Appeal dismissed; applicant failed to prove irreparable harm despite financial hardship under Art. 414 k.p.c.

Sygn. akt II Cz 755/15 POSTANOWIENIE K., dnia 23 listopada 2015 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: S.S.O. Henryk Haak Sędziowie: S.S.O. Paweł Szwedowski S.S.O. Marian Raszewski – spr. po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2015 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa W. T. przeciwko M. S. o zapłatę na skutek skargi o wznowienie postępowania w sprawie Sądu Rejonowego w Jarocinie, zakończonej wyrokiem z dnia 2 czerwca 2015 r., prowadzonej pod sygn. akt I C 330/14 w przedmiocie zażalenia M. S. na postanowienie Sądu Rejonowego w Jarocinie z dnia 2 października 2015 r., sygn. akt I C 934/15 postanawia: oddalić zażalenie Dnia 23 listopada 2015 roku Sygn. akt II Cz 755/15

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 2 października 2015 r. Sąd Rejonowy w Jarocinie oddalił wniosek pozwanej M. S. o wstrzymanie wykonania wyroku z dnia 2 czerwca 2015 r. W uzasadnieniu wskazano, że wnioskodawczyni nie sprostała wymogowi wynikającemu z art. 414 k.p.c. tj. nie uprawdopodobniła, że grozi jej niepowetowana szkoda. Sąd Rejonowy wskazał, że w obliczu treści oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach, z którego wynika, że nie posiada ona żadnych dochodów nie sposób przyjąć, że wykonanie przedmiotowego orzeczenia pogorszy jej sytuację finansową i spowoduje brak środków na pokrycie podstawowych potrzeb życiowych.

Sąd Rejonowy podkreślił również, że egzekucja z nieruchomości prowadzona jest w oparciu o inny tytuł wykonawczy niż orzeczenie, którego dotyczy skarga o wznowienie postępowania. Z tej przyczyny ewentualne wstrzymanie wykonania przedmiotowego wyroku nie miałoby wpływu na dalsze czynności egzekucyjne. Zażalenie na powyższe orzeczenie wniosła M. S. zaskarżając je w całości i domagając się jego uchylenia oraz przyznania kosztów postępowania zażaleniowego.

Sąd Okręgowy, zważył co następuje:

Zażalenie podlegało oddaleniu. Analiza rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego oraz zarzutów podniesionych przez skarżącą prowadzi do wniosku, że argumentacja skarżącej stanowi jedynie dowolną polemikę z prawidłowym rozstrzygnięciem Sądu I instancji. Jak zasadnie wskazano w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia wstrzymanie wykonania wyroku możliwe jest jedynie gdy uprawdopodobniono, że skarżącemu grozi niepowetowana szkoda (art. 414 k.p.c.). Podkreślić należy, że uprawdopodobnienie traktowane jest jako środek zastępczy dowodu w ścisłym znaczeniu.

Zostało ono zwolnione od formalizmu zwykłego postępowania dowodowego, co oznacza, że wykazując daną okoliczność strona nie jest skrępowana wymaganiami co do formy przeprowadzenia dowodów, przewidzianymi w przepisach o postępowaniu dowodowym. Nie jest wystarczającym do wstrzymania wykonania wyroku uprawdopodobnienie zagrożenia szkodą. Musi to być szkoda niepowetowana a na stronie ciąży obowiązek uprawdopodobnienia, że z uwagi na okoliczności towarzyszące (np. wysokość szkody, stan majątkowy strony przeciwnej) szkoda ta nie da się naprawić.

Sąd Okręgowy podziela stanowisko Sądu I instancji, że trudna sytuacja majątkowa pozwanej nie stanowi przesłanki do przyjęcia, że grozi jej niepowetowana szkoda z powodu wykonania przedmiotowego wyroku. Wbrew twierdzeniom skarżącej rozważaniom i rozstrzygnięciu Sądu Rejonowego nie sposób przypisać wewnętrznej sprzeczności, czy też braku konsekwencji. Sąd I instancji nie zanegował trudnej sytuacji majątkowej skarżącej. Podkreślić jednak należy, że dochody w postaci świadczeń alimentacyjnych i zasiłku rodzinnego, zadeklarowane w oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach, mieszczą się w tzw. minimum egzystencji wyłączonym spod egzekucji w myśl art. 833 § 6 k.p.c. Również powoływane przez skarżącą w zażaleniu ustalenia z komornikiem sądowym nie stanowią wystarczającej przesłanki do przyjęcia, że nie jest prowadzona egzekucja z nieruchomości w oparciu o inny niż wyrok z dnia 2 czerwca 2015 r. tytuł wykonawczy.

Mając na uwadze powyższe rozważania na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.