Social Security Court awards 5% long-term disability compensation for work injury after expert opinion confirms persistent neck pain.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court reversed the Social Insurance Institution's decision denying any disability compensation for a work injury. The court found that medical documentation and a persuasive expert opinion confirmed a long-term neck pain syndrome, satisfying the legal requirement for long-term disability. Consequently, the court awarded the claimant 5% long-term disability compensation and ordered the Social Insurance Institution to pay the litigation costs.
Legislator headnote
AI generatedArt. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych; Art. 477 14 § 2 k.p.c.: A long-term disability compensation is granted when medical evidence confirms persistent symptoms, and expert opinions are evaluated based on logic and common knowledge rather than special expertise.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 616/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 lipca 2015 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSR Barbara Kokoryn Protokolant: st. sekr. sądowy Joanna Racis po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2015 r. w Olsztynie sprawy P. B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w O. o odszkodowanie z tytułu wypadku przy pracy na skutek odwołania P. B. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w O. z dnia 02 lipca 2014r. odwołującej nr (...) (...) I. zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje odwołującemu w wysokości 5 (pięć)% długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, powstałego na skutek wypadku przy pracy z dnia 05 września 2013r. II. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w O. na rzecz odwołującego koszty postępowania, w tym koszty zastępstwa udzielonego przez r.pr. M. W. z Kancelarii Radcy Prawnego w O. w kwocie 60 (sześćdziesiąt)złotych. Sygn. akt IV U 616/14
UZASADNIENIE
W dniu 15.04.2014r. lekarz orzecznik ZUS stwierdził, że nie doszło do naruszenia sprawności organizmu P. B., powodującego trwały uszczerbek na zdrowiu. Wobec powyższego, ubezpieczony w dniu 30 kwietnia 2014 r. wniósł sprzeciw od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych, wnosząc o ponowne zbadanie przez Komisję Lekarską Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Decyzją dnia 02.07.2014r. Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w O. nr (...) (...) odmówił P. B. prawa do jednorazowego odszkodowania ustalając, że odwołujący doznał uszczerbku na zdrowiu w wysokości 0% z tytułu wypadku przy pracy z dnia 05 września 2013r.
Podstawą wydania decyzji w powyższym zakresie stanowiło orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS Nr (...), która ustaliła 0% uszczerbek na zdrowiu, nie stwierdzając tym samym, aby ubezpieczony doznał naruszenia sprawności organizmu powodującego uszczerbek na zdrowiu. P. B. wniósł odwołanie, w którym domagał się zmiany zaskarżonej decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w O. i przyznania odwołującemu odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy na skutek co najmniej długotrwałego uszczerbku na zdrowiu w wysokości zbliżonej do wysokości 10 % przyznanej przez ubezpieczyciela z ubezpieczenia prywatnego.
W obszernym uzasadnieniu odwołujący stwierdził m.in., że stanowisko wyrażone w decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w O. z dnia 02 lipca 2014r. jest błędne, gdyż nie uwzględnia stanu zdrowia odwołującego i zebranego materiału dowodowego. Podkreślił, że już w drugim badaniu przeprowadzonym przez lekarza orzecznika w dniu 17 marca 2014r. wskazano, że u ubezpieczonego zaobserwowano zanik mięśni obręczy barkowej i ramienia prawego, jak również osłabienie siły chwytu ręki prawej, a zatem pomimo upływu ponad sześciu miesięcy od chwili zdarzenia, ubezpieczony w dalszym ciągu nie powrócił do pełnej sprawności, co świadczy z całą pewnością o długotrwałym, jeśli nie o trwałym uszczerbku na zdrowiu.
Sąd ustalił, następujący stan faktyczny: P. B. ma lat 43 i jest rzeczoznawcą samochodowym. Zamieszkuje w O.. W marcu 2012r., w O., samochód, w którym jechał jako pasażer został uderzony przez samochód jadący prawym pasem. Odwołujący zgłosił się wtedy do lekarza, gdyż odczuwał bóle. Zrobiono prześwietlenie. Lekarz stwierdził skręcenie kręgosłupa szyjnego i przepisał leki przeciwbólowe. Po 3 tygodniach, gdy bóle ustąpiły, lekarz stwierdził, że leczenie jest zakończone. Nie była przeprowadzana żadna rehabilitacja.
