Social security court dismissed appeal regarding voluntary sickness insurance coverage gaps due to late premium payments.

Sygn. akt VIII U 1454/15

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 12 marca 2015 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. stwierdził, że M. J. z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej podlega dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu w okresach : od 1 stycznia 1999 r. do 30 stycznia 1999 r. , od 17 stycznia 2000 r. do 28 lutego 2001 r. , od 29 maja 2001 r. do 31 lipca 2001 r. , od 22 października 2001 r. do 30 czerwca 2010 r. , od 1 lutego 2011 r. do 28 lutego 2011 r. oraz od 1 lipca 2011 r. do 31 lipca 2011 r. /decyzja k.48-50 plik II akt ZUS/ W dniu 5 maja 2015 r. do organu rentowego wpłynęło odwołanie M.

J. od w/w decyzji. W ocenie wnioskodawczyni Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie przedstawił żadnych dowodów wskazujących na fakt ,że w okresach : od 31 stycznia 1999 r. do 16 stycznia 2000 r. , od 1 marca 2001 r. do 28 maja 2001 r. , od 1 września 2001 r. do 21 października 2001 r. nie podlegała dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu. Wnioskodawczyni wskazała ,że zgodnie z wyrokiem Sądu Rejonowego dla Łodzi Widzewa opłaciła składki na dobrowolne ubezpieczenie za okresy: od 1 lipca 2010 r. do 31 stycznia 2011 r. oraz od 1 marca 2011 r. do 30 czerwca 2011 r. ( w pełnym wymiarze oraz w ustalonym terminie tj. 22 listopada 2014 r.).

M. J. podniosła ,że w stosunku do okresu od 1 sierpnia 2011 r. do 31 sierpnia 2012 r.( kiedy to jak twierdzi ZUS nie podlegała dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu) toczy się postępowanie przed sądem wyższej instancji. /odwołanie k.2/ W odpowiedzi na odwołanie, która wpłynęła do tutejszego Sądu w dniu 2 czerwca 2015 r., organ rentowy wniósł o jego oddalenie. / odpowiedź na odwołanie k.4-5 odwrót/ Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: Wnioskodawczyni M. J. opłaciła składki za styczeń 1999 r. oraz luty 1999 r. po terminie. /dokumentacja w aktach ZUS/ M.

J. została objęta ubezpieczeniem od daty złożenia wniosku tj. od 17 stycznia 2000 r. /dokumentacja w aktach ZUS/ Ubezpieczenie wnioskodawczyni ustało od dnia 1 marca 2001 r. z uwagi na zaniżanie składek. /dokumentacja w aktach ZUS/ M. J. została objęta ubezpieczeniem od daty złożenia wniosku tj. od 29 maja 2001 r. /dokumentacja w aktach ZUS/ Wnioskodawczyni opłaciła składki za sierpień 2001 r. oraz za wrzesień 2001 r. po terminie. /dokumentacja w aktach ZUS/ M. J. została objęta ubezpieczeniem od daty złożenia wniosku tj. od 22 listopada 2001 r. /dokumentacja w aktach ZUS/ Sąd dokonał ustaleń stanu faktycznego w oparciu o dokumentację z akt organu rentowego i akt sprawy, uznając ją za wiarygodną i wystarczającą dla poczynienia przedmiotowych ustaleń.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Odwołanie M. J. nie zasługuje na uwzględnienie. Postępowanie w niniejszej sprawie sprowadziło się do rozstrzygnięcia czy organ rentowy słusznie wskazał ,że od 31 stycznia 1999 r. do 16 stycznia 2000 r. , od 1 marca 2001 r. do 28 maja 2001 r. oraz od 1 września 2001 r. do 21 października 2001 r. wnioskodawczyni nie podlegała dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu. Stosownie do art. 11 ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych z dnia 13 października 1998 r. (tekst jednolity Dz. U. z 2015 r., poz. 121) dobrowolnie ubezpieczeniu chorobowemu podlegają na swój wniosek osoby objęte obowiązkowo ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą. W myśl art.

14. ust. 2 pkt. 2 ustawy systemowej dobrowolne ubezpieczenie chorobowe ustaje od pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego, za który nie opłacono w terminie składki należnej na to ubezpieczenie - w przypadku osób prowadzących pozarolniczą działalność i osób z nimi współpracujących, duchownych oraz osób wymienionych w art. 7 i 10; w uzasadnionych przypadkach Zakład, na wniosek ubezpieczonego, może wyrazić zgodę na opłacenie składki po terminie, z zastrzeżeniem ust. 2a. Zgodnie zaś z treścią cytowanego art. 14 ust. 2 pkt. 2 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych dobrowolne ubezpieczenie chorobowe ustaje od pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego, za który nie opłacono w terminie składki należnej na to ubezpieczenie.

W pojęciu "nieopłacenie w terminie składki" mieszczą się natomiast trzy sytuacje: nieopłacenie w terminie w ogóle składki za dany miesiąc, opłacenie składki w niepełnej wysokości oraz opłacenie składki z przekroczeniem terminu (por. K. Dziwota, J. Wantoch-Rekowski, ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych. Komentarz, s. 111, por. też J. Wantoch-Rekowski, Glosa do wyr. SN z 17.5.2001 r., II UKN 363/00, PiP 2002, z. 5, s. 106, czy J. Jamroziak, Ubezpieczenie społeczne osób prowadzących działalność pozarolniczą, Sł. Prac. 1999, Nr 9, s. 17).

W konsekwencji tych okoliczności ustanie ubezpieczenia następuje ex lege z pierwszym dniem miesiąca kalendarzowego, za który nie opłacono w terminie składki. Podkreślić należy, że ubezpieczenie chorobowe jest ubezpieczeniem dobrowolnym i podleganie mu zależy wyłącznie od dotrzymania określonych ustawą warunków tego ubezpieczenia. Wnioskodawca zamierzając podlegać temu nieobowiązkowemu ubezpieczeniu powinien był dochować szczególnej staranności w terminowości opłacania składek i zadbać o wpłacenie należnej składki w terminie.

W przedmiotowej sprawie wnioskodawczyni nie przedstawiła żadnych dowodów mogących podważyć ustalenia organu rentowego. Wskazać należy ,że nie jest rzeczą sądu zarządzenie dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie ani też sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzenia z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy (art. 232 k.p.c.). Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (art. 3 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227 k.p.c.) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (art. 6 k.c.) /por. wyrok Sądu Najwyższego z 17 grudnia 1996r., sygn. akt I CKU 45/96, opubl.

OSNC z 1997r., z.6-7, poz.76; wyrok Sądu Najwyższego z 7 października 1998 r., sygn. II UKN 244/98, opubl. OSNAPiUS 1999, nr 20, poz. 662/. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwolił zakwestionować ustaleń poczynionych przez organ rentowy i Sąd Okręgowy na podstawie art. 477 14§ 1 kpc, odwołanie oddalił. ZARZĄDZENIE Wyrok wraz z uzasadnieniem doręczyć wnioskodawczyni