Legislator Case Law & Legislation
I C 1687/13 AI generated

Plaintiff dismissed for failure to prove debt assignment and defendant's obligation under Polish Civil Code.

Case Number I C 1687/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The plaintiff's claim for payment of 342 zł was dismissed because the court found no evidence establishing the debt or the defendant's obligation. Although the plaintiff claimed to have acquired the debt through assignment, they failed to provide proof that the defendant was actually liable to the assignee. Consequently, the court ruled that the plaintiff did not meet the burden of proof required under the Civil Code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 353 § 1 k.c.; Art. 6 k.c.; Art. 339 § 1 k.p.c.; Art. 341 k.p.c.: A claim for payment based on assigned debt is inadmissible if the plaintiff fails to prove the existence of the original debt and the validity of the assignment against the debtor.

Keywords

AI generated
assignment of claims burden of proof civil code obligations procedural dismissal debt verification

Cited Legislation

AI generated
Art. 353 § 1 k.c.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 353 § 1 k.c. w zw.
Art. 6 k.c.
z art. 6 k.c. oraz art.339 § 1 k.p.c.
Art. 339 § 1 k.p.c.
Art. 341 k.p.c.
z art. 341 k.p.c. , Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.
art. 353 § 1 k.c
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 353 § 1 k.c.
art. 6 k.c
art.339 § 1 k.p.c
art. 341 k.p.c

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt: I C 1687/13 upr. WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ dnia 29 listopada 2013 r. Sąd Rejonowy w Lubinie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Adam Mika po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa P. (...) z siedzibą w L. przeciwko pozwanemu M. G. o zapłatę oddala powództwo Sygn. akt I Cupr 1687/13

UZASADNIENIE

Strona powodowa P. (...) z siedzibą w L.wniosła o zasądzenie od pozwanego M. G. na swoją rzecz kwoty 342 zł wraz z ustawowymi odsetkami od kwot: • 37,90 zł od dnia 18.05.2008 r. do dnia zapłaty, • 37,90 zł od dnia 18.06.2008 r. do dnia zapłaty, • 37,90 zł od dnia 18.07.2008 r. do dnia zapłaty, • 37,90 zł od dnia 18.08.2008 r. do dnia zapłaty, • 37,90 zł od dnia 18.09.2008 r. do dnia zapłaty, • 37,90 zł od dnia 18.10.2008 r. do dnia zapłaty, • 37,90 zł od dnia 18.11.2008 r. do dnia zapłaty, • 37,90 zł od dnia 18.12.2008 r. do dnia zapłaty, • 37,90 zł od dnia 18.01.2009 r. do dnia zapłaty.

W uzasadnieniu żądania strona powodowa podała, że prawa do wierzytelności abonamentowych wobec pozwanego nabyła od firmy (...) S.A. Strona powodowa podała, że dochodzi od pozwanego należności w łącznej wysokości 341,10 zł zgodnie z dołączonym do pozwu częściowym wykazem wierzytelności z dnia 03.07.2012 r. Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie stwierdził brak podstaw do wydania nakazu zapłaty i sprawę przekazał według właściwości Sądowi Rejonowemu w Lubinie. Pozwany M. G. nie odebrał wezwania na rozprawę, nie stawił się na rozprawie ani nie złożył odpowiedzi na pozew.

Skierowana do niego korespondencja pozostawiona została w aktach ze skutkiem doręczenia. Sąd ustalił następujący stan faktyczny : Dnia 03.07.2012 r. strona powodowa P. (...) z siedzibą w L.nabyła od firmy (...) S.A. w W. szereg wierzytelności. Wraz z zawarciem umowy miała zostać przekazana stronie powodowej baza danych dłużników i wierzytelności. O zawarciu umowy powiadomiony został pozwany. W częściowym wykazie wierzytelności sporządzonym przez strony umowy znalazła się wierzytelność wobec pozwanego na łączną kwotę 341,10 zł. ( dowody: - umowa sprzedaży wierzytelności, k.14-15, - zawiadomienia o przelewie wierzytelności, k. 20, - częściowe wykazy wierzytelności, k.20 )

Sąd zważył co następuje:

Powództwo strony powodowej P. (...) z siedzibą w L.nie zasługuje na uwzględnienie . Przede wszystkim wskazać należy, że stron powodowa nie przedstawiła żadnych dowodów na istnienie wierzytelności dochodzonej w niniejszej sprawie. Dowody dołączone do pozwu wskazują jedynie, że przedmiotem kolejnych cesji była wierzytelność przypisywana pozwanemu . Nie ma natomiast żadnych dowodów, że pozwany był w jakikolwiek sposób zobowiązany wobec kogokolwiek , a tym bardziej wobec jakiejkolwiek ze stron kolejnych cesji. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 353 § 1 k.c. w zw. z art. 6 k.c. oraz art.339 § 1 k.p.c. w zw. z art. 341 k.p.c. , Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.