Court dismissed Sickness Benefit appeal, ruling continuous disability counts as one period regardless of different diagnoses.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiff's appeal against the Social Insurance Institution's refusal of sickness benefits. The plaintiff argued that a 60-day gap between two separate medical certificates invalidated the continuous period of disability, citing different medical specialties and diagnoses. The court rejected this, holding that Article 9(1) of the Sickness Benefits Act requires only a single underlying illness for continuity, meaning the plaintiff remained continuously unable to work despite the change in medical specialist.
Legislator headnote
AI generatedArt. 8 ust. 1; Art. 9 ust. 1 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa: The period of sickness benefit covers all continuous periods of inability to work due to the same illness, regardless of whether different medical specialists issued the certificates or if the specific diagnosis changed, provided the underlying cause of incapacity remains the same.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 340/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 grudnia 2015 roku Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący SSR Magdalena Piątkowska Protokolant Katarzyna Zych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2015 roku w Ś. sprawy z odwołania A. W. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w W. z dnia (...) z dnia (...) o zasiłek chorobowy I oddala odwołania; II zasądza od A. W. na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. kwotę 240 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
UZASADNIENIE
Powódka A. W. wniosła odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w W. z dnia (...) odmawiającej jej prawa do zasiłku chorobowego za okres od (...) . Powódka wniosła również odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w W. z dnia (...) roku odmawiającej jej prawa do zasiłku chorobowego za okres od (...) roku do dnia (...) roku. W uzasadnieniu powódka powołała występujące, jej zdaniem , przy orzekaniu błędy merytoryczne i wady formalne a także błędy interpretacyjne. Powódka uznała za istotne dla sprawy, iż w okresie objętym decyzją powódka przebywała na dwóch odrębnie od siebie wydanych zwolnieniach , a dodatkowo w okresie od (...) roku nie przebywała już na przyznanym jej świadczeniu rehabilitacyjnym , ale na zwolnieniach lekarskich.
Podniosła również, iż wymóg 60 dni nie dotyczy innej choroby -a contrario art. 9 ust.2. Na uwagę, zdaniem powódki, zasługuję fakt, iż zaświadczenie lekarskie o niezdolności do pracy za okres objęty decyzją wydał lekarz o zupełnie innej specjalności medycznej, co wskazuje na inną dolegliwość jako podstawę należności. W odpowiedzi na odwołanie strona pozwana wniosła o oddalenie odwołania i zasądzenie kosztów procesu w kwocie 120 zł. Jako podstawę decyzji wskazano art. 8,9 ust.1 i 2 , art. 18 i art. 21 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (t.j.
DZU z 2014r. , poz. 159). Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powódka podlegała dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej w okresie od (...) Z powodu choroby miała orzeczoną niezdolność do pracy na okres od(...) i w tym dniu wykorzystała pełny okres zasiłkowy. Od (...) roku przyznano wnioskodawczyni prawo do świadczenia rehabilitacyjnego. Kolejną niezdolność do pracy orzeczono dnia (...) w okresie przysługującego świadczenia rehabilitacyjnego. Dowód: akta ZUS ( w załączeniu) Przy tak ustalonym stanie faktycznym sąd zważył:
Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (t.j. DZU z 2014r. , poz. 159) zasiłek chorobowy przysługuje przez okres trwania niezdolności do pracy z powodu choroby lub niemożności wykonywania pracy z przyczyn określonych w art. 6 ust. 2 - nie dłużej jednak niż przez 182 dni(…) . Zgodnie z art. 9.
1. do okresu, o którym mowa w art. 8, zwanego dalej "okresem zasiłkowym", wlicza się wszystkie okresy nieprzerwanej niezdolności do pracy, jak również okresy niemożności wykonywania pracy z przyczyn określonych w art. 6 ust. 2.
2. Do okresu zasiłkowego wlicza się okresy poprzedniej niezdolności do pracy, spowodowanej tą samą chorobą, jeżeli przerwa pomiędzy ustaniem poprzedniej a powstaniem ponownej niezdolności do pracy nie przekraczała 60 dni. Jak wynika z materiału dowodowego powódka w sensie medycznym była nieprzerwanie niezdolna do pracy, a skoro tak wyczerpała okres zasiłkowy w dacie wskazanej przez stronę pozwaną. Następnie pozostawała nadal- bez przerwy niezdolna do pracy, a fakt, iż były to różne schorzenia nie miał znaczenia, skoro podstawą decyzji był art. 9.1 a nie 9.2 powołanej ustawy zasiłkowej. A skoro tak- zgodnie z powołanym przepisem na podstawie art. 477 14 § 1 kpc odwołania oddalił. O kosztach procesu na podstawie art. 98 kpc w związku z§ 2ust.2 w zw. z §11 ust.2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( DZ U nr 163 , poz. 1349 ).