Legislator Case Law & Legislation
IV Cz 519/13 AI generated

Appeal dismissed; court rejects procedural violations in auction sale due to preclusion and lack of material impact.

Case Number IV Cz 519/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the debtor's appeal against a first-instance decision granting property ownership via auction. The debtor argued procedural errors regarding service of documents and calculation of payment deadlines under the Civil Procedure Code. The court ruled that challenges to the validity of the auction decision are precluded after the decision becomes final and that the alleged deadline errors did not materially affect the bidders' rights.

Legislator headnote

AI generated

Art. 998 § 2 k.p.c.; Art. 952 k.p.c.; Art. 967 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 397 k.p.c.; Art. 13 § 2 k.p.c. - An appeal against an auction decision is inadmissible if based on procedural defects prior to the decision's finality, and alleged deadline errors do not constitute grounds for reversal if they did not prejudice the bidders' substantive rights.

Keywords

AI generated
auction sale procedure service of documents payment deadline extension preclusion of appeal civil procedure code auction buyer rights procedural defect

Cited Legislation

AI generated
Art. 998 § 2 k.p.c.
Podstawą zażalenia na przysądzenie własności, z mocy art. 998 § 2 k.p.c. nie mogą być uchybienia sprzed uprawomocnienia się przybicia.
Art. 952 k.p.c.
Z tych względów, zarzut naruszenia art. 952 kpc jako sprokurowany pozostał poza zainteresowaniem Sądu drugiej instancji, podobnie jak wątpliwości podniesione w samym uzasadnieniu zażalenia, dotyczące opisu charakteru nieruchomości podlegającej zbyciu w drodze przetargu.
Art. 967 k.p.c.
Zgodnie z art. 967 k.p.c. licytant po uzyskaniu prawomocnego przybicia uzyskuje status nabywcy i na jego wniosek sąd może oznaczyć dłuższy termin do uiszczenia ceny nabycia, który nie może jednak przekroczyć miesiąca od dnia otrzymania wezwania (por.
Art. 385 k.p.c.
Z uwagi na powyższe, na mocy art. 385 k.p.c. w związku z art.
Art. 397 k.p.c.
w związku z art. 397 k.p.c. i art.
Art. 13 § 2 k.p.c.
i art. 13 § 2 k.p.c. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.
Art. 168 k.p.c.
Wniosek jest więc taki, że jeśli chodzi o termin ustawowy kluczowy dla sprawy, który nie można było ani przedłużyć, ani skrócić, można go było tylko przywrócić (art. 168 k.p.c.), to nie został on naruszony przy złożeniu w dniu 8 kwietnia 2013r.
art. 952 k.p.c
Z tych względów, zarzut naruszenia art. 952 kpc jako sprokurowany pozostał poza zainteresowaniem Sądu drugiej instancji, podobnie jak wątpliwości podniesione w samym uzasadnieniu zażalenia, dotyczące opisu charakteru nieruchomości podlegającej zbyciu w drodze przetargu.
art. 998 § 2 k.p.c
Podstawą zażalenia na przysądzenie własności, z mocy art. 998 § 2 k.p.c.
art. 967 k.p.c
Zgodnie z art. 967 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie SN z dnia 11 lutego 2000 r., III CKN 1109/99
postanowienie SN z dnia 11 lutego 2000 r., III CKN 1109/99, LEX nr 51625).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV Cz 519/13 POSTANOWIENIE Dnia 5 września 2013r. Sąd Okręgowy w Słupsku IV Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Andrzej Jastrzębski Sędziowie SO : Mariola Watemborska, Mariusz Struski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 5 września 2013r. w Słupsku na posiedzeniu niejawnym sprawy egzekucji z nieruchomości prowadzonej p-ko dłużnikom M. S. i A. S. przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Bytowie Wojciecha Daroszewskiego z udziałem wierzycieli egzekwujących (...) sp. z o. o. w (...) Sp. z o.o. w (...) FINANSE sp. z o.o. w (...) spółki akcyjnej w K., L. (...)) sp. z o.o. w G., (...) L.

M., K. R., P. P., sp. j. w T., (...) sp. z o.o. w G. Zakład Ubezpieczeń Społecznych w (...) sp. z o.o. w G., (...) so. Z o.o. w G. i (...)w B. Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W., (...) L. D., K. R., P. P. S.. J. w T. na skutek zażalenia dłużnika A. S. na postanowienie Sądu Rejonowego w Lęborku VI Zamiejscowy Wydział Cywilny w Bytowie z dnia 14 czerwca 2013r., sygn. akt I Co 2/13 postanawia oddalić zażalenie. Sygn. akt IV Cz 519/13

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Lęborku VI Zamiejscowy Wydział Cywilny w Bytowie udzielił przysądzenia nieruchomości położonej w B. przy ul. (...), stanowiącej nieruchomość lokalową położoną na działce gruntu nr (...), dla której w Sądzie Rejonowym w Lęborku VI Zamiejscowy Wydział Cywilny w Bytowie prowadzona jest księga wieczysta (...) będącej przedmiotem przetargu w dniu 16 kwietnia 2012r. na rzecz małżonków P. M. i J. M. do majątku wspólnego nabywców. Od powyższego postanowienia zażalenie wywiódł dłużnik A. S. wnosząc o jego zmianę poprzez odmowę udzielenia przybicia ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Skarżący podniósł naruszenie przepisów postępowania tj. art. 998 w zw. z art. 967k.p.c. a nadto art. 952 k.p.c.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje :

