Legislator Case Law & Legislation
VIII U 1713/14 AI generated

Social security appeal dismissed; applicant failed to provide new evidence for pension recalculation despite organ's request.

Case Number VIII U 1713/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the applicant's appeal against the Social Insurance Institution's decision to deny pension base recalculation. The applicant claimed overtime work during the disputed period but failed to submit any new documents, such as the required employer certificate, despite the institution's prior notification and the continued existence of the employer. The court ruled that without new evidence proving the existence of unaccounted earnings, the legal basis for a recalculation was not met, and the institution acted correctly by refusing the request.

Legislator headnote

AI generated

Art. 114 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS; par. 20 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983r: A request for recalculation of pension basis is admissible only upon the presentation of new evidence or the revelation of circumstances existing prior to the decision that affect the right to benefits or their amount.

Keywords

AI generated
pension recalculation new evidence requirement social security appeal employer certificate overtime work proof statutory deadline burden of proof

Cited Legislation

AI generated
Art. 114 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS
Decyzje wydano w oparciu o przepis art. 114 ustawy o emeryturach i rentach z FUS.
par. 20 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983r w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe

Cited Case Law

AI generated
XI U 5265/99
XI U 5265/99 - Sąd Okręgowy w K.
III AUa 2 533/00

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII U 1713/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 października 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Jolanta Łanowy Protokolant: Małgorzata Skirło po rozpoznaniu w dniu 20 października 2015 r. w Gliwicach sprawy S. K. (K.) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o wysokość świadczenia na skutek odwołania S. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 4 lipca 2014 r. nr (...)/05 oddala odwołanie. (-) SSO Jolanta Łanowy

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 4 lipca 2014r. – Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. odmówił S. K. prawa do przeliczenia podstawy emerytury oraz doliczenia do stażu pracy okresu od 18.06.1984r. do 30.09.1992r. Decyzje wydano w oparciu o przepis art. 114 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Odwołanie od tej decyzji wniósł S. K., domagał się jej zmiany, twierdził, iż w spornych okresach pracował w godzinach nadliczbowych , a także w soboty i w niedziele. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podniósł , okres zatrudnienia od 18.06.1984r. do 30.09.1992r. - został ubezpieczonemu już zaliczony do stażu pracy, decyzja przyznająca prawo do emerytury w 1992r.

A ponadto ubezpieczony nie złożył żadnych nowych dowodów Sąd Okręgowy ustalił co następuje: Skarżący S. K. urodził się (...) Pobiera on emeryturę od 1.10.1992r. przyznana na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26.01.1990r. w sprawie wcześniejszych emerytur dla pracowników zwalnianych z pracy z przyczyn dotyczących zakładów pracy ( Dz. U. Nr 4 poz.27). Do ustalenia podstawy wymiaru świadczenia przyjęto wynagrodzenie, które stanowiło podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne w okresie od stycznia 1989r. do grudnia 1991r..

W tym czasie ubezpieczony był zatrudniony w Stacji Doświadczalnej Oceny Odmian w P.. Decyzją z dnia 20.09.1999r. rozpoznając wniosek skarżącego z dnia 2.06.1999r. o ponowne przeliczenie podstawy wymiaru emerytury po doliczeniu zarobków za 1989r., z uwzględnieniem premii w kwocie 1.915.000 zł. – organ rentowy odmówił ubezpieczonemu prawa do przeliczenia podstawy wymiaru. Ustalono bowiem, iż nie zostały przedstawione nowe zarobki za 1989r. Wyrokiem z dnia 19.10.2000r. , sygn. XI U 5265/99 - Sąd Okręgowy w K. oddalił odwołanie, argumentując, iż sporna premia nie była oskładkowana.

Sąd Apelacyjny w K. rozpoznając apelację skarżącego S. K. oddalił apelację wyrokiem z dnia 5.07.2001r. sygn. akt III AUa 2 533/00. W dniu 30.04.2014r. –S. K. złożył wniosek o ponowne przeliczenie podstawy wymiaru emerytury, wskazując iż będąc zatrudnionym w Stacji Doświadczalnej Oceny Odmian w P. z siedzibą w P. pracował w godzinach nadliczbowych. Ponadto wskazał, iż stacja nadal istnieje. W piśmie z dnia 2.06.2014r. organ rentowy wyjaśnił ubezpieczonemu, iż okres pracy wyszczególniony w świadectwie pracy z dnia 7.10.1992r. został mu już zaliczony do stażu pracy zgodnie z decyzją z dnia 25.10.1992r.

