Legislator Case Law & Legislation
III AUz 558/15 AI generated

Appeal dismissed; late appeal rejected due to statutory time limits and lack of proof for service date error.

Case Number III AUz 558/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the insured's appeal against a social insurance office decision, ruling it was filed after the statutory deadline. The appellant argued the lower court erred in factually determining the service date of the contested ruling, claiming the lawyer received it on a different day than recorded. The court held that the appeal was untimely because the deadline ran from the public announcement of the decision, and the appellant failed to rebut the presumption of service proven by electronic confirmation.

Legislator headnote

AI generated

Art. 394 § 2 k.p.c.; Art. 370 k.p.c. in conjunction with Art. 397 § 2 k.p.c.: An appeal filed after the expiration of the statutory period prescribed by law is inadmissible and must be rejected, as the period is preclusive and cannot be extended by the court.

Keywords

AI generated
statutory time limits service of process presumption of receipt inadmissible appeal social insurance law

Cited Legislation

AI generated
Art. 394 § 2 k.p.c.
Zgodnie z treścią art. 394 § 2 k.p.c. termin do wniesienia zażalenia jest tygodniowy i liczy się od doręczenia postanowienia, a gdy strona nie zażądała w terminie przepisanym doręczenia postanowienia zapadłego na rozprawie - od ogłoszenia postanowienia.
Art. 370 k.p.c.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych odrzucił, na podstawie art. 370 k.p.c. w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 § 2 k.p.c. zażalenie ubezpieczonego R.
Art. 165 § 1 k.p.c.
Jego bieg, z uwagi na odesłanie zawarte w art. 165 § 1 k.p.c., liczy się w sposób określony w art.
Art. 112 k.c.
165 § 1 k.p.c., liczy się w sposób określony w art. 112 k.c., tj.
Art. 357 § 1 k.p.c.
Z treści art. 357 § 1 k.p.c. wynika, że postanowienia ogłoszone na posiedzeniu jawnym (…) doręcza się tylko tej stronie, która zażądała sporządzenia uzasadnienia i doręczenia postanowienia z uzasadnieniem.
Art. 168 k.p.c.
Termin ten jest terminem ustawowym, procesowym i prekluzyjnym, co oznacza, że nie może być przedłużony przez sąd, ale na warunkach ogólnych można żądać jego przywrócenia (art. 168 i nast.
Art. 385 k.p.c.
Ze względów wskazanych powyżej Sąd Apelacyjny, na mocy art. 385 k.p.c. w zw.
art. 370 k.p.c
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych odrzucił, na podstawie art. 370 k.p.c.
art. 397 § 2 k.p.c
370 w związku z art. 397 § 2 k.p.c ( tak również Sąd Apelacyjny w Szczecinie w postanowieniu z dnia 22 sierpnia 2012 r., III AUz 86/12, LEX nr 1216411 ).

Cited Case Law

AI generated
Sąd Apelacyjny w Szczecinie, III AUz 86/12

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III AUz 558/15 POSTANOWIENIE Dnia 29 grudnia 2015 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie następującym: Przewodniczący: SSA Iwona Krzeczowska-Lasoń Sędziowie: SSA Lucyna Ramlo SSO del. Maria Ołtarzewska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2015 r. w Gdańsku na posiedzeniu niejawnym sprawy R. T. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. o wysokość świadczenia na skutek zażalenia R. T. na postanowienie Sądu Okręgowego w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 17 września 2015 r., sygn. akt: VI U 408/15 postanawia: oddalić zażalenie. SSA Lucyna Ramlo SSA Iwona Krzeczowska-Lasoń SSO del. Maria Ołtarzewska Sygn. akt III AUz 558/15

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 17 września 2015 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych odrzucił, na podstawie art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. zażalenie ubezpieczonego R. T., wskazując, iż zostało ono wniesione po upływie ustawowego terminu. Powyższe postanowienie ubezpieczony zaskarżył w całości zażaleniem, zarzucając Sądowi błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia polegający na tym, że pełnomocnik skarżącego odebrał osobiście skarżone postanowienie z uzasadnieniem dnia 31 sierpnia 2015 r., podczas gdy nastąpiło to dnia 1 września 2015 r., co organ wydający zaskarżone postanowienie powinien zweryfikować poprzez dokładną analizę zwrotnego potwierdzenia odbioru.

Ewentualnie w razie nieuwzględnienia podniesionego zarzutu skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia 28 lipca 2015 r. o odrzuceniu odwołania. W uzasadnieniu pełnomocnik wskazał jako brak winy skarżącego w niezłożeniu zażalenia w terminie to, iż postanowienie z 28 lipca 2015 r. zostało doręczone do kancelarii i odebrane nie osobiście przez pełnomocnika. Poza tym pełnomocnik przygotował zażalenie i pozostawił je w sekretariacie swojej kancelarii dnia 7 września 2015 r. celem wysłania do Sądu Okręgowego.

