Legislator Case Law & Legislation
VII U 1394/15 AI generated

Social court dismissed pension appeal; prior pension deducted from new pension due to benefit convergence rules.

Case Number VII U 1394/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Social Court dismissed the appellant's appeal against a decision to recalculate his pension upon reaching the universal retirement age. The appellant argued for a pension without deducting previously paid amounts, but the court found that the new pension was lower than the old one. Consequently, the court applied the convergence rule to continue paying the higher, existing pension amount.

Legislator headnote

AI generated

Art. 24 ust. 1 i 1b ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 95 ust. 1 ustawy emerytalnej: When a new pension is lower than a previously paid one, the higher existing benefit continues to be paid as a single benefit.

Keywords

AI generated
pension recalculation universal retirement age benefit convergence prior pension deduction social security law pension appeal dismissal higher benefit continuity

Cited Legislation

AI generated
Art. 24 ust. 1 i 1b of the Act on pensions and allowances from the Social Insurance Fund
Art. 25 of the Act on pensions and allowances from the Social Insurance Fund
Wysokość świadczenia o jakim mowa, ustala się na podstawie art. 25 powołanej ustawy.
Art. 95 ust. 1 of the Pension Act
Wobec powyższego zastosowano przepis art. 95 ust.
Art. 477 § 1 of the Code of Civil Procedure
Mając powyższe na względzie, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 477 14 § l k.p.c., orzeczono, jak w wyroku.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VII U 1394/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 grudnia 2015 roku. Sąd Okręgowy w Lublinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący Sędzia SO Danuta Dadej-Więsyk Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Trafisz po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2015 roku w Lublinie sprawy Z. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w L. o prawo do emerytury na skutek odwołania Z. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w L. z dnia 24 czerwca 2015 roku znak:(...) odwołanie oddala. Sygn. akt VII U 1394/15

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 24 czerwca 2015 r., znak: (...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w L., przeliczył emeryturę Z. K. i od tego dnia przyznał ubezpieczonemu emeryturę z tytułu osiągnięcia powszechnego wieku emerytalnego, ustalając wysokość tego świadczenia w następujący sposób: - podstawę obliczenia emerytury ustalono poprzez zsumowanie kwoty składek zewidencjonowanych na koncie ubezpieczonego z uwzględnieniem waloryzacji (131 489,14 zł) z kwotą zwaloryzowanego kapitału początkowego (577 830, 29 zł), - tak otrzymaną podstawę obliczenia emerytury pomniejszono o kwoty emerytur dotychczas wypłaconych ubezpieczonemu (we wcześniejszym wieku emerytalnym), tj. o łączną kwotę 162 462,90 zł; - pomniejszoną w ten sposób podstawę obliczenia emerytury podzielono przez średnie dalsze trwanie życia osób w wieku równym wiekowi przejścia przez ubezpieczonego na emeryturę, tj. 212,10 miesięcy.

Za pomocą przedstawionego algorytmu organ rentowy ustalił wysokość emerytury przysługującej Z. K. w kwocie 2 578,30 zł. ZUS nie podjął wypłaty tak ustalonego świadczenia z uwagi na to, że jego wysokość jest niższa od emerytury dotychczas pobieranej przez ubezpieczonego i dlatego wypłacane jest mu świadczenie w dotychczasowej wysokości (decyzja, t. IV, k. 10). Odwołaniem, wniesionym dnia 23.07.2015 r. Z. K. domagał się zmiany powyższej decyzji przez ustalenie mu prawa do emerytury bez pomniejszenia świadczenia o wypłacone już emerytury wcześniejsze (k. 2).

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, stojąc na stanowisku, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji zostały prawidłowo zastosowane właściwe przepisy (k. 3 a.s.).

Sąd ustalił i zważył, co następuje:

Z. K., ur. (...), pobierał wcześniejszą emeryturę od dnia(...) r. (decyzja, t. III, k. 37 a.e.). Ubezpieczony ukończył 65 lat i 8 miesięcy w dniu(...) r. Dnia 3.06.2015 r. skarżący złożył wniosek o emeryturę, wnosząc o przyjęcie, na podstawie przedłożonych dokumentów, najkorzystniejszego wariantu ustalenia podstawy wymiaru świadczenia (wniosek, t. IV k. 1-2 a.e.). ZUS potwierdził okres ubezpieczenia wnioskodawcy oraz kwoty podstaw wymiaru jego składek za okres po wystawieniu poprzedniego potwierdzenia, dokonał waloryzacji kapitału początkowego Z.

