Social court allows compensation for special work conditions based on 15 years of verified employment history.
Legislator summary
AI generatedThe social court granted the claimant's appeal, ordering the Social Insurance Institution to pay compensation for work under special conditions. The claimant had previously been denied benefits because the agency only recognized 11 years of qualifying work, excluding specific periods as glass painter and laboratory assistant. The court found these excluded periods valid based on witness testimony and official certificates, establishing the required 15-year threshold and rejecting the agency's reliance on outdated regulations.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych art. 32; ustawa o emeryturach pomostowych art. 2, 21: Compensation is due when a claimant proves at least 15 years of work under special conditions before 2009, provided they do not have a right to early or bridge pension.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII U 968/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 1 grudnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Teresa Kalinka Protokolant: Ewa Grychtoł po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2015 r. w Gliwicach sprawy K. A. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o rekompensatę na skutek odwołania K. A. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 5 czerwca 2015 r. nr (...)- (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, ze przyznaje K. A. prawo do rekompensaty z tytułu pracy w szczególnych warunkach. (-) SSO Teresa Kalinka Sygn. VIII U 968 /15
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 5 czerwca 2015 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. odmówił ubezpieczonej K. A. rekompensaty z tytułu pracy w szczególnych warunkach. Na uzasadnienie swojego stanowiska wskazał, że prawo do rekompensaty przysługuje ubezpieczonemu urodzonemu po dniu 31grudnia 1948 roku, jeżeli przed dniem 1 stycznia 2009 wykonywał przez co najmniej 15 lat pracę w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze w rozumieniu przepisów art. 32 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz nie ma ustalonego prawa do emerytury na podstawie art. 43 w związku z art. 32 lub 39, art. 50, art. 50 a lub 54 albo art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych lub art. 88 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 roku Karta Nauczyciela lub art. 3 ust. 1 grudnia 2 ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz ustawy Karta Nauczyciela, nie ma ustalonego prawa do emerytury pomostowej.
Zdaniem organu rentowego wnioskująca udowodniła jedynie 7 lat 11 miesięcy pracy w szczególnych warunkach wobec wymaganych 15 lat ,w związku z czym rekompensata nie przysługuje. Organ rentowy wskazał, że nie zaliczył do pracy w szczególnych warunkach pracy w charakterze malarza na szkle od 5 września 1977 do 31 października 1979, od 7 września 1982 do 6 lipca 1984, od 8 września 1987 do 13 września 1987, od 12 lipca 1990 do 17sierpnia 1990, od 19 sierpnia 1990 do 27 grudnia 1990 , od 30 grudnia 1990 do 10 czerwca 1993, od 12 czerwca 1993 do 11 listopada 1993, od 13 listopada 1993 roku do 30 grudnia 1993 roku, od 1 kwietnia 1994 roku do 17 grudnia 1999 roku, od 1 stycznia 2001 roku do 31 stycznia 2001 (w decyzji błędnie wskazano datę 31 stycznia 2000 ).
Stanowisko takie nie figuruje w rozporządzeniu Rady Ministrów dnia 7 lutego 1983roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze. Nie zaliczano również do pracy w szczególnych warunkach pracy w charakterze laboranta w okresie od 20 grudnia 1999 roku do 31 grudnia 2000 ponieważ stanowisko to również nie figuruje w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku. K. A. domagała się zmiany decyzji przez przyznanie prawa do rekompensaty z tytułu pracy w szczególnych warunkach.
Jej zdaniem zatrudnienie na stanowiskach malarza na szkle i laboranta winno zostać zaliczone do takiej pracy. Podniosła że w Fabryce (...) pracowała od 5 września 1977 roku do 10 czerwca 2014 roku na stanowiskach malarza na szkle, laboranta i starszego mistrza. Otrzymała świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach . W pracy miała stały kontakt ze szkodliwymi dla zdrowia czynnikami i środkami chemicznymi. Stanowiska znajdują się w wykazie stanowisk pracy stanowiącym załącznik nr 1 zarządzenia nr 17 Ministra Górnictwa i Energetyki z dnia 12 sierpnia 1983 roku i nr 25 z dnia 12 października 1987 roku w sprawie określenia stanowisk pracy w resorcie górnictwa i energetyki na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach .W dziale XIV pozycja 20 wskazano prace przy produkcji drobnych wyrobów ze szkła a w pkt 3 stanowisko malarza na szkle , dziale XII pozycja 6 wymieniono prace przy pobieraniu prób i pomiarów w warunkach i na stanowiskach szkodliwych dla zdrowia a pkt 1 wymieniono stanowisko laboranta.
