Legislator Case Law & Legislation
VII U 616/14 AI generated

Court allows agricultural pension claim by overturning KRUS decision due to newly discovered medical incapacity after appeal.

Case Number VII U 616/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court overturned the KRUS decision denying a further agricultural pension to the applicant, M. D., and remanded the case for reconsideration. Although the applicant's appeal was filed in February 2014, new medical evidence submitted later revealed a complete inability to work in agriculture caused by a hepatitis B flare-up in November 2014. The court ruled that this new circumstance, which occurred after the appeal deadline, justified setting aside the original decision under specific procedural rules regarding newly discovered facts.

Legislator headnote

AI generated

Art. 477 § 14 pkt 4 k.p.c.; Art. 477 § 5 k.p.c.: When a new circumstance establishing disability for a pension arises after the appeal deadline, the court must set aside the contested decision and remand the case to the authority.

Keywords

AI generated
agricultural pension newly discovered facts medical incapacity procedural remand hepatitis B KRUS decision disability assessment

Cited Legislation

AI generated
Art. 477 § 14 pkt 4 k.p.c.
Takie rozstrzygnięcie nakazuje art. 477 14 § 4 w zw.
Art. 477 § 5 k.p.c.
Takie rozstrzygnięcie nakazuje art. 477 14 § 4 w zw.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VII U 616/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 stycznia 2016 r. Sąd Okręgowy w Lublinie, VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: Sędzia SO Teresa Ogrodnik; Protokolant: starszy sekretarz sądowy Małgorzata Sobczuk po rozpoznaniu na rozprawie, w dniu 7 stycznia 2016 roku w L. sprawy: M. D. przeciwko Prezesowi Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego o rentę rolniczą na dalszy okres – na skutek odwołania M. D. od decyzji Prezesa KRUS z dnia 24 stycznia 2014 roku, (...) postanawia: uchylić zaskarżoną decyzję i sprawę przekazać do rozpoznania Prezesowi Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, a postępowanie umorzyć. VII U 616/14

UZASADNIENIE

Decyzją z 24.01.2014 r., (...) Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, po ustaleniu, że M. D. nie jest całkowicie niezdolna do pracy w gospodarstwie rolnym, odmówił ubezpieczonej prawa do renty z tego tytułu (k. 77 akt KRUS). M. D. złożyła w dniu 18.02.2014 r. odwołanie od tej decyzji, wnosząc o ustalenie jej prawa do spornego świadczenia i zarzucając organowi rentowemu błędną ocenę jej stanu zdrowia (k. 2-3 akt sprawy).

Sąd ustalił i zważył, co następuje:

M. D. miała ustalone prawo do renty rolniczej w okresieod 21.06.2012 r. do 30.11.2013 r. (odpowiedź na odwołanie – k. 4v. a. s.)w oparciu o całkowitą niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym, stwierdzoną na gruncie schorzeń neurologicznych i ortopedycznych (35-37 akt KRUS). Analogicznych schorzeń dotyczy zaświadczenie lekarskie, złożone przez ubezpieczoną przy wniosku o ustalenie prawa do przedmiotowego świadczenia na dalszy okres (k. 60-61v. akt KRUS). Oprócz tego ubezpieczona złożyła wówczas kartę leczenia szpitalnego z diagnozą: wysiłkowe nietrzymanie moczu (k. 66 akt KRUS), a lekarz rzeczoznawca KRUS – oprócz wcześniej stwierdzanych schorzeń – zdiagnozował również niedosłuch obustronny.W oparciu o to ustalił dalsze istnienie całkowitej niezdolności do pracyw gospodarstwie rolnym do stycznia 2015 r. (k. 68-69v. akt KRUS), jednak komisja lekarska Kasy, uwzględniając zarzut wadliwości tego orzeczenia, stwierdziła – w ramach wyżej wskazanych schorzeń – że wspomniana niezdolność już nie występuje (k. 70-76 akt KRUS) i na tej podstawie została wydana zaskarżona decyzja.

Stopień nasilenia u wnioskodawczyni już wspomnianych schorzeń,w aspekcie jej zdolności do pracy w gospodarstwie rolnym, został na etapie postępowania odwoławczego poddany ocenie biegłych neurologa, ginekologa, reumatologa i neurochirurga. Biegli ci jednak nie stwierdzili medycznych przesłanek do ustalenia wspomnianej niezdolności (k. 13, 21, 53, 65 a. s.). W toku niniejszego postepowania ubezpieczona złożyła także dodatkową dokumentację medyczną – m. in. kartę leczenia szpitalnego na oddziale chirurgicznym w okresie 06.11. 2014 r.

– 13.11.2014 r., z diagnozą: „ostre zapalenie wątroby, żółtaczka HBS dodatni, stan po laparotomii” (k. 29 a. s.). Jak ubezpieczona wyjaśniła (k. 38v.) i jak wynika z epikryzy jej wcześniejszego leczenia szpitalnego (k. 28 i v.), przebyła w dzieciństwie wszczepienne zapalenie wątroby typu B. W oparciu o te noworozpoznane schorzenia biegły specjalista chorób zakaźnych uznał ubezpieczoną za całkowicie niezdolną do pracy w gospodarstwie rolnym od dnia 13.11.2014 r. do 31.12.2016 r. (k. 48-49, 51-52 a. s.). Ostatnio powołana opinia biegłego zawiera obszerną i przekonującą ocenę stanu zdrowia ubezpieczonej w istotnym dla sprawy aspekcie.

Ocena ta nie była kwestionowana przez żadną ze stron, a z uwagi na jej treść zbędne jest dalsze odnoszenie się do pozostałych opinii biegłych. W tym stanie rzeczy zaskarżona decyzja podlega uchyleniu, natomiast sprawa przekazaniu do rozpoznania organowi rentowemu, a postępowanie umorzeniu. Takie rozstrzygnięcie nakazuje art. 477 14 § 4 w zw. z § 5 k.p.c. w sytuacji, gdy w sprawie, w której przedmiotem sporu jest przesłankowa dla świadczenia niezdolność do pracy (w gospodarstwie rolnym), a w toku postępowania ujawni się nowa okoliczność, dotycząca stwierdzenia tej niezdolności, powstała po dniu złożenia odwołania od decyzji organu rentowego.

Hipoteza powołanego przepisu ziściła się w sprawie niniejszej, albowiem całkowitą niezdolność ubezpieczonej do pracy w gospodarstwie rolnym biegły zakaźnik stwierdził w oparciu o zaostrzenie procesu chorobowego wątroby, powstałe w listopadzie 2014 r., podczas gdy odwołanie ubezpieczona wniosław lutym 2014 r. Zważyć przy tym należy, że jakiekolwiek schorzenie wątrobyu ubezpieczonej w ogóle nie podpadało pod ocenę organów orzecznictwa lekarskiego KRUS, a to w pierwszym rzędzie organ rentowy winien oceniać wszelkie przesłanki ustalenia prawa do świadczenia, natomiast kognicja sądu ma charakter wtórny, a jego rozstrzygnięcie jest jedynie wyrazem kontroli prawneji swoistej instancyjności.

Powołana regulacja jest właśnie przejawem tej zasady, wyrażonej zresztą w szeregu innych przepisów k.p.c. (por. np. art. 477 10 § 2). Mając powyższe na uwadze, należało orzec, jak w postanowieniu.