Legislator Case Law & Legislation
IV Ka 297/15 AI generated

Appeal allowed; inconsistent acquittal and conviction for same act due to flawed legal qualification.

Case Number IV Ka 297/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court partially allowed the appeal, quashing the first-instance judgment regarding specific charges and remanding the case for retrial. The defendant was acquitted of driving without a license but convicted of the same act as a vehicle owner, creating a logical contradiction. The court ruled that the first instance incorrectly applied the law regarding the definition of the perpetrator and the combination of offenses, necessitating a new trial.

Legislator headnote

AI generated

Art. 65 § 2 k.w.; Art. 96 § 1 pkt 5 k.w.; Art. 9 § 1 k.w.; Art. 9 § 2 k.w.: When a single act constitutes multiple offenses under alternative provisions, the court must determine the actual perpetrator; inconsistent acquittal and conviction for the same factual act due to erroneous legal qualification requires remittal for retrial.

Keywords

AI generated
inconsistent acquittal conviction single act multiple offenses vehicle owner liability driving without license remittal for retrial

Cited Legislation

AI generated
Art. 65 § 2 k.w.
obwinionego z art. 65 § 2 k.w., art.
Art. 96 § 1 pkt 5 k.w.
65 § 2 k.w., art. 96 § 1 pkt 5 k.w. na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego od wyroku Sąd Rejonowy w Wałbrzychu z dnia 24 lutego 2015 roku sygnatura akt II W 141/14 uchyla zaskarżony wyrok w zakresie czynów opisanych w punktach II i III jego części wstępnej, a kwalifikowanych z art.
Art. 9 § 1 k.w.
65 § 2 k.w., art. 96 § 1 pkt 5 k.w.
Art. 9 § 2 k.w.
65 § 2 k.w., art. 96 § 1 pkt 5 k.w.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV Ka 297/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 czerwca 2015 roku Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Waldemar Majka Protokolant: Ewa Ślemp po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2015 roku sprawy A. M. syna S. i Z. z domu Ś. urodzonego (...) w K. obwinionego z art. 65 § 2 k.w., art. 96 § 1 pkt 5 k.w. na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego od wyroku Sąd Rejonowy w Wałbrzychu z dnia 24 lutego 2015 roku sygnatura akt II W 141/14 uchyla zaskarżony wyrok w zakresie czynów opisanych w punktach II i III jego części wstępnej, a kwalifikowanych z art. 65 § 2 k.w. i art. 96 § 1 pkt 5 k.w. i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sygnatura akt IV Ka 297/15

UZASADNIENIE

Komisariat Policji w B. wystąpił z wnioskiem o ukaranie przeciwko A. M. obwiniając go o to, że: I. w dniu 22 listopada 2013r. w B. przy ul. (...) kierował pojazdem marki C. nr rej. (...) po drodze publicznej nie mając do tego wymaganych uprawnień, tj. wykroczenia z art. 94§1 kw II. w tym samym miejscu i czasie co w pkt I wbrew obowiązkowi nie udzielił funkcjonariuszowi Policji uprawnionemu z mocy ustawy do legitymowania wiadomości lub dokumentów co do tożsamości własnej, tj. wykroczenia z art. 65§2 kw III. w dniu 22 listopada 2013r. w B. przy ul. (...) kierował pojazdem marki C. nr rej. (...) po drodze publicznej pomimo, że pojazd posiadał niezgodną nalepkę kontrolną z tablicą rejestracyjna pojazdu, tj. wykroczenia z art. 96§1 pkt 5 kw Wyrokiem z dnia 24 lutego 2015 roku (sygn. akt II W 141/14) Sąd Rejonowy w Wałbrzychu:

I. A. M. uniewinnił od zarzutu popełnienia czynu opisanego w punkcie I części wstępnej wyroku tj. wykroczenia z art. 94 § 1kw koszty postępowania w tym zakresie zaliczając na rachunek Skarbu Państwa; II. A. M. uznał za winnego dokonania zarzucanych mu czynów opisanych w punkcie II i III części wstępnej wyroku stanowiących wykroczenia z art. 65 § 2 kw i art. 96§1 pkt 5 kw z tym, iż uznał, że wykroczenia z art. 96§1 pkt 5 kw obwiniony dopuścił się jako posiadacz pojazdu marki C. nr rej. (...) i za czyny te na podstawie art. 65 §2kw w zw. z art. 9 § 1kw wymierzył A.

M. karę grzywny w wysokości 300 (trzystu ) złotych; III. zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 złotych tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania oraz kwotę 30 złotych tytułem opłaty. Ze wskazanym wyrokiem nie pogodził się obwiniony zaskarżając wyrok w zakresie orzeczeń z punktu II i III jego dyspozycji zarzucając błędne ustalenia faktyczne prowadzące do sprzeczności w treści wyroku. Wskazując na powyższe zarzuty wniósł o uniewinnienie. Sąd okręgowy zważył: apelacja jest zasadna. Jeżeli chodzi o podniesioną przez apelującego sprzeczność w treści wyroku, to w istocie istnieje.

Z jednej strony A. M. został uniewinniony od popełnienia czynu z art.94§1 kw opisanego w punkcie I części wstępnej, którego czynność sprawcza sprowadzała się do kierowania pojazdem, bowiem sąd I instancji ustalił, iż brak jest dowodów aby to obwiniony kierował pojazdem, z drugiej zaś przypisuje sprawstwo czynu z punktu III kwalifikowanego z art.96§1 pkt 5 kw, gdzie również mowa jest o prowadzeniu pojazdu, a wykroczenia tego miał się dopuścić jako posiadacz pojazdu. Analizując treść apelacji obwinionego wynika z niej, iż nie zrozumiał on czy został ukarany jako kierujący pojazdem czy też nie.

Być może efekt taki nie był zamierzony i wynika z wadliwej redakcji czynu przypisanego, jednak w jego aspekcie istotne pozostaje zagadnienie jedności czynu. Otóż jak ustala sąd I instancji T. W. został ukarany za czyn tożsamy z zarzuconym obwinionemu w punkcie III części wstępnej wyroku popełniony w związku z prowadzeniem pojazdu. W art.96§1 kw w oznaczeniu sprawcy zawarta jest alternatywa a nie koniunkcja, jak wskazano w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, bowiem podzielając argumentację sądu I instancji należałoby postawić zarzut popełnienia tegoż wykroczenia również właścicielowi pojazdu.

O sprawstwie zaś decyduje okoliczność, który ze wskazanych w art.96§1 kw podmiotów faktycznie dopuścił pojazd do jazdy. Argumentacja przeciwna nie wydaje się trafna, a nawet gdyby przyjąć jej poprawność sąd I instancji winien rozważyć przy ponownym rozpoznaniu sprawy czy w tej sytuacji możliwa jest zmiana opisu czynu skoro zarzut dotyczył prowadzącego pojazd. Argumentacja uzasadnienia wyroku dotycząca czynu z art.65§2 kw jest przekonywująca, a skarżący nie podnosi żadnych argumentów prowadzących do zmiany tej oceny. Sąd I instancji wadliwie jednak zastosował przepis art.9§1 kw, a orzekał o ukaraniu za dwa wykroczenia (art.9§2 kw).

Sprawa wymaga zatem ponownego rozpoznania.