Ponadto szczegółowo poinformowano ubezpieczonego jakie dokumenty winien przedłożyć w celu rozpoznania jego wniosku, w zależności od tego czy zakład pracy istnieje czy tez został zlikwidowany. W szczególności zobowiązano ubezpieczonego do przedłożenia wykazu zarobków wystawionych przez zakład pracy na druku Rp-7.Ponadto ,poinformowano także ubezpieczonego, iż organ rentowy posiada jego zarobki za lata 1989r. do 1991r. Ubezpieczony nie przedłożył wymaganego przez organ rentowy druku Rp-7, w konsekwencji organ rentowy wydał Decyzją z dnia 4 lipca 2014r. powołując o przepis art. 114 ustawy o emeryturach i rentach z FUS.

W toku procesu Centralny Ośrodek Badania Odmian Roślin Uprawnych – (...) Doświadczalna Oceny Odmian w P. w piśmie z dnia 19.12.2014r. nadesłała informację o wysokości wynagrodzeń skarżącego za okres od 18.06.1984r. do 30.09.1992r., a ponadto poinformowała, iż kart wynagrodzeń za lata 1989r. do 1992r. nie posiada. Organ rentowy po hipotetycznym przeliczeniu wysokości podstawy wymiaru świadczenia emerytalnego ubezpieczonego przy uwzględnieniu nowych informacji zawartych w Druku RP-7 z dnia 19.12.2014r., wskazał, iż nadal dla ubezpieczonego najkorzystniejszym wariantem do wyliczenia wysokości podstawy wymiaru byłby wariant z 3 lat.

Tj. od 1989r. do 1991r. gdzie wskaźnik wymiaru wyniósł 143,44 %. Ostatecznie zakwestionowano w.w. Zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu z dnia 19.12.2014r. albowiem było nie podpisane i zawierało błąd co do przychodu za 1991r., gdzie podano inną kwotę składników stałych w odniesieniu do kwoty za wskazany rok ujętej w Zaświadczeniu i wynagrodzeniu z dnia 19.11.1997r. W dniu 18 marca 2015r. Centralny Ośrodek Badania Odmian Roślin Uprawnych – (...) Doświadczalna Oceny Odmian w P. przedłożył nowe poprawione Zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu , natomiast nie potrafił wyjaśnić różnicy wynagrodzeń za 1991r. z dnia 17 marca 2015r.

Na skutek wniosku ubezpieczonego z dnia 29.01.2015r. o zmianę podstawy wymiaru, organ rentowy po ponownym przeanalizowaniu nowych dowodów tj. Zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu – wystawionego przez Centralny Ośrodek Badania Odmian Roślin Uprawnych – Stację Doświadczalną Oceny Odmian w P. z dnia 17 marca 2015r. obejmującego okres od 1984r do 1991r. dokonał ponownego przeliczenia podstawy wymiaru świadczenia emerytalnego odwołującego we wszystkich możliwych wariantach. I tak decyzją z dnia 13 maja 2015r. , po rozpoznaniu wniosku z dnia 29.01. 2015r. - organ rentowy wydal decyzje w przedmiocie przeliczenia emerytury ubezpieczonego od dnia 1 stycznia 2015r.

Do ustalenia podstawy wymiaru przyjęto wariant dla ubezpieczonego najkorzystniejszy tj. wynagrodzenie , które stanowiło podstawę wymiaru składek z 3 lat kalendarzowych tj. od 1989r. do 1991r. Wskaźnik podstawy wymiaru wynosi 143,44%. Wysokość świadczenia ustalono na kwotę 1974,81 zł. Ubezpieczony S. K. wniósł odwołanie od decyzji organu rentowego z dnia 13.05.2015r. – sprawa toczy się pod sygn. VIII U 1300/15. W dniu 25 maja 2015r,. złożył kolejny wniosek o przeliczenie podstawy wymiaru. Powyższy stan faktyczny ustalono w oparciu o akta organu rentowego, Zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu z dnia 19.12.2014r. i 17.03.2015r., akta Sądu Okręgowego w K. sygn.