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawą zażalenia na przysądzenie własności, z mocy art. 998 § 2 k.p.c. nie mogą być uchybienia sprzed uprawomocnienia się przybicia. Kontrola sądu na obecnym etapie egzekucji ogranicza się do stwierdzenia, czy postanowienie o przybiciu lub ustaleniu ceny nabycia jest prawomocne i czy wykonane zostały warunki licytacyjne lub też wpłacona została cena nabycia. Sąd nie ocenia prawidłowości poprzednich faz postępowania i ewentualnych uchybień, które z chwilą uprawomocnienia się postanowienia o przybiciu ulegają prekluzji.

Z tych względów, zarzut naruszenia art. 952 kpc jako sprokurowany pozostał poza zainteresowaniem Sądu drugiej instancji, podobnie jak wątpliwości podniesione w samym uzasadnieniu zażalenia, dotyczące opisu charakteru nieruchomości podlegającej zbyciu w drodze przetargu. Tym bardziej, że ta ostatnia kwestia była przedmiotem zarzutu podniesionego przez dłużnika przy okazji zaskarżenia przybicia. (k. 641). Przechodząc do zarzutu naruszenia art. 998 w zw z 967 kpc w przekonaniu Sądu drugiej instancji nie ma wątpliwości, że problem rzekomego doręczenia J.

M. odpisu postanowienia z dnia 19 marca 2013r. w innym terminie niż w dniu 8 kwietnia br. nie istnieje. Uważna lektura zwrotnego poświadczenia odbioru k. 687 akt wskazuje, że w dniu 25 marca 2013r. miało miejsce awizowanie tej przesyłki. Stąd zapewne omyłkowe wpisanie tej daty obok daty 8 kwietnia 2013r. Jednocześnie, gdyby faktycznie doręczono w tej pierwszej dacie korespondencję w/w osobie to zwrotne poświadczenie odbioru nie było by przetrzymywane w urzędzie pocztowym do dnia 8 kwietnia 2013r., a taka data widnieje na pierwszej stronie z.p.o. i w dniu następnym przesyłka trafiła do sądu.

Zgodnie z art. 967 k.p.c. licytant po uzyskaniu prawomocnego przybicia uzyskuje status nabywcy i na jego wniosek sąd może oznaczyć dłuższy termin do uiszczenia ceny nabycia, który nie może jednak przekroczyć miesiąca od dnia otrzymania wezwania (por. postanowienie SN z dnia 11 lutego 2000 r., III CKN 1109/99, LEX nr 51625). Ze sformułowań tego przepisu wynika, że przewiduje on dwa rodzaje terminów do uiszczenia ceny nabycia nieruchomości na licytacji: termin ustawowy dwóch tygodni i termin sądowy, który nie może przekroczyć miesiąca. Z kart 686 i 691 akt sprawy wynika, że datą doręczenia nabywcom odpisu orzeczenia Sądu Rejonowego z dnia 19 marca 2013r. w którym wezwano ich do zapłaty ceny nabycia, są odpowiednio dzień 15 kwietnia 2013r. i 8 kwietnia br.

Wniosek jest więc taki, że jeśli chodzi o termin ustawowy kluczowy dla sprawy, który nie można było ani przedłużyć, ani skrócić, można go było tylko przywrócić (art. 168 k.p.c.), to nie został on naruszony przy złożeniu w dniu 8 kwietnia 2013r. wniosku o przedłużenie terminu dla wykonania warunków licytacyjnych. Uzasadnienie dla tego wniosku nie ma znaczenia, ocena jego zasadności nie mieści się w kategorii badania przez Sąd Okręgowy należy bowiem do swobodnej oceny sądu rozpoznającego sam wniosek. Dywagacje zażalenia w tej mierze nie mają żadnego znaczenia.

Natomiast termin sądowy wyznaczany przez sąd mógł ulec przedłużeniu faktycznie do dnia 15 maja 2013r. z uwagi na datę doręczenia postanowienia z dnia 19 marca 2013r. drugiemu z licytantów tj. P. M., który korespondencję obejmującą wezwanie do zapłaty otrzymał w dniu 15 kwietnia 2013r. Bez względu na moment złożenia samego wniosku o przedłużenie terminu to data 15 kwietnia 2013r. jest determinującą dla wyznaczenia końca przedłużonego terminu sądowego. Zażalenie błędnie pomija osobę drugiego nabywcy, koncentrując się na dacie doręczenia postanowienia z dnia 19 marca 2013r.

J. M.. Ponadto gdyby nawet doszło do przekroczenia terminu sądowego to jego naruszenie nie rodziłoby żadnych skutków materialnoprocesowych z powodu charakteru tego terminu. Jednocześnie wykonanie warunków licytacyjnych w okresie błędnie wyznaczonym przez sąd nie mogłoby skutkować pogorszeniem sytuacji licytantów, którzy uzyskali przybicie i faktycznie wykonali warunki licytacji, a więc uznaniem nieważności zapłaty reszty ceny. Z uwagi na powyższe, na mocy art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.