Plaintiff's claim dismissed due to failure to prove assignment of insurance debt to plaintiff.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiff's claim for payment of an insurance premium debt. The plaintiff argued it acquired the debt via assignment but failed to provide evidence that the specific claim against the defendant was transferred. Consequently, the court ruled that the plaintiff did not prove the legal standing required to enforce the debt.
Legislator headnote
AI generatedArt. 6 k.c.; Art. 385 k.p.c.: A creditor acquiring a claim by assignment must prove the transfer of the specific claim; failure to do so results in dismissal of the action.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I C 819/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 października 2015 roku Sąd Rejonowy w Dzierżoniowie I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR Anna Litwińska-Bargiel Protokolant: Edyta Szmigiel po rozpoznaniu w dniu 26 października 2015 roku w Dzierżoniowie na rozprawie sprawy z powództwa (...) Spółka z o. o. siedzibą we W. przeciwko M. N. o zapłatę kwoty 575,48 zł oddala powództwo. Sygn. akt I C 819/15
UZASADNIENIE
Strona powodowa (...) Spółka z o.o. z/s we W. wniosła o zasądzenie na jej rzecz od pozwanego M. N. kwoty 575,48 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 03 kwietnia 2015r. do dnia zapłaty oraz kosztami postępowania według norm przepisanych. Na uzasadnienie tego żądania wskazała, że na podstawie umowy cesji z dnia 02 stycznia 2015r. nabyła do wierzyciela pierwotnego (...) S.A. V. (...) wierzytelność w stosunku do pozwanego z tytułu zawartej przez niego umowy obowiązkowego ubezpieczenia komunikacyjnego nr (...)-A w dniu 04 kwietnia 2012r.
Przedmiotem tej umowy była odpowiedzialność cywilna każdej osoby, która kierując pojazdem mechanicznym V. (...) o nr rej. (...) w okresie trwania umowy ubezpieczenia, wyrządzi szkodę w związku z ruchem tego pojazdu. Na mocy tej umowy pozwany był obowiązany zapłacić składkę w wysokości, częściach i terminach wskazanych w umowie. Pozwany nie uiścił wymaganej raty składki ubezpieczenia OC, za okres udzielonej pozwanemu przez cedenta ochrony ubezpieczeniowej. Cedent bezskutecznie wezwał pozwanego do zapłaty należnej raty składki wraz z naliczonymi odsetkami ustawowymi przed wszczęciem niniejszego postępowania zakreślając 7 dniowy termin jej uiszczenia.
Na wartość przedmiotu sporu składają się: zaległa rata składki ubezpieczenia OC w wysokości 414,33 zł oraz odsetki ustawowe od w/w raty składki naliczone od dnia 05.04.2012r., tj. dnia następnego po terminie płatności składki do dnia 02.04. 2015r., tj. dnia poprzedzający wniesienie powództwa w wysokości 161,51 zł. Powód ponadto wskazała, iż roszczenie stało się wymagalne w dniu 05.04.2012r. W dniu 21 kwietnia 2015r. referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym w Dzierżoniowie w sprawie o sygn. akt INc 1244/15 wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, w którym nakazał pozwanemu M.
N., aby w terminie dwóch tygodni zapłacił na rzecz powoda kwotę 578,48 zł wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia 03.04.2015r. do dnia zapłaty oraz kwotę 204,50 zł tytułem zwrotu kosztów procesu albo w tym terminie wniósł sprzeciw. W ustawowym terminie pozwany wniósł sprzeciw wnosząc o oddalenie powództwa w całości wobec nieistnienia zobowiązania. Pozwany podniósł, iż skutecznie wypowiedział umowę pismem z dnia 26.04.2012r. Pozwany podał, iż w dniu 02.04.2012r. zakupił pojazd m-ki V. (...), który był objęty ochroną ubezpieczeniową u pierwotnego wierzyciela na podstawie umowy zawartej przez zbywcę.