XIU 5265/99.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Odwołanie skarżącego S. K. nie jest zasadne. Na wstępie rozważań wskazać należy, iż zaskarżona decyzja wydana została przez organ rentowy w oparciu o przepis art. 114 ustawy o emeryturach i rentach z FUS z dnia 17.12.1998r. ( Dz. U. z 2013r. , poz. 1440 z późn. zmianami). Zgodnie z treścią tego przepisu prawo do świadczeń lub ich wysokość ulega ponownemu ustaleniu na wniosek osoby zainteresowanej lub z urzędu, jeżeli po uprawomocnieniu się decyzji w sprawie świadczeń zostaną przedłożone nowe dowody lub ujawniono okoliczności istniejące przed wydaniem decyzji, które maja wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość.

Zgodnie zaś z par. 20 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe i zasad wypłaty tych świadczeń – środkiem dowodowym stwierdzającym wysokość zarobku lub dochodu stanowiącego o podstawie wymiaru emerytury lub renty , dla pracowników jest zaświadczenie zakładu pracy wystawione według wzoru ustalonego przez zakład ubezpieczeń społecznych albo legitymacja ubezpieczeniowa zawierająca wpisy dotyczące zatrudnienia i wysokość osiąganych zarobków. W okolicznościach niniejszej sprawy zauważyć należy, iż ubezpieczony we wniosku z dnia 30.04.2014r. , po rozpoznaniu którego wydano zaskarżoną decyzję ,nie przedstawił organowi rentowemu żadnych nowych dowodów , a w szczególności żadnego dokumenty wystawionego przez pracodawcę o wysokości zarobków, chociaż miał wiedzę , iż zakład pracy tj.

Centralny Ośrodek Badania Odmian Roślin Uprawnych – (...) Doświadczalna Oceny Odmian w P. nadal istnieje. Ponadto przed wydaniem zaskarżonej decyzji organ rentowy w piśmie z dnia 2.06.2014r. wyjaśnił ubezpieczonemu, iż okres pracy wyszczególniony w świadectwie pracy z dnia 7.10.1992r. został mu już zaliczony do stażu pracy zgodnie z decyzją z dnia 25.10.1992r. Ponadto szczegółowo poinformowano ubezpieczonego jakie dokumenty winien przedłożyć w celu rozpoznania jego wniosku, w zależności od tego czy zakład pracy istnieje czy też został zlikwidowany.

W szczególności zobowiązano ubezpieczonego do przedłożenia wykazu zarobków wystawionych przez zakład pracy na druku Rp-7.Ponadto . W dacie wydania zaskarżonej decyzji, w ocenie Sądu nie zaistniały żadne nowe okoliczności , w świetle cyt. w. przepisu art. 114 ustawy o emeryturach i rentach z FUS uzasadniające ponowne przeliczenie wysokości emerytury ubezpieczonego. Wskazać należy, iż Zakład Ubezpieczeń Społecznych działa na wniosek ubezpieczonego , ale nie można uznać, iż działa za ubezpieczonego.. Ubezpieczony nie przedłożył żadnego dokumentu, w szczególności druku Rp-7, chociaż w ocenie Sądu nic nie stało na przeszkodzie aby zwrócił się do pracodawcy o jego nadesłanie.

Uzyskanie druku Rp-7 z pewnością stanowiło by nowy dowód w sprawie, którego przedłożenia domagał się organ rentowy i z pewnością spowodowałby wydanie przez ZUS decyzji merytorycznej. Dlatego , zdaniem Sądu zaskarżona decyzja jest prawidłowa. W toku procesu , na podstawie nowych okoliczności , a to „ Zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu „ - z dnia 17.03.2015r. dot. zatrudnienia ubezpieczonego w okresie od 1984r. do 1991r. i na nowy wniosek ubezpieczonego złożony w toku procesu - organ rentowy wydał nową decyzję w dniu 13 maja 2015r.- po przeanalizowaniu w.w. zaświadczenia, w przedmiocie przeliczenia wysokości emerytury ubezpieczonego, od której to decyzji ubezpieczony także się odwołał i sprawa toczy się pod sygn.

VIII U 1300/15. Reasumując , z wyżej wskazanych względów na mocy art. 477(14) par. 1 kpc oddalono odwołanie. (-) SSO Jolanta Łanowy