Prace/przez nią wykonywane na stanowisku malarza na szkle i laboranta odpowiada rodzajowo pracom opisanym w dziale XIV pozycja 20 oraz dziale XII pozycja 6 wykazu a do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 lutego 1983 roku. Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania podtrzymując stanowisko zawarte zaskarżonej decyzji. Odwołująca domagała się rekompensaty z tytułu nieskorzystania z emerytury pomostowej. Wskazał na treść art. 21 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 roku o emeryturach pomostowych. Ponadto podkreślił, że nawet przy założeniu że ubezpieczona faktycznie wykonywała prace przy pobieraniu prób i pomiarach w warunkach i na stanowiskach pracy szkodliwej dla zdrowia ,to jedynie prace takie wykonywane przez personel stacji sanitarnej i epidemiologicznych oraz laboratoriów środowiskowych są wymienione wśród prac szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze Pracodawca w świadectwie pracy powołał się nadział XII , który dotyczy pracy służby zdrowia i opieki społecznej, a ubezpieczona była pracownikiem zakładu pracy, który świadczył usługi dla górnictwa.
Na uzasadnienie swojego stanowiska powołał wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 marca 2013 sygn. akt 1 UK 547 /12. Sąd ustalił następujący stan faktyczny : K. A. urodziła (...) roku .W marcu 2014 roku złożyła wniosek o emeryturę. Prawo do świadczenia zostało jej przyznane od dnia 7 czerwca 2014 roku, a emerytura została obliczona na podstawie art. 53 i art. 28 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach Funduszu Ubezpieczeń Społecznych . W maju 2015 roku K. A. złożyła wniosek o ponowne ustalenie wysokości świadczenia emerytalnego poprzez doliczenie rekompensaty z tytułu pracy w szczególnych warunkach.
Załączyła świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach w okresach od 5 września 1977 roku do 31 października 1979 roku, od 7 września 1982 roku do 6 lipca 1984 roku, od 8 września 1987 roku do 13 września 1987 roku, w od 12 lipca 1990 roku do 17 sierpnia 1990 roku, od 19 sierpnia 1990 roku do 27 grudnia 1990 roku, w od 30 grudnia 1990 roku do 10 czerwca 1993 roku, od 12 czerwca 1993 roku do 11 listopada 1993 roku, od 13 listopada 1993 roku w do 30 grudnia 1993 roku, od 1 stycznia 1994 roku do 19 grudnia 1999 roku, od 1 stycznia 2001 do 31 stycznia 2001 na stanowisku malarza na szkle.
W okresie o 20 grudnia 1999 roku do 31 grudnia 2000 wykonywała pracę laboranta i na tę okoliczność również przedstawiła świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach. Organ rentowy do pracy w szczególnych warunkach zaliczył 7 lat 11 miesięcy pracy w okresie od 1 lutego 2001 roku do 31 grudnia 2008 roku na stanowisku mistrza oddziałowego. Świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach z dnia 7 września 2010 roku wskazuje na to, że K. A. nadal wykonywała pracę w szczególnych warunkach jako starszy mistrz na stanowisku wymienionym wykazie a dziale XIV pozycja 24 pkt 1.
Zmiana stanowiska polegała wyłącznie na zmianie angażu. Zakres obowiązków pozostałych taki sam W kwestionowanych przez organ rentowy świadectwach pracodawca potwierdził, że ubezpieczona w jako wytwarzacz wskaźników rurkowych, malarz na szkle środkami chemicznymi w oddziale powłok ochronnych wykonywała pracę wymienioną w wykazie A dziale XIV pozycja 20 pkt 3 wykazu stanowiącego załącznik nr 1 do zarządzenia nr 17 Ministra Górnictwa i Energetyki z dnia 12 sierpnia 1983 roku w sprawie określenia stanowisk pracy w resorcie górnictwa i energetyki, na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach.
Zdaniem sądu treść świadectw wykonywania pracy w szczególnych warunkach zasługuje na uwzględnienie w kontekście przeprowadzonych dowodów z przesłuchania świadków oraz ubezpieczonej jak również zawartości akt osobowych. Z zeznań przesłuchanych w sprawie świadków wynika, że odwołująca pracowała na oddziale powłok ochronnych i wskaźników rurkowych. Był to on wydział na którym pracownicy wykonywali pracę w szczególnych warunkach. Wydział na którym pracowała ubezpieczona w zajmował się produkcją wskaźników do pomiaru stężeń gazu, głównie w kopalniach.
