 272/14
UZASADNIENIE
Zakład Ubezpieczeń Społecznych w B. decyzją z dnia 28.03.2014r. odmówił M. G. prawa do emerytury. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 184 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz. U. z 2013r. poz.1440) w związku z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983r., w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U z 1983r. Nr 8, poz. 43 ze zm.), ubezpieczonemu, urodzonemu po dniu 31.12.1948r. emerytura przysługuje, jeżeli spełnił łącznie następujące warunki: - osiągnął wiek emerytalny, wynoszący 60 lat dla mężczyzn; - nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego, albo złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochodu budżetu państwa; - w dniu wejścia w życie przepisów ustawy emerytalnej, tj. 01.01.1999r., udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 25 lat, w tym okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, wykonywanego stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy, wynoszący co najmniej 15 lat.
Zakład odmówił M. G. prawa do emerytury, ponieważ nie udowodnił wymaganego 15-letniego okresu pracy w szczególnych warunkach, a tylko 12 lat, 8 miesięcy i 27 dni. Na podstawie dowodów dołączonych do wniosku i uzyskanych w wyniku przeprowadzonego postepowania Zakład przyjął za udowodnione na dzień 01.01.1999r., 26 lat i 4 miesiące okresów składkowych i nieskładkowych. Zakład wskazał również, że do stażu pracy w szczególnych warunkach nie uwzględniono okresu pracy od 07.02.1994r. do 31.12.1998r. w (...) S., ponieważ zgodnie z wyjaśnieniem zakładu pracy z dnia 3.11.2000r.
M. G. jeździł samochodami o dopuszczalnej masie całkowitej nie przekraczającej 3,5 tony oraz przekraczającej 3,5 tony. Z przedłożonych dokumentów nie można zaś określić w jakich okresach był kierowcą samochodu ciężarowego powyżej 3,5 tony. Przy czym według pisma z dnia 24.02.2014r. wystawionego przez jednostkę nadrzędną brak jest podstaw do wystawienia świadectwa pracy w szczególnych warunkach. W odwołaniu od tej decyzji M. G. wskazał, że został zatrudniony w Firmie (...) od dnia 07.02.1994r. i pracował do 31.10.2000r. jako kierowca.
Jeździł mniejszymi samochodami sporadycznie, większość stanowiły wyjazdy dużymi samochodami za granicę. Na potwierdzenie wyjazdów wystawiane były delegacje, które winne znajdować się w jego aktach osobowych. Po rozwiązaniu umowy o pracę nie otrzymał świadectw pracy w szczególnych warunkach. Jedynie pracodawca (...) w S. wystawił świadectwo pracy w dniu 31.10.2000r. zaznaczając w punkcie 8, iż wykonywał pracę w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jako kierowca samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony – Wykaz A.Dz.
VIII pkt. 2 ( dz. U. z 1993r. Nr 3 poz. 43 z późn. zm). Nie może też ponosić konsekwencji za niewystawienie dodatkowego świadectwa pracy w szczególnych warunkach przez (...) w S.. W odpowiedzi Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł o jego oddalenie, uzasadniając jak w zaskarżonej decyzji.
Sąd Okręgowy w Suwałkach ustalił i zważył, co następuje:
Odwołanie należało uznać za uzasadnione. Zważywszy mianowicie na cały zebrany w sprawie materiał dowodowy i argumenty zaprezentowane przez odwołującego się uznać należało, że ma on również co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Jak wynika z orzecznictwa, czego potwierdzeniem jest choćby wyrok Sądu Najwyższego z dn. 2.02.1996r. II URN 3/95 (Lex 24774), w postępowaniu przed sądami pracy i ubezpieczeń społecznych okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość mogą być udowadniane wszelkimi środkami dowodowymi, przewidzianymi w kodeksie postępowania cywilnego.
Przepisy bowiem kodeksu postępowania cywilnego nie przewidują w tym względzie żadnych ograniczeń w postępowaniu przed sądami. Ewentualne ograniczenia dowodowe wskazane w §2 powołanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. Nr 8 poz. 43 ze zm.) bądź wynikające z rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 11.10.2011r. w sprawie postępowania w sprawie o świadczenia emerytalno – rentowe (Dz.U. z 2011r.
Nr 237, poz. 1412), a poprzednio z rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno- rentowe i zasad wypłaty tych świadczeń (Dz.U. z 1983r. Nr 10, poz. 49 ze zm.), sprowadzające się do złożenia na piśmie stosownych świadectw pracy, dotyczą wyłącznie postępowania przed organami rentowymi. W sprawie bezspornym jest, że odwołujący był zatrudniony na umowę o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy od 07.02.1994r. do 31.12.1998r. w (...) S.. W obliczu też zeznań świadków niewątpliwym również winno być, że odwołujący się w (...) S. świadczył stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, pracę w szczególnych warunkach.
Będzie to praca określona w Wykazie A Dziale VIII pod pozycją 2 powołanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jako praca kierowcy samochodu ciężarowego. Choć bowiem może taka praca odwołującego się z jego akt osobowych z akt zatrudnienia w (...) S. wprost nie wynika, to taką pracę w tym zakładzie pracy jednoznacznie potwierdzili przesłuchani w sprawie świadkowie R. K. i H. M., którzy z odwołującym się w tym samym czasie pracowali w tym Przedsiębiorstwie też jako kierowcy.
Pamiętali oni, że odwołujący się na okres próby około miesiąca czasu jeździł niniejszymi samochodami, a potem tylko ciężarowymi J. i M. nawet z przyczepą. Jeździł też tymi samochodami za granicę. Nie było natomiast powodu aby tym świadkom odmówić wiary. W bezpośrednim przesłuchaniu sąd takich powodów nie doszukał się. Długi okres czasu wyjazdów za granicę potwierdzają też zapisy (pieczątki) przekraczania granicy w paszporcie odwołującego się, który złożył do akt sprawy. Oczywistym natomiast jest, że z towarami za granicę jeździ się ze względów ekonomicznych samochodami ciężarowymi.
Stąd uznać należało, że odwołujący się rzeczywiście incydentalnie tylko mógł jeździć samochodami o wyporności poniżej 3,5 tony i dlatego pracodawca wystawił zaświadczenie, że takimi faktycznie jeździł. Nie mniej zeznania świadków i zapisy w paszporcie odwołującego się świadczą, że na pewno w (...) S. pracował w charakterze kierowcy samochodu ciężarowego czyli o wyporności powyżej 3,5 tony przez niezbędny mu okres czasu 2 lat i 4 miesięcy. Uznać więc należało, że odwołujący się posiada co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
Wziąć bowiem pod uwagę również należało i to, że w takich też pracował w Przedsiębiorstwie Budownictwa Rolniczego w S. od 24.08.1973r. do 31.12.1976r. Z akt osobowych z tego okresu zatrudnienia wynika, że świadczył w tym Przedsiębiorstwie pracę stale, w pełnym wymiarze czasu pracy, prac elektromontera, a taka zgodnie z Wykazem A Działu II powołanego rozporządzenia RM jest pracą w szczególnych warunkach. Mając więc te wszystkie względy na uwadze, stwierdzić należy, że odwołujący się spełnił wszystkie warunki do otrzymania emerytury na postawie art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Posiada bowiem 25-letni okres składkowy i nieskładkowy niezbędny do jej otrzymania, w tym 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Nie przystąpił również do otwartego funduszu emerytalnego, a 60lat życia osiągnął (...) gdyż urodził się (...). W związku z tym Sąd Okręgowy, na mocy art. 477 14 §2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał odwołującemu się prawo do emerytury od dnia 19.03.2014r., tj. od pierwszego dnia złożenia wniosku o emeryturę. AS