K. (t. IV, k. 10 a.e.), a także zsumował kwoty dotychczas pobranego przez niego świadczenia (t. IV, k. 9 a.e.). W takim stanie sprawy została wydana zaskarżona decyzja. Równocześnie decyzją z 24 czerwca 2015 r. dokonał przeliczenia emerytury zgodnie z art. 53, 26 i 183 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (k. 12 t. IV a.e.). Wnioskodawca nie kwestionował ustaleń faktycznych organu rentowego, dotyczących jego stażu emerytalnego, kwot składek zewidencjonowanych na jego koncie, czy też wysokości kapitału początkowego.

Przedmiotem zarzutów sformułowanych w odwołaniu i okolicznością sporną w niniejszej sprawie był natomiast sposób zastosowania przez organ rentowy przepisów emerytalnych, a konkretnie normy nakazującej pomniejszenie podstawy przedmiotowego świadczenia o kwoty emerytur dotychczas wypłaconych ubezpieczonemu. Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 24 ust. l i l b ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r., nr 153, poz. 1227 ze zm.) mężczyźnie urodzonemu do dnia 31.12.1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku co najmniej 65 lat.

Z. K. osiągnął wiek emerytalny w dniu(...) r. , przez co spełnił jedyną przesłankę do nabycia przedmiotowego świadczenia. Wysokość świadczenia o jakim mowa, ustala się na podstawie art. 25 powołanej ustawy. W myśl ust. l tego artykułu podstawę obliczenia emerytury stanowi kwota składek na ubezpieczenie emerytalne, z uwzględnieniem waloryzacji składek zewidencjonowanych na koncie ubezpieczonego do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego przysługuje wypłata emerytury, oraz zwaloryzowanego kapitału początkowego.

Z kolei ust. lb powołanego artykułu nakazuje tak otrzymaną podstawę pomniejszyć o sumę kwot emerytur pobranych na podstawie przepisów art. 26b, 46, 50, 50a, 50e, 184 ustawy emerytalnej lub art. 88 ustawy z dnia 26 stycznia 1982r. - Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674, z późn. zm.) w wysokości przed odliczeniem zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych i składki na ubezpieczenie zdrowotne. Ostatnio wskazany przepis został dodany do ustawy emerytalnej z dniem 01.01.2013 r., na mocy ustawy z dnia 11 maja 2012 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.

U. z 2012 r., poz. 637 - dalej - „ustawa nowelizująca"). Do dnia złożenia przedmiotowego wniosku o emeryturę wnioskodawca pobierał emeryturę na podstawie art. 184 ustawy emerytalnej - jako osoba urodzonemu po dniu 31.12.1948 r., której świadczenie emerytalne przyznano przed osiągnięciem powszechnego wieku emerytalnego. Kwoty ostatnio wskazanego świadczenia, pobrane przez ubezpieczonego podlegały odjęciu od postawy emerytury ustalonej mu w zaskarżonej decyzji. Niezależnie od powyższego wskazać należy, że będące przedmiotem sporu prawo, z którego korzysta ubezpieczony nie doznało uszczerbku.

W zaskarżonej decyzji nie podjęto wypłaty nowo ustalonej emerytury, albowiem jej wysokość jest niższa od kwoty świadczenia, jakie skarżący pobierał dotychczas. Wobec tego emerytura Z. K. jest wypłacana w dotychczasowej wysokości. Jakkolwiek więc emeryturę w powszechnym wieku emerytalnym traktuje się jako kontynuację, tj. jedno świadczenie z emeryturą wcześniejszą, to w przedmiotowej sprawie obydwa świadczenia zostały potraktowane odrębnie, ale uznane za pozostające w zbiegu. Wobec powyższego zastosowano przepis art. 95 ust. l ustawy emerytalnej, zgodnie z którym w razie zbiegu u jednej osoby prawa do kilku świadczeń przewidzianych w ustawie wypłaca się jedno z tych świadczeń - wyższe lub wybrane przez zainteresowanego.

W niniejszej sprawie zarzuty skarżącego przedstawione w odwołaniu nie znalazły potwierdzenia w ocenie sądu, nie było więc podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji i odwołanie podlegało oddaleniu. Mając powyższe na względzie, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 477 14 § l k.p.c., orzeczono, jak w wyroku.