W dniu 5 września 2013r. w drodze do miejsca wykonywania czynności służbowych doszło do kolizji drogowej, w następstwie której P. B. doznał wykręcenia kręgosłupa szyjnego. W związku z powyższym w trakcie trwającego jednodniowego pobytu w Izbie Przyjęć był leczony ambulatoryjnie. Po wykonaniu badania TK kręgosłupa szyjnego i zaopatrzeniu w kołnierz ortopedyczny na okres 6 tygodni, z zaleceniami dalszego leczenia w Poradni Chirurgicznej i zażywaniem leków przeciwbólowych, został wypisany do domu. P. B. pozostawał na długotrwałym zwolnieniu lekarskim, trwającym ponad 3 miesiące, tj. od dnia 5 września 2013r. do dnia 20 grudnia 2013r.
Z uwagi na utrzymujące się dolegliwości bólowe P. B. zasięgnął konsultacji neurologicznej, w wyniku której lekarz specjalista stwierdził ostry zespół bólowy pourazowy, wskazując na konieczność dalszego leczenia w Poradni Neurologicznej. P. B. pozostawał pod kontrolą Poradni Rehabilitacyjnej w SP ZOZ Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w O., gdzie od dnia 7 października 2013r. do dnia 18 października 2013r. korzystał z zabiegów mających na celu usprawnienie kręgosłupa szyjnego. Dalsze leczenie z uwagi na długi okres oczekiwania na przyjęcie na Oddział Rehabilitacyjny sprawiło, że odwołujący wykupił prywatne zabiegi, w związku z tym od dnia 4 listopada 2013r. do dnia 18 listopada 2013r. w dalszym ciągu kontynuował proces rehabilitacji mający na celu poprawę sprawności kręgosłupa szyjnego.
Po przeprowadzonych zabiegach, ubezpieczony w dniu 19 listopada 2013r. zgłosił się ponownie do lekarza z zaostrzeniem objawów, wskazując na drętwienie kończyn górnych, zwłaszcza prawej, jak również drętwienie obu kończyn górnych. Z uwagi na występujące dolegliwości bólowe P. B. zmuszony był okresowo zażywać leki przeciwbólowe. W wykonanym badaniu lekarz stwierdził ograniczenie ruchomości odcinka kręgosłupa szyjnego, jak również ruchomość stawów barkowych. W związku z powyższym lekarz zalecił dalsze leczenie w Poradni Rehabilitacyjnej, zlecając przy tym dodatkowe zabiegi i ćwiczenia od dnia 2 grudnia 2013 r. do dnia 6 grudnia 2013r.
Pomimo zakończonego w dniu 6 grudnia 2013r. leczenia usprawniającego, P. B. w dalszym ciągu odczuwa bóle kręgosłupa szyjnego z promieniowaniem do potylicy i kończyny górnej prawej, posiada ograniczoną ruchomość odcinka szyjnego, utrzymujące się drętwienie kończyny górnej prawej, osłabienie siły mięśni, dodatkowo stwierdzono u niego wystąpienie nieznacznie wzmożonego napięcia mięśni przykręgowych. (dowód: przesłuchanie odwołującego – k. 114v-115, dokumenty na k. 5-49, w tym: wypis z Centralnej Izby Przyjęć Szpitala (...) w (...) z dnia 5 września 2013 r. wraz z wynikiem badania TK kręgosłupa szyjnego; zwolnienia lekarskie ZUS na łączny okres od dnia 5 września 2013 r. do dnia 20 grudnia 2013 r.; skierowanie do Poradni Chirurgicznej z dnia 5 września 2013 r.; historia zdrowia i choroby z Poradni Rehabilitacyjnej SP ZOZ Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w O.; zaświadczenie lekarskie z dnia 29 października 2013 r., zaświadczenie lekarskie z dnia 19 listopada 2013 r. oraz zaświadczenie lekarskie z dnia 6 grudnia 2013 r.; skierowania na zabiegi fizjoterapeutyczne; harmonogram zabiegów; historia choroby z (...); zaświadczenie o stanie zdrowia z dnia 4 lutego 2014 r.) Sąd powołał w niniejszej sprawie biegłego lekarza, celem ustalenia czy doszło do powstania i w jakim rozmiarze uszczerbku na zdrowiu odwołującego.
Biegły B. Z. (1) w lakonicznej opinii, stwierdził u odwołującego przebyte wykręcenie kręgosłupa szyjnego, dyskopatię C6-C7, podejrzenie cieśni nadgarstka prawego. Biegły nie stwierdził występowania długotrwałego uszczerbku na zdrowiu w związku z wypadkiem przy pracy we wrześniu 2013r., gdyż powód już w 2012r. leczył się z powodu dolegliwości bólowych kręgosłupa szyjnego w poradni neurologicznej i okresowo przebywał na zwolnieniu lekarskim, cierpi na zmiany zwyrodnieniowo- dyskopatyczne kręgosłupa. (opinia –k.
