Court dismissed employee's request to amend work certificate to show employer-initiated termination due to non-acceptance of new terms.

UZASADNIENIE wyroku z dnia 18 listopada 2015 roku Powód B. C. pozwem z dnia 5 grudnia 2009r. wniósł o sprostowanie przez (...) sp. z o.o. w W. świadectwa pracy powoda poprzez zamieszczenie informacji, że umowa o pracę uległa rozwiązaniu na podstawie oświadczenia woli złożonego przez pracodawcę z przyczyn leżących po stronie pracodawcy – art. 30 §1 pkt 2 k.p. w związku z art. 10 ustawy o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników. W odpowiedzi na pozew (...) sp. z o.o. w W. wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu. (k. 36 – 37).

Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powód B. C. pracował w pozwanej (...) sp. z o.o. w W. w okresie od 13 sierpnia 1979 roku do 30 czerwca 2015 roku, w pełnym wymiarze czasu pracy ostatnio na stanowisku Mistrz Konserwator Elektryk. W dniu 31 marca 2015 roku pozwany wypowiedział powodowi warunki umowy o pracę. 14 maja 2015 roku powód złożył oświadczenie, że nie wyraża zgody na wypowiedzenie warunków umowy o pracę. 1 lipca 2015 roku powód otrzymał świadectwo pracy, gdzie pozwany w pkt 3 a) wskazał, że stosunek pracy ustał w wyniku rozwiązania zgodnie z art. 30§1 pkt 2 kodeksu pracy (oświadczenie pracodawcy o wypowiedzeniu warunków umowy o pracę i nieprzyjęcie nowych warunków przez pracownika). 6 lipca 2015 roku złożył wniosek o jego sprostowanie w ten sposób, żeby pracodawca zamieścił w świadectwie pracy informację o tym, że umowa o pