Social Security Court dismissed appeal against ZUS decision to forgive social insurance contributions pending payment of arrears.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court dismissed the appellant's appeal against the Social Insurance Institution's (ZUS) decision to forgive social insurance contributions. The ZUS determined that forgiveness was conditional upon the appellant paying outstanding contributions from 1999 to 2010, which were not covered by the forgiveness procedure. The court upheld this condition, ruling that the statutory requirement for forgiveness could not be met without first settling the non-forgivable arrears.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o umorzeniu należności powstałych z tytułu nieopłaconych składek przez osoby prowadzące pozarolniczą działalność; decyzja o umorzeniu składek jest warunkowa i wymaga uregulowania zaległości niepodlegających umorzeniu przed jej wydaniem.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VII U 54/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 grudnia 2015 roku. Sąd Okręgowy w Lublinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący Sędzia SO Danuta Dadej-Więsyk Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Trafisz po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2015 roku w Lublinie sprawy S. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w L. o umorzenie należności z tytułu składek na skutek odwołania S. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w L. z dnia 14 listopada 2014 roku znak: (...) I. odwołanie oddala; II. przyznaje z sum budżetowych Skarbu Państwa kasa Sądu Okręgowego w Lublinie kwotę 73,80 (siedemdziesiąt trzy 80/100) złotych adwokat M. K. tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Sygn. akt VII U 54/15
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 14 listopada 2014 roku znak (...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. na podstawie przepisów ustawy z dnia 9 listopada 2012 roku o umorzeniu należności powstałych z tytułu nieopłaconych składek przez osoby prowadzące pozarolniczą działalność (Dz. U. z 2012 roku, poz. 1551) określił, iż według stanu na dzień 8 października 2014roku umorzeniu będą podlegały należności z tytułu składek na:
a) ubezpieczenia społeczne za okres od lipca 2001 roku do lutego 2009 roku w łącznej kwocie 93.358.86 zł, w tym z tytułu: składek - 43.632.86 zł; odsetek - 49.726,00 zł;
b) ubezpieczenie zdrowotne - za okres od lipca 2001 roku do lutego 2009 roku w łącznej kwocie 29.524,99 zł, w tym z, tytułu: składek- 14. l 72,99 zł; odsetek- 15,352,00 zł;
c) Fundusz Pracy - od lipca 2001 roku do lutego 2009 roku w łącznej kwocie 6.909,09 zł, w tym z tytułu: składek - 3.257.09 zł; odsetek-3.652,00 zł. Z treści decyzji wynika również, iż warunkiem umorzenia w/w należności jest splata należności niepodlegających umorzeniu. Organ rentowy wskazał, że należności z tytułu składek za okres od l stycznia 1999 roku nieobjęte postępowaniem o umorzenie należy uregulować w terminie 12 miesięcy od dnia uprawomocnienia się decyzji wraz z odsetkami naliczonymi do dnia wpłaty włącznie zgodnie z zasadami określonymi w ustawie z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j.
Dz.U. z 2013 r., póz. 1442 z późn. zm.) oraz wydanym na jej podstawie Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 18 kwietnia 2008 roku w sprawie szczegółowych zasad i trybu postępowania w sprawach rozliczania składek, do których poboru jest zobowiązany Zakład Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2008 r. Nr 78, póz. 465 z późn. zm.) (decyzja – k. 8 – 9 akta ZUS). Odwołanie od powyższej decyzji złożył S. K., w którym domagał się jej zmiany (odwołanie – k. 2 akta sprawy). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji (odpowiedź na odwołanie – k. 4 – 5 a.s.).
Sąd Okręgowy ustalił, co następuje: S. K. w dniu 8 października 2014 roku wnosił o umorzenie nieopłaconych należności z tytułu składek w związku z prowadzeniem pozarolniczej działalności, na podstawie przepisów ustawy z dnia 9 listopada 2012 roku o umorzeniu należności powstałych z tytułu nieopłaconych składek przez osoby prowadzące pozarolniczą działalność (wniosek – k. 1- 4 a.ZUS). Pismem z dnia 17 października 2014 roku Zakład zawiadomił wnioskodawcę o zakończeniu postępowania dowodowego, a także o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań (pismo – k. 6 a.
ZUS). Wnioskodawca w okresie od stycznia 2001 roku do 24 maja 2010 roku podlegał obowiązkowym ubezpieczeniom emerytalnym, rentowym i ubezpieczeniu wypadkowemu z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej (uzasadnienie wyroku w sprawie VII U 242/12 Sądu Okręgowego w Lublinie – k. 63 a.s., uzasadnienie decyzji – k. 7 – 8 a. ZUS). Na podstawie decyzji z dnia 12 marca 2014 roku organ rentowy stwierdził, iż S. K. jest dłużnikiem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy za okres od lipca 2001 roku do maja 2010 roku w łącznej kwocie 144.203,93 zł (decyzja – k. 12 a.
ZUS). Od powyższej decyzji wnioskodawca nie składał odwołania. Prowadząc działalność gospodarczą S. K. nie opłacił należnych składek, co skutkowało objęciem zadłużenia egzekucją administracyjną prowadzoną przez Dyrektora Oddziału ZUS w L. oraz Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. (uzasadnienie decyzji – k. 7 – 8 a. ZUS). Skarżący na dzień złożenia wniosku o umorzenie nie opłacił składek za okres wskazany decyzją z dnia 12 marca 2014 roku za okres od lipca 2001 roku do maja 2010 roku (zeznania wnioskodawcy – k. 61 v.