71) Na skutek zarzutów odwołującego oraz lakoniczności przedstawionej opinii, Sąd zwrócił się o opinię do innego biegłego. Biegły H. G. w opinii na k.94-95, stwierdził, że u badanego występuje długotrwały uszczerbek na zdrowiu w wysokości 5% (pkt 94 a tabeli uszczerbków w związku z wypadkiem przy pracy, któremu uległ w dniu 05.09.2013r. Określenie choroby będącej następstwem wypadku przy pracy to przebyte wykręcenie kręgosłupa szyjnego z utrzymującym się zespołem bólowym i wielopoziomowa dyskopatia szyjna. Biegły opisał MRI kręgosłupa szyjnego z dnia 14.03.2014r. (brak opisu radiologa)- niewielkie wielopoziomowe wypukliny jąder miażdżystych od C3 do C7 i szyjnej potwierdzonej w badaniu MRI w dn. 14.03.2014r.
Biegły stwierdziła, że biorąc pod uwagę całość dokumentacji medycznej i badanie MRI kręgosłupa szyjnego, które wykazało wielopoziomową dyskopatię uważa, że przebyty we wrześniu 2013r. uraz spowodował nasilenie istniejących wcześniej dolegliwości. Na skutek zarzutów ZUS, Sąd dopuścił dowód z uzupełniającej opinii biegłego. W opinii Uzupełniającej, na podstawie akt, biegły H. G. podtrzymał swoją opinię z dn.20.04.2015 i uznał 5% długotrwałego uszczerbku na zdrowiu z pkt 94a tabeli, gdyż dn.05.09.2013r.,w wyniku wypadku komunikacyjnego, ubezpieczony doznał urazu kręgosłupa szyjnego (wykręcenie kręgosłupa szyjnego).
Biegły ponownie uzasadnił swoje stanowisko, że bezpośrednio po wypadku ubezpieczony był obserwowany w IP Szpitala (...) w (...) i wykonano CT kręgosłupa szyjnego- w badaniu „bez ewidentnych szczelin złamania, wysokość trzonów zachowana, spłycenie lordozy szyjnej". Po obserwacji w IP zlecono noszenie kołnierza oraz dalsze leczenie. Biegły podkreślił, że lekarz neurolog wystawił w dn.09.09.2013r. zaświadczenie lekarskie, w którym rozpoznał przebyte w dn.05.09.2013r. wykręcenie kręgosłupa szyjnego i ostry zespół bólowy pourazowy.
Podobne rozpoznanie znajduje się w zaświadczeniu o stanie zdrowia (druk N9) wystawionym przez neurologa w dn.04.02.2014r. Biegły zatem konstatował, że z dostarczonej dokumentacji wynika, że uraz z dnia 05.09.2013r. był 2-gim urazem kręgosłupa szyjnego. Wcześniejszy uraz miał miejsce w marcu 2012r., ale leczenie z powodu tego urazu zakończyło się w Poradni Neurologicznej w dn. 25.09.2012r. Biegły wprost odpowiedział na pytania Sądu i zarzuty organu rentowego wyjaśniając, że brak zmian pourazowych w badaniu CT kręgosłupa szyjnego wykonanym w dniu wypadku nie świadczy o braku następstw urazu i braku uszczerbku na zdrowiu a jedynie przemawia za tym, że uszczerbek nie ma charakteru stałego.
Biegły wskazał, że ww. badanie ograniczyło się jedynie do wykluczenia złamań (nie opisano wówczas dyskopatii szyjnej potwierdzonej w badaniu MRI w dn. 14.03.2014). Biorąc pod uwagę udokumentowane długotrwałe utrzymywanie się zespołu bólowego po przebytym urazie kręgosłupa szyjnego biegły podtrzymał swoją opinię z dnia 20.04.2015r. Skoro za długotrwały uszczerbek na zdrowiu uważa się naruszenie sprawności organizmu, które powoduje upośledzenie czynności organizmu na okres przekraczający 6 miesięcy, mogące ulec poprawie, biegły wskazał, że to uraz z dnia 05.09.2013r. spowodował długotrwały uszczerbek na zdrowiu, a nie wcześniejsze zdarzenie z udziałem odwołującego.
