Legislator Case Law & Legislation
III Ca 1838/15 AI generated

Court dismissed appeal against default judgment in agency contract dispute regarding late evidence and full performance.

Case Number III Ca 1838/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellate court dismissed the tenant's appeal against a default judgment awarding full agency fees to the landlord. The tenant argued that evidence was late and the landlord failed to perform intermediary duties, but the court found the evidence inadmissible as it was not needed at the initial stage. Furthermore, the court held that the landlord fully performed their obligations since the tenant voluntarily signed a lease based on the landlord's recommendations, thus rejecting claims of partial non-performance.

Legislator headnote

AI generated

Art. 493 § 1 k.p.c.; Art. 233 § 1 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.: Evidence submitted after the initial claim stage is inadmissible if not required for the initial assessment; full performance of intermediary duties is presumed when the client voluntarily concludes a contract based on the intermediary's recommendations.

Keywords

AI generated
agency contract dispute inadmissible evidence default judgment appeal intermediary duties full performance presumption simplified procedure lease contract formation

Cited Legislation

AI generated
Art. 493 § 1 k.p.c.
Nie doszło w sprawie do naruszenia przepisu art. 493 § 1 k.p.c. Wnioski dowodowe zgłoszone przez pozwaną były spóźnione , brak jest bowiem podstaw do twierdzenia by potrzeba powołania się na nie nastąpiła dopiero w toku postępowania a nie już w zarzutach od nakazu zapłaty .
Art. 217 § 2 k.p.c.
493 § 1 w zw z art. 217 § 2 i art.
Art. 207 § 6 k.p.c.
217 § 2 i art. 207 § 6 k.p.c. poprzez błędne przyjęcie , że wnioski dowodowe pozwanej były spóźnione w sytuacji gdy potrzeba powołania się na nie nastąpiła po przesłuchaniu innych świadków ; naruszenie art.
Art. 233 § 1 k.p.c.
poprzez błędne przyjęcie , że wnioski dowodowe pozwanej były spóźnione w sytuacji gdy potrzeba powołania się na nie nastąpiła po przesłuchaniu innych świadków ; naruszenie art. 233 § 1 k.p.c.
Art. 471 k.c.
Art. 472 k.c.
471 w zw z art. 472 i 474 k.c.
Art. 474 k.c.
Art. 354 § 1 k.c.
Art. 735 § 2 k.c.
w zw z art. 735 § 2 k.c. poprzez uznanie , że powodowi należne jest wynagrodzenie w pełnej , wynikającej z umowy pośrednictwa wysokości w przypadku nie wykonania obowiązków wprost wynikających z umowy pośrednictwa i pomimo braku zmian umowy między tronami w formie pisemnej w tym zakresie .
Art. 505 § 13 § 2 k.p.c.
Postępowanie w sprawie toczyło się w trybie uproszczonym , wobec czego zgodnie z przepisem art. 505 13 § 2 k.p.c.
Art. 385 k.p.c.
W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. oddalił apelację.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III Ca 1838/15

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 28 sierpnia 2015 r. w sprawie XVIII C 4146/15 Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi utrzymał w mocy nakaz zapłaty z dnia 9 kwietnia 2014 r. w sprawie XVIII Nc 3760/14 i orzekł o kosztach zastępstwa procesowego udzielonego pozwanej z urzędu . Ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd Rejonowy , Sąd Okręgowy przyjmuje za własne . Apelację od tego wyroku złożyła pozwana zarzucając Sądowi Rejonowemu naruszenie przepisów prawa procesowego a to art. 493 § 1 w zw z art. 217 § 2 i art. 207 § 6 k.p.c. poprzez błędne przyjęcie , że wnioski dowodowe pozwanej były spóźnione w sytuacji gdy potrzeba powołania się na nie nastąpiła po przesłuchaniu innych świadków ; naruszenie art. 233 § 1 k.p.c. poprzez błędne ustalenie , że doszło do należytego wykonania umowy przez powoda , podczas gdy nie wykonał on ciążącego na nim obowiązku wynikającego z umowy pośrednictwa tj. wyszukiwania nieruchomości spełniających wymagania pozwanej , udostępniania ofert pozwanej spełniających jej kryteria, czynnego uczestniczenia w negocjacjach z wynajmującą, przygotowania umowy najmu odpowiadającej ustaleniom poczynionym przez pozwaną a wynajmująca ; naruszenie prawa materialnego tj. art. 471 w zw z art. 472 i 474 k.c. poprzez jego niezastosowanie na skutek przyjęcia, że powod w całości zrealizował swoje zobowiązanie i tym samym , że powodowi należy się wynagrodzenie w całości mimo , że w sprawie pozwana doznała szkody w postaci niewykonania umowy pośrednictwa przez powoda co najmniej w części; naruszenie art. 354 § 1 k.c. w zw z art. 735 § 2 k.c. poprzez uznanie , że powodowi należne jest wynagrodzenie w pełnej , wynikającej z umowy pośrednictwa wysokości w przypadku nie wykonania obowiązków wprost wynikających z umowy pośrednictwa i pomimo braku zmian umowy między tronami w formie pisemnej w tym zakresie .

W konkluzji wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku przez uchylenie nakazu zapłaty i oddalenie powództwa.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje :

Postępowanie w sprawie toczyło się w trybie uproszczonym , wobec czego zgodnie z przepisem art. 505 13 § 2 k.p.c. uzasadnienie wyroku będzie zawierać jedynie wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa. Apelacja jest bezzasadna . Nie doszło w sprawie do naruszenia przepisu art. 493 § 1 k.p.c. Wnioski dowodowe zgłoszone przez pozwaną były spóźnione , brak jest bowiem podstaw do twierdzenia by potrzeba powołania się na nie nastąpiła dopiero w toku postępowania a nie już w zarzutach od nakazu zapłaty . Nadto , na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2015 r. pozwana wniosła o dopuszczenie dowodu z zeznań dwóch świadków na okoliczność przebiegu spotkania pozwanej i pośrednika oraz na okoliczność wymiany mebli i ustaleń co do wykonania bramy .

Obie te okoliczności były bez znaczenia w sprawie . Nie ma znaczenia jak przebiegało spotkanie pozwanej i pośrednika , nota bene z wniosku nawet nie wynikało jakie spotkanie , druga z okoliczności zaś dotyczy stosunku obligacyjnego między pozwana a wynajmującą , nie zaś pomiędzy stronami . Nie może też ostać się zarzut naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. O tym , że powod w całości wykonał ciążące na nim zobowiązanie świadczy to choćby , że pozwana dobrowolnie przecież zawarła umowę najmu nieruchomości wskazanej przez powoda , znając nieruchomość – po jej obejrzeniu ., Tym samym nie mogą się ostać zarzuty naruszenia prawa materialnego .

W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. oddalił apelację.