Pozwany niezwłocznie po zakupie pojazdu wypowiedział tą umowę w trybie art. 31 § 1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych. N. zawarł umowę z (...) S.A. Wobec skutecznego wypowiedzenia umowy przez pozwanego nie było podstaw do naliczania składek w stosunku do niego. Ponadto pozwany zarzucił, iż powód nie wykazał istnienia zobowiązania, ani też jego nabycie. Brak bowiem jest umowy (...) nr (...)-A, co uniemożliwia kontrolę zgłoszonych roszczeń, zwłaszcza odnośnie naliczonych odsetek. Dołączony do pozwu wydruk, nie jest nawet podpisany i jego treść budzi uzasadnione wątpliwości.
Nie ma także załączników do umowy cesji wierzytelności, z których wynikałoby, iż umowa ta dotyczy dochodzonej wierzytelności. Z ostrożności procesowej wniósł o nieobciążanie go kosztami postępowania, gdyż strona powodowa pierwsze wezwanie do zapłaty wysłała do niego jednocześnie ze złożeniem pozwu w sądzie, tym samym pozwany nie miał możliwości przestawienia swoich argumentów stronie powodowej i w żaden sposób nie dał podstaw do wytoczenie przedmiotowego powództwa. W odpowiedzi na sprzeciw, w piśmie z dnia 10.07.2015r., strona powodowa podtrzymała swoje stanowisko w sprawie.
Podnosząc, iż pozwany nie udowodnił, aby pierwotny wierzyciel miał możliwość zapoznania się z oświadczeniem o wypowiedzeniu umowy z dnia 26.04.2012r. Fakt nie dołączenia umowy ubezpieczenia OC nie stanowi przeszkody w uwzględnieniu powództwa, skoro o tej umowie pozwany wiedział w dniu nabycia pojazdu. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 04 kwietnia 2012r. została zawarła z (...) S.A. V. (...) umowa ubezpieczenie OC posiadacza pojazdu mechanicznego o nr rej. (...) na okres od 05.04.2012r. do 08.12.2012r.. Wysokość składki wniosła 609 zł, rata w wysokości 194,67 zł została uiszczona w dniu 26.06.2013r.
Dowód: wydruk polisy (...)-A z dnia 24.02.2015r.-k.8. W dniu 26.04.2012r. pozwany zawarł umowę ubezpieczenia OC posiadacza pojazdu mechanicznego m-ki V. (...) na okres od 26.04.2012r do 25.04.2013r. z (...) E. Hestia. Dowód: kserokopia polisy nr (...) –k.39, - zeznania świadka M. K.- k.
55. W dniu 26.04.2012r. pozwany złożył pisemne oświadczenie o wypowiedzeniu umowy ubezpieczenia o nr polisy (...) z dniem 26.04.2012r. na podstawie art. 31 ustawy z dnia 22.05.2003r. o ubezpieczeniach obowiązkowych. Dowód: kserokopia pisma z dnia 26.04.2012r.-k. 38, - zeznania świadka M. K.- k.
55. W dniu 02 stycznia 2015 r. (...) S.A. V. (...) zawarła ze stroną powodową (...) Sp. z o.o. z/s we W. umowę sprzedaży wierzytelności. Na warunkach określonych w tej umowie Zbywca przelała na Nabywcę wierzytelności pieniężne w liczbie 10 352, które szczegółowo zostały wymienione w załączniku nr 3 do umowy. Cena nabycia została uiszczona. Dowód: odpis umowy sprzedaży wierzytelności z dnia 02 stycznia 2015 r. wraz z kserokopią potwierdzenia przelania ceny nabycia- k.9-16. Strona powodowa w dniu 03 kwietnia 2015r. wystawiła wezwanie do zapłaty (informacja o cesji wierzytelności) adresowane do pozwanego, w którym informują go, iż (...) S.A.
V. (...) na mocy umowy cesji z dnia 02 stycznia 2015r. zbyła na ich rzecz wierzytelność wobec pozwanego w kwocie 575,48 zł ( kwota główna- 414,33 zł oraz skapitalizowane odsetki za okres od 05.04.2012r. do 02.04.2015r.– 161,15 zł). Zgodnie z treścią tego pisma, przedmiotem windykacji są nieuregulowane należności wynikające z polisy o nr (...)-A, które stały się wymagalne w dniu 05.04. 2012r. Ponadto w piśmie zawarto informację, iż w dniu 03.04.2015r. został złożony pozew o zapłatę do Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie i związku z tym wzywano pozwanego do zapłaty kwoty 574,48 zł w terminie do 12.04.2015r.