– 62 a.s., uzasadnienie decyzji – k. 7 – 8 a. ZUS). Postępowanie egzekucyjne wobec należności podlegających abolicji prowadzone przez Dyrektora Oddziału ZUS w L. zostało zawieszone na podstawie postanowienia z dnia 17 października 2014 roku (uzasadnienie decyzji – k. 7 – 8 a. ZUS). Stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie przytoczonych dowodów z dokumentów. Zostały one sporządzone w przepisanej formie, w oparciu o obowiązujące w dacie ich wydania przepisy prawne oraz wydane przez kompetentne osoby w ramach przysługujących im uprawnień.
Wobec tego dokumenty powyższe zostały obdarzone wiarą jako autentyczne i rzetelne, a przez to prawdziwe. Sąd Okręgowy ustalił, co następuje: Odwołanie S. K. nie jest zasadne i jako takie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 9 listopada 2012 roku o umorzeniu należności powstałych z tytułu nieopłaconych składek przez osoby prowadzące pozarolniczą działalność (Dz. U. z 2012 roku, poz. 1551), na wniosek osoby podlegającej w okresie od dnia 1 stycznia 1999 r. do dnia 28 lutego 2009 r. obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym oraz wypadkowemu z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności w rozumieniu art. 8 ust. 6 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych:
1) która przed dniem 1 września 2012 r. zakończyła prowadzenie pozarolniczej działalności i nie prowadzi jej w dniu wydania decyzji, o której mowa w ust. 8, – umarza się nieopłacone składki na te ubezpieczenia za okres od dnia 1 stycznia 1999 r. do dnia 28 lutego 2009 r. oraz należne od nich odsetki za zwłokę, opłaty prolongacyjne, koszty upomnienia, opłaty dodatkowe, a także koszty egzekucyjne naliczone przez dyrektora oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, naczelnika urzędu skarbowego lub komornika sądowego. Stosownie do dyspozycji art. l ust. 6 powołanej ustawy, umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne powoduje skutek w postaci umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy za ten sam okres wraz z należnościami pochodnymi (odsetkami za zwłokę, opłatami prolongacyjnymi, dodatkowymi opłatami, kosztami upomnień i kosztami egzekucyjnymi).
Z treści art. 1 ust 10 cytowanej ustawy wynika, iż warunkiem umorzenia należności, o których mowa w ust. 1 i 6, jest nieposiadanie na dzień wydania decyzji, o której mowa w ust. 13 pkt 1, niepodlegających umorzeniu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych oraz na Fundusz Emerytur Pomostowych, za okres od dnia 1 stycznia 1999 r., do opłacenia których zobowiązana jest osoba prowadząca pozarolniczą działalność lub płatnik składek, o którym mowa w ust. 2, oraz należnych od tych składek odsetek za zwłokę, opłat prolongacyjnych, kosztów upomnienia, opłat dodatkowych, a także kosztów egzekucyjnych naliczonych przez dyrektora oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, naczelnika urzędu skarbowego lub komornika sądowego.
W zaskarżonej decyzji określone zostały należności, które będą podlegały umorzeniu za okres: od lipca 2001 roku do lutego 2009 roku zgodnie z żądaniem płatnika. Pozostałe zaległości figurujące na koncie płatnika od marca 2009 roku do maja 2010 roku podlegają spłacie zgodnie z art. l ust. 10 i 11 ustawy z dnia 9 listopada 2012 roku o umorzeniu należności powstałych z tytułu nieopłaconych składek przez osoby prowadzące pozarolniczą działalność w terminie 12 miesięcy od uprawomocnienia się zaskarżonej decyzji oraz ewentualnie w przypadku zawarcia, w terminie 12 miesięcy od dnia uprawomocnienia się decyzji o warunkach umorzenia, umowy o rozłożeniu na raty lub odroczeniu terminu płatności należności niepodlegających umorzeniu warunek ten zostanie uznany za spełniony, zgodnie z art. l ust. 12 cyt. ustawy, po ich opłaceniu.
Wskazać należ, iż zgodnie z treścią art. l ust. 13 pkt l i 2 cytowanej ustawy Zakład Ubezpieczeń Społecznych wydaje decyzję o:
1) umorzeniu należności, o których mowa w ust. 1 i 6 – po spełnieniu warunku, o którym mowa w ust. 10, z uwzględnieniem ust. 7, 11 i 12, lub 2) odmowie umorzenia należności, o których mowa w ust. 1 i 6 – w przypadku niespełnienia warunku, o którym mowa w ust. 10, z uwzględnieniem ust. 7, 11 i 12. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja zawiera prawidłowe rozstrzygnięcie, zaś organ rentowy będzie miał możliwość wydania decyzji o umorzeniu należności, o których mowa w ust. 1 i 6 cytowanej ustawy dopiero po uregulowaniu przez wnioskodawcę zaległości niepodlegających umorzeniu.
Rozstrzygnięcie o kosztach uzasadnia treść przepisu § 2 i 11 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz.U z 2013 roku, poz. 461 j.t.) Z § 12 ust 2 cytowanego rozporządzenia wynika, iż stawki minimalne w sprawach o świadczenia pieniężne z ubezpieczenia społecznego i zaopatrzenia emerytalnego wynoszą 60 złotych, a w ocenie Sądu Okręgowego przyznanie wynagrodzenia w tejże właśnie wysokości jest uzasadnione charakterem niniejszej sprawy oraz nakładem pracy poniesionym przez pełnomocnika.
Z tych względów Sąd oddalił odwołanie i na mocy wyżej wskazanych przepisów oraz art. 477 14 § 1 k.p.c. orzekł jak w sentencji wyroku.