Biegły podkreślił, że w swojej opinii z 20.04.2015r. odniósł się już do zarzutu, że ograniczenie ruchomości kręgosłupa szyjnego było stwierdzane już po 1-szym urazie tzn. w 2012r. Biegły podkreślił, że nie jest możliwe obecnie porównanie stwierdzanego obecnie bólowego ograniczenia ruchomości kręgosłupa szyjnego z ograniczeniem ruchomości stwierdzanym w 2012r. ponieważ w dokumentacji z 2012r. nie podano zakresu ruchomości kręgosłupa szyjnego. Ponadto nie ma żadnej dokumentacji z okresu od września 2012r. – do września 2013r., a więc nie ma żadnej informacji czy w tym okresie występowało ograniczenie ruchomości kręgosłupa szyjnego czy też po leczeniu ruchomość kręgosłupa szyjnego była prawidłowa(jest to możliwe ponieważ ograniczenie ruchomości kręgosłupa szyjnego było spowodowane zespołem bólowym). (dowód: opinia biegłego k 94-95, 104-105. dokumentacja medyczna k.5-63, dokumenty w aktach ZUS O/O.)
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie P. B. zasługuje na uwzględnienie. Bezsporny był fakt, że do przedmiotowego wypadku drogowego doszło w związku z wykonywaniem przez ubezpieczonego obowiązków służbowych, a zdarzenie to zakwalifikowane zostało jako wypadek przy pracy. Kwestią sporną w niniejszym procesie było ustalenie czy powstał i w jakiej wysokości procentowy uszczerbek na zdrowiu związany z zaistniałym wypadkiem przy pracy z dnia 05 września 2013r. W tym celu Sąd powołał w niniejszej sprawie biegłego lekarza. Biegły H. G. stwierdził, że u P. B. nerwy czaszkowe pozostają bez zmian.
W kończynach górnych siła i napięcie mięśniowe są prawidłowe, a odruchy z kończyn górnych oznaczone symbolami (+),(=), bez zaburzeń czucia, pozostaje chwyt szczypcowy i walcowaty zachowany, brak zaników mięśniowych, gdyż obwody ramion mają po 33 cm. W kończynach dolnych- siła i napięcie mięśniowe są prawidłowe, objawy naciągowe OK i OA (+),(=), bez zaburzeń czucia. Chód odwołującego jest sprawny (także na palcach i piętach), a próby zbornościowe i próba Romberga prawidłowe. Biegły ustalił, że ruchomość kręgosłupa szyjnego P. B. jest ograniczona z powodu bólowego ograniczenia rotacji w lewo (do 40 stopni tym ruchomość kręgosłupa szyjnego jest prawidłowa i napięcie mięśni przykręgosłupowych jest prawidłowe.
Ruchomość kręgosłupa L-S także jest prawidłowa. Biegły podał, że po przeprowadzeniu bardzo szczegółowego badania i zapoznaniu się z dokumentacją medyczną, uznaje, że wypadek przy pracy w dniu 05.09.2013 spowodował długotrwały uszczerbek na zdrowiu. Biegły szczegółowo uzasadnił swoje stanowisko. Wskazał, że badany w czasie w/w wypadku doznał wykręcenia kręgosłupa szyjnego. Po przebytym urazie wystąpiły bóle kręgosłupa szyjnego i drętwienie prawej kończyny górnej. Z powodu w/w dolegliwości badany jest leczony w Poradni Neurologicznej, ponadto przez kilka miesięcy prowadzono rehabilitację nie uzyskując pełnej remisji dolegliwości (opinia specjalisty rehabilitacji z 06.12.2013- k. 18 akt).
Sam biegły, badaniem przedmiotowym stwierdził bólowe ograniczenie rotacji kręgosłupa szyjnego - w lewo. Badanie neurologiczne jest prawidłowe. Biegły kontynuował uzasadnienie, stwierdzając, że utrzymujący się zespół bólowy kręgosłupa szyjnego powoduje uszczerbek na zdrowiu w wysokości 5%. Podkreślił, że przy wydawaniu opinii wziął pod uwagę fakt , że uraz przebyty w dn.05.09.2013 jest kolejnym urazem kręgosłupa szyjnego (poprzedni w marcu 2012). Leczenie po wcześniejszym urazie zakończyło się we wrześniu 2012 i przez rok tzn. do września 2013 badany nie zgłaszał się do Poradni Neurologicznej.