Na skutek jednak przeoczenia przez pracownika kancelarii nie zostało ono złożone w terminie.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Zażalenie ubezpieczonego nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 394 § 2 k.p.c. termin do wniesienia zażalenia jest tygodniowy i liczy się od doręczenia postanowienia, a gdy strona nie zażądała w terminie przepisanym doręczenia postanowienia zapadłego na rozprawie - od ogłoszenia postanowienia. Jego bieg, z uwagi na odesłanie zawarte w art. 165 § 1 k.p.c., liczy się w sposób określony w art. 112 k.c., tj. kończy się on, jako termin oznaczony nie w dniach, lecz tygodniach, z upływem dnia, który swoją nazwą odpowiada początkowemu dniowi terminu.

Będzie on zachowany, gdy przed jego końcem zażalenie zostanie wniesione do sądu lub zostanie oddane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe lub w placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej (art. 165 § 2 k.p.c.). Jest bez znaczenia, czy wskazanych czynności dokona strona wnosząca zażalenie, czy kto inny. Przekładając powyższe rozważania prawne na grunt analizowanej sprawy, wskazać należy, że postanowienie w przedmiocie odrzucenia odwołania zostało wydane na posiedzeniu jawnym w dniu 28 lipca 2015 r., na które stawił się ubezpieczony wraz z pełnomocnikiem.

Z treści art. 357 § 1 k.p.c. wynika, że postanowienia ogłoszone na posiedzeniu jawnym (…) doręcza się tylko tej stronie, która zażądała sporządzenia uzasadnienia i doręczenia postanowienia z uzasadnieniem. Dnia 30 lipca 2015 r. ubezpieczony wystąpił z wnioskiem o doręczenie uzasadnienia postanowienia z 28 lipca 2015 r. W dniu 31 sierpnia 2015 r. odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony na adres Kancelarii Adwokackiej pełnomocnika ubezpieczonego, a odbiór potwierdził W. P.. (dowód: elektroniczne potwierdzenie odbioru, k. 30 akt sądowych).

Zażalenie na powyższe postanowienie z dnia 28 lipca 2015 r. zostało nadane w Urzędzie Pocztowym dnia 8 września 2015 r. (dowód: koperta, k. 34 akt sądowych). Z treści art. 394 § 2 k.p.c. wynika jednoznacznie, że termin do wniesienia zażalenia od postanowienia sądu jest tygodniowy i liczy się od doręczenia postanowienia, a gdy strona nie zażądała w terminie przepisanym doręczenia postanowienia zapadłego na rozprawie - od ogłoszenia postanowienia. Termin ten jest terminem ustawowym, procesowym i prekluzyjnym, co oznacza, że nie może być przedłużony przez sąd, ale na warunkach ogólnych można żądać jego przywrócenia (art. 168 i nast. k.p.c.).

Zażalenie wniesione po upływie tygodniowego terminu liczonego od ogłoszenia postanowienia jest spóźnione i jako takie powinno zostać odrzucone na podstawie art. 370 w związku z art. 397 § 2 k.p.c ( tak również Sąd Apelacyjny w Szczecinie w postanowieniu z dnia 22 sierpnia 2012 r., III AUz 86/12, LEX nr 1216411 ). Mając na uwadze poczynione ustalenia, przy uwzględnieniu obwiązujących w analizowanej kwestii przepisów, uznać należało zażalenie ubezpieczonego za niezasadne, albowiem Sąd Okręgowy trafnie stwierdził, że zostało ono wniesione po upływie określonego w art. 394 § 2 k.p.c. terminu, który upływał w dniu 7 września 2015 r.

Zatem zarzut pełnomocnika polegający na błędzie w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu przez Sąd Okręgowy błędnej daty odbioru nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem pełnomocnik skarżącego w żaden sposób nie obalił domniemania doręczenia, wynikającego z elektronicznego potwierdzenia odbioru, co wymaga nie tyle uprawdopodobnienia, co udowodnienia. (dowód: elektroniczne potwierdzenie odbioru, k. 30 a.s.) Sąd Apelacyjny wskazuje, że na obecnym etapie postępowania zawarty w zażaleniu wniosek ubezpieczonego o przywrócenie mu terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 28 lipca 2015r. nie podlegał rozpoznaniu.

Właściwym do rozpoznania tego wniosku jest bowiem Sąd pierwszej instancji. Zatem to Sąd Okręgowy winien podjąć stosowne czynności zmierzające do rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu, zawartego w zażaleniu. Ze względów wskazanych powyżej Sąd Apelacyjny, na mocy art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. orzekł, jak w sentencji postanowienia. SSA Lucyna Ramlo SSA Iwona Krzeczowska-Lasoń SSO del. Maria Ołtarzewska