Social court dismisses ZUS claim for sick pay return due to lack of evidence proving overpayment.

Sygn. akt IV U 464/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 grudnia 2015 roku Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący: SSR Magdalena Piątkowska Protokolant : Katarzyna Zych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2015 roku w Ś. sprawy z odwołania L. M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w W. z dnia (...) o zobowiązanie do zwrotu nienależnie pobranego zasiłku chorobowego zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w W. z dnia (...) w ten sposób, że nie obciąża L. M. obowiązkiem zwrotu nienależnie pobranego zasiłku chorobowego w kwocie 1200,00 zł. z funduszu chorobowego za okres (...)

UZASADNIENIE

L. M. wniosła odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w W. z dnia (...), którą zobowiązano ją do zwrotu zasiłku chorobowego za okres od (...). Powódka wskazała, iż okres, którego dotyczy decyzja, miał miejsce 17 lat temu, nie posiada dokumentów z tamtego okresu, nie potrafi odnaleźć dowodu wypłaty przez stronę pozwaną zasiłku chorobowego. Z ostrożności wskazała, iż argumentacja strony pozwanej w uznaniu zasiłku za nienależny, nie jest w pełni uzasadniona, w szczególności co do roku 1998. W uzasadnieniu strona pozwana wniosła o oddalenie odwołania i zasądzenie kosztów postepowania w kwocie 180 zł.

W uzasadnieniu powołano podstawę prawną decyzji, a to art. 6,art. 66 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa /DZU z 2014r. poz. 159/ oraz art. 9 i art. 84 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych /DZU z 2015 roku , poz. 121 ze zmianami/. Powołano także okoliczności prowadzonego w lipcu 2015 roku postepowania wyjaśniającego, w którym powódka miała dokonać korekty dokumentów i winna się liczyć ze skutkami wynikającymi z korekty.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Decyzją z dnia (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. zobowiązał powódkę L. M. do zwrotu kwoty 1200 zł. wskazując , iż kwota ta stanowi nienależnie pobrany zasiłek chorobowy za okres od (...) Wydanie decyzji poprzedzało przeprowadzone postępowanie, w którym przedstawiono powódce do podpisania korektę, jakoby od (...) zgłosiła się z tytułu prowadzonej pozarolniczej działalności tylko do ubezpieczenia zdrowotnego jako rencistka. Dowód: akta ZUS ( w załączeniu) wyjaśnienia powódki z rozprawy z dnia (...) Przy tak ustalonym stanie faktycznym sąd zważył:

Odwołanie podlegało uwzględnieniu. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż organ rentowy nie przedstawił żadnych dokumentów ( w rozumieniu przepisów kpc ), które potwierdzałyby ustalenie i wypłatę powódce świadczeń w łącznej kwocie 1200 z ł. z tytułu zasiłku chorobowego i choćby z tych względów sąd nie miał podstaw do uwzględnienia stanowiska przedstawionego w zaskarżonej decyzji. Nie wykazano również dokumentami, od kiedy powódce przysługiwało świadczenie rentowe, a w swoim odwołaniu powódka kwestionowała datę przyjętą przez organ rentowy.

Po wtóre odwołanie podlegało uwzględnieniu z powodów poniższych: Zgodnie z art. 84 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych /DZU z 2015 roku , poz. 121 ze zmianami/ osoba, która pobrała nienależne świadczenie z ubezpieczeń społecznych, jest obowiązana do jego zwrotu, wraz z odsetkami, w wysokości i na zasadach określonych przepisami prawa cywilnego, z uwzględnieniem ust.

11. Punkt 2 powołanego artykułu precyzuje pojęcie nienależnie pobranych świadczeń stanowiąc, iż za kwoty nienależnie pobranych świadczeń uważa się: 1) świadczenia wypłacone mimo zaistnienia okoliczności powodujących ustanie prawa do świadczeń albo wstrzymanie ich wypłaty w całości lub w części, jeżeli osoba pobierająca świadczenie była pouczona o braku prawa do ich pobierania; 2) świadczenia przyznane lub wypłacone na podstawie nieprawdziwych zeznań lub fałszywych dokumentów albo w innych przypadkach świadomego wprowadzania w błąd organu wypłacającego świadczenia przez osobę pobierającą świadczenia.

Analizując skąpe akta dołączone przez ZUS, decyzję i odpowiedź na odwołanie sądowi nie udało się ustalić, który z powołanych punktów stanowił podstawę uznania świadczeń wypłaconych powódce za kwoty nienależne. Analizując zatem treść każdego z punktów sąd doszedł do przekonania, iż dowody przedstawione przez organ rentowy nie wskazują, aby kwoty ,o ile zostały wypłacone powódce, były nienależne. Nie udowodniono, aby powódka była pouczona o braku prawa do pobierania takiego świadczenia albo by uzyskała je na podstawie nieprawdziwych zeznań lub fałszywych dokumentów albo w innych przypadkach świadomego wprowadzania w błąd organu wypłacającego świadczenia.

Mając zatem na uwadze powyższe sąd na podstawie art. 477 14 §2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję jak w sentencji.