Analiza dokumentacji medycznej z Poradni Neurologicznej nie pozwalała na ocenę czy stwierdzane obecnie ograniczenie ruchomości kręgosłupa szyjnego występowało już w 2012 (na co powołuje się KL i konsultant ZUS- specjalista neurolog) ponieważ w dokumentacji znajduje się jedynie wpis o „ograniczeniu ruchomości kręgosłupa szyjnego" - bez podania zakresu ruchów. W opinii uzupełniającej biegły powołał się na ustawę o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych z dn.30.10.2002r., w której ustalono, że uszczerbki na zdrowiu mogą być stałe lub długotrwałe oraz definicję długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, następnie wskazała, że uraz z dn.05.09.2013r. był kolejnym urazem kręgosłupa szyjnego, ale leczenie z powodu 1- go urazu zostało zakończone we wrześniu 2012r. (odnotowano poprawę).Przez rok (od września 2012r. do września 2013r.) ubezpieczony nie zgłaszał się do Poradni Neurologicznej, a zgłosił się do w/w poradni dopiero we wrześniu 2013r., co miało ewidentny związek z urazem w dn.05.09.2013.
Sąd poparł stanowisko biegłego H. G., gdyż znajduje ono potwierdzenie zarówno w dokumentacji z Poradni Neurologicznej, jak też z Poradni Rehabilitacyjnej i Chirurgicznej. Z dokumentacji wynika bowiem, że dopiero po urazie z dnia 05.09.2013r. rozpoczęto intensywne leczenie i rehabilitacje utrzymującego się ostrego zespołu bólowego kręgosłupa szyjnego. Słusznie biegły H. G. stwierdził, że dokumentacja pozwala na przyjęcie , że doszło do powstania długotrwałego uszczerbku na zdrowiu z pkt.9 tabeli uszczerbków. W/w punkt odnosi się do urazowych zespołów korzonkowych ( bólowych ,czuciowych, ruchowych lub mieszanych).
Z brzmienia w/w punktu nie wynika, aby ograniczenie ruchomości kręgosłupa było warunkiem niezbędnym do orzeczenia uszczerbku (ten warunek musi być spełniony przy orzekaniu uszczerbku z p.89 TU) . Przesłuchanie odwołującego i analiza dokumentacji medycznej oraz badań biegłego H. G. potwierdzają długotrwałe utrzymywanie się zespołu bólowego kręgosłupa szyjnego. Sąd nie dysponuje wiadomościami specjalnymi, które posiadają biegli. Zgodnie zaś z utrwalonym w tej mierze poglądem Sądu Najwyższego - opinie biegłych lekarzy mogą być oceniane przez Sąd wyłącznie przez pryzmat ich zgodności z zasadami logicznego myślenia, doświadczenia życiowego oraz wiedzy powszechnej, wystarczające dla uznania bądź nie uznania opinii biegłego za przekonywającą (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 2005 r., II CK 572/04, Lex nr 151656).
Opinie biegłego H. G. są pełne, przekonywujące i jasne. Opinie główna i uzupełniająca są logiczne oraz precyzyjne i wyczerpująco analizują przedstawione zagadnienie. Biorąc pod uwagę uzasadnienie biegłego H. G. i udokumentowane długotrwałe utrzymywanie się zespołu bólowego po przebytym urazie kręgosłupa szyjnego Sąd poparł opinie biegłego, w tym opinię uzupełniającą, w której biegły podtrzymał swoją opinię z 20.04.2015r. Sąd nie poparł opinii biegłego B. Z., gdyż była zbyt lakoniczna i nie odpowiadała precyzyjnie na pytania sądu.
Zgodnie z brzmieniem art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (tj. Dz. U. z 2009 Nr 167, poz. 1322) jednorazowe odszkodowanie z tytułu wypadku przy pracy przysługuje ubezpieczonemu, który doznał nie tylko trwałego, ale i długotrwałego uszczerbku na zdrowiu. Biorąc pod uwagę opinię brak jest podstaw do przyznania wyższego niż 5% uszczerbek na zdrowiu ani do przyznania trwałego uszczerbku na zdrowiu. Mając na uwadze powyższe Sąd zmienił decyzję w oparciu o powołanej przepisy oraz art. 477 14 § 2 k.p.c i przyznał odwołującemu odszkodowanie w wysokości 5 % długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, powstałego na skutek wypadku przy pracy z dnia 05 września 2013r.
Z uwagi na uwzględnienie odwołania i przegranie postępowania przez organ rentowy, na podstawie art. 98 w zw. z art. 13 § 2 kpc i § 11 ust.2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych(…) (Dz.U.nr 163, poz.1349, z późn. zm.) zasądził od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w O. na rzecz odwołującego koszty postępowania, w tym koszty zastępstwa udzielonego przez r.pr. M. W. z Kancelarii Radcy Prawnego w O. w kwocie 60 złotych. SSR Barbara Kokoryn