Dowód: kserokopia wezwania do zapłaty z dnia 03.04.2015r.-k.7.
Sąd zważył, co następuje:
W ocenie Sądu powództwo nie jest zasadne i tym samym nie zasługuje na uwzględnienie. Przelew wierzytelności uregulowany w przepisach art. 509 k.c., w relacji dłużnik cedowanej wierzytelności, a jej cesjonariusz powoduje zmianę podmiotu, któremu dłużnik powinien spełnić świadczenie. Z chwilą dokonania cesji nabywca wierzytelności uzyskuje bowiem status wierzyciela. Przy czym należy podkreślić, iż cesjonariusz nabywa w drodze przelewu tylko tyle praw, ile przysługiwało jego poprzednikowi prawnemu (cedentowi). Z powyższego wynika, że cesjonariusz nie może żądać od dłużnika świadczenia w większym rozmiarze aniżeli mógł to uczynić cedent.
Sytuacja prawna dłużnika nie może ulec na skutek przelewu pogorszeniu w porównaniu z sytuacją, jaka istniała przed przelewem (por. uzasadnienie wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 14 lutego 2013 roku, V ACa 733/12, LEX nr 1289450). Należy jednocześnie podkreślić, że warunkiem otrzymania należności przez nabywcę długu jest udowodnienie, iż takie prawo przysługiwało pierwotnemu wierzycielowi (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 2006 roku, V CSK 187/06, „Monitor Prawniczy” 2006, nr 16, s. 849). Ponadto cesjonariusz musi wykazać, iż dochodzona wierzytelność rzeczywiście została na niego przeniesiona.
W niniejszej sprawie brak jest jakichkolwiek dowodów, które świadczyłyby o tym, że wierzytelność przysługująca pierwotnemu wierzycielowi została przelana na rzecz strony powodowej. Nie wynika to bowiem ponad wszelką wątpliwość ani z umowy przelewu z dnia 02 stycznia 2015 r., ani też z wezwania do zapłaty z dnia 03 kwietnia 2015 r. W szczególności strona powodowa nie dołączyła jakichkolwiek załączników zawierających wykaz przelanych wierzytelności. Same w/w dokumenty świadczą tylko o zawarciu umowy sprzedaży wierzytelności w dniu 02 stycznia 2015r. oraz złożeniu pisemnego oświadczenia w dniu 03 kwietnia 2015r.
Jednak nie wynika z nich, jakie konkretne wierzytelności zostały przeniesione na stronę powodową. Stosownie zaś do treści art. 6 kc to strona powodowa winna była wykazać swoje prawo do wierzytelności, skoro wywodzi z tego faktu skutki prawne w postaci zobowiązania pozwanego do świadczenia na jej rzecz określonej kwoty, czego nie uczyniła. W dniu 27 października 2015r. do tut. Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika powoda z dnia 23 października 2015r, nadane tego samego dnia, wraz z płyta CD zawierająca wykaz jednostek wierzytelności na potwierdzenie, iż wierzytelność dochodzona pozwem, była przedmiotem umowy.
Wyrok niniejszej sprawie zapadł na rozprawie w dniu 26 października 2015r. O terminie rozprawy pełnomocnik powoda został zawiadomiony prawidłowo. Zgodnie z art. 316 § 1 k.p.c. po zamknięciu rozprawy sąd wydaje wyrok, biorąc za podstawę stan rzeczy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy. Na dzień zamknięcia rozprawy strona powodowa nie wykazała, iż umowa sprzedaży wierzytelności z dnia 02 stycznia 2015r. objęta także wierzytelność wobec pozwanego. Tym samym na tą chwilę powód nie udowodnił, iż przysługiwała mu legitymacja czynna, a więc powództwo należało oddalić.
Mając więc na uwadze, że strona powodowa nie udowodniła faktu dokonania przelewu na jej rzecz wierzytelności przysługującej pierwotnemu wierzycielowi w stosunku do pozwanego, powództwo należało oddalić nie odnosząc się do innych zarzutów podnoszonych przez strony w toku postępowania. Z tych względów, na podstawie powołanych przepisów, orzeczono jakw sentencji wyroku.