Appeal dismissed; court upheld conviction for aggravated assault and rejected arguments on evidence and sentencing proportionality.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the appeal against a first-instance conviction for aggravated assault and ordered the defendant to pay legal costs. The defendant argued that the trial court improperly exceeded evidence limits and imposed a disproportionately harsh sentence. The court rejected these claims, affirming that the first instance correctly evaluated the evidence and that the sentence was relatively lenient given the circumstances.
Legislator headnote
AI generatedArt. 157 § 1 kk; Art. 438 pkt 4 kpk; Art. 624 § 1 kpk; Art. 17 ust. 1 ust. z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych: The appellate court may uphold a first-instance judgment on conviction and sentencing if the lower court correctly evaluated evidence within the bounds of free evidence assessment and the sentence is not unreasonably severe.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV Ka 414/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 czerwca 2015 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Adam Pietrzak Protokolant: Marta Synowiec przy udziale Barbary Chodorowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2015 r. sprawy K. K. syna A. i T. z domu H. urodzonego (...) w G. oskarżonego z art. 157§ 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 17 marca 2015 r. sygnatura akt II K 1180/14 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. K. z Kancelarii Adwokackiej w W. 516, 60 złotych tytułem kosztów nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym; III. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym zaliczając wydatki za to postępowanie na rachunek Skarbu Państwa. Sygn.akt IV Ka 414/15
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 17 marca 2015 r. ( sygn.akt II K 1180/14) Sąd Rejonowy w Wałbrzychu po rozpoznaniu sprawy K. K. oskarżonego o to, że: w dniu 25 września 2014 roku w G., w województwie (...), poprzez uderzenie z kolana w twarz, a następnie przewrócenie na ziemię i uderzanie pięściami i kopanie po głowie, spowodował obrażenia ciała u M. W. w postaci obustronnego złamania żuchwy, złamania zespołu szczękowo-jarzmowo-oczodołowego po stronie prawej z uszkodzeniem gałązki nerwu twarzowego oraz złamania kości nosowej naruszających czynności narządów jego ciała na czas dłuższy niż dni siedem, przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa, będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 2 lipca 2007 r. o sygn. akt X K 703/07 za czyn z art. 190§1 kk na karę 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności, kara łączna 2 (dwa) lata pozbawienia wolności w zawieszeniu na 5(pięć) lat, którą to karę odbył w części w okresie od dnia 15 lipca 2012 r. do dnia 25 lipca 2013 r., to jest o przestępstwo z art. 157§1 kk w zw. z art. 64§1 kk.
Oskarżonego K. K. uznał za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku, to jest za winnego popełnienia występku z art. 157§1 kk w zw. z art. 64§1 kk i za to na podstawie art. 157§1 kk wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności. Na podstawie art. 46§1 kk orzekł od K. K. na rzecz M. W. zadośćuczynienie za doznaną krzywdę w kwocie 7000 (siedmiu tysięcy) złotych. Powyższy wyrok zaskarżył obrońca oskarżonego na podstawie art. 444 kpk w całości zarzucając:
1) obrazę przepisu stepowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, mianowicie art. 7 kpk, polegającą na przekroczeniu granicy swobodnej ceny dowodów poprzez przyjęcie, że zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala na przypisanie oskarżonemu K. K. zarzucanego mu występku, 2) rażącą niewspółmierność kary orzeczonej względem oskarżonego. Mając powyższe zarzuty na uwadze, wniósł skarżący obrońca o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania bądź o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego, ewentualnie wymierzenie oskarżonemu kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący lat 2.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja nie jest zasadna. Sąd I instancji zgromadził obszerny materiał dowodowy, prawidłowo go cenił, a wyprowadzone wnioski przekonująco uzasadnił. Ocena materiału dowodowego zgodna jest z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego. Obszerny wywód, w którym tenże sąd poddał zgromadzone dowody ocenie pd kątem ich wiarygodności (k.2-3 uzasadnienia zaskarżonego wyroku), (k.80-81 akt sądowych) czynu zadość powyższym zasadom i wskazaniom. Wnioski, do których doszedł sąd rejonowy mieszczą się w granicach swobodnej oceny dowodów, w żadnym wypadku nie można im zarzucić dowolności.
Zarzuty apelacji sprowadzają się do polemiki z ustaleniami sądu I instancji nie zawierają skonkretyzowanych, przekonujących argumentów mogących podważyć trafność toku rozumowania sądu rejonowego przedstawionego w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Kwalifikacja prawna przypisanego oskarżonemu czynu nie budzi zastrzeżeń. W świetle okoliczności sprawy i dyrektyw art. 53 kk brak jest podstaw do uznania wymierzonej oskarżonemu kary za rażąco niewspółmiernie surową w rozumieniu przepisu art. 438 pkt 4)kpk, wręcz przeciwnie w realiach przedmiotowej sprawy kara ta jawi się jako relatywnie łagodna.
Brak jest również w ocenie sadu odwoławczego podstaw do kwestionowania zasądzonej kwoty zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, zważywszy na charakter doznanych przez pokrzywdzonego w wyniku działania oskarżonego obrażeń. Mając na względzie powyższe sąd okręgowy orzekł jak na wstępie. Orzeczenie o kosztach oparte jest na przepisie art. 624§1 kpk i art. 17 ust.1 ust. z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych ( z uwagi na orzeczoną karę izolacyjną i zasądzoną kwotę zadośćuczynienia).