Pomimo tego że K. A. posiadała angaż malarza na szkle uczestniczyła w każdym etapie produkcji tych wskaźników. Szkodliwość warunków pracy im polegała na kontakcie z chemikaliami , którymi są napełniane te wskaźniki. Każdy etap produkcji z uwagi na warunki był zaliczony do pracy w szczególnych warunkach Przy przygotowywaniu mieszanki do napełniania wskaźników pracownicy pracowali w ubraniach kwasoodpornych, prze cięciu dłużyce szklanej występuje wysoka temperatura, a malowanie wskaźników odbywało się przy pomocy ręcznej maszyny farbą offsetową.
Praca musiała być wykonywana w ubraniu roboczym rękawicach i okularach ochronnych. Wszystkie osoby, które przechodziły na emeryturę z tego samego działu otrzymywali świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach. Nigdy szkodliwość warunków pracy nie było kwestionowana przez organ rentowy. Jako laborant ubezpieczona pracowała w od 20 grudnia 1999 roku do 31 grudnia 2000 roku. jej praca polegała na pobieraniu próbek i dokonywaniu analiz składu kąpieli galwanicznych, nakładaniu warstw metali na płytki mosiężne Laboranci fabryce sprzętu ratowniczego pracę mieli zaliczaną do pracy w szczególnych warunkach.
Sąd ustalił stan faktyczny na podstawie akt organu rentowego, akt osobowych ubezpieczonej, przesłuchania ubezpieczonej oraz świadków. Zeznaniom świadków i ubezpieczonej dał wiarę w całości. Są ne spójne ze sobą. Należy je uznaje za przekonujące i w pełni wyjaśniający charakter pracy K. A. na stanowisku malarza na szkle i laborantki w spornych okresach.
Sąd zważył co następuje
Odwołanie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 2 ustęp pkt 5 ustawy o emeryturach pomostowych rekompensata stanowi odszkodowanie za utratę możliwości nabycia prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze dla osób które nie nabędą prawa do emerytury pomostowej. Art. 21 powołanej ustawie stanowi, że rekompensata przysługuje ubezpieczonemu, jeżeli ma okres pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w rozumieniu przepisów ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych wynoszący co najmniej 15 lat .
Zgodnie z art. 21 ust. 2 rekompensata nie przysługuje osobie która nabyła prawo do emerytury na podstawie przepisów ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Chodzi w tym wypadku o prawo do emerytury wcześniejszej. Bezsporne w sprawie jest, że K. A. nie pobiera emerytury pomostowej ani emerytury w obniżonym wieku. Prawo do emerytury zostało jej przyznane od dnia 7 czerwca 2014 roku, to jest od dnia w którym osiągnęła powszechny wiek emerytalny. Ubezpieczona przedłożyła szereg świadectw pracy potwierdzających wykonywanie pracy w szczególnych warunkach, wymieniono stanowisko przy produkcji drobnych wyrobów ze szkła.
Niewątpliwie wskaźniki rurowe są drobnymi wyrobami ze szkła , a więc zakład pracy zasadnie przyjął że osoby tam zatrudnione wykonują prace w szczególnych warunkach. Jako starszy mistrz K. A. zajmowała się dozorem technicznym na wydziale w których jako podstawowe wykonywane były prace wymienione w wykazie. Stanowiska wskazane w nieuwzględnionych przez organ rentowy świadectwach są wymienione wydziale XIV pod pozycją 20 załącznika nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze .
Po doliczeniu spornych okresów ubezpieczona wykaże co najmniej 15-letni okres pracy w szczególnych warunkach, Pozostałe przesłanki do nabycia uprawnienia do rekompensaty były bezsporne. Ubezpieczona nie jest uprawniona do emerytury pomostowej ani emerytury w obniżonym wieku, a przed dniem 1 stycznia 2009 roku pracowała przez co najmniej 15 lat w warunkach szczególnych, o których mowa w art. 32ustawy emerytalno – rentowej . W związku z tym zaskarżoną decyzję należało zmienić. Wyrok wydano na podstawie art. 477 14 par. 2 kpc. (-) SSO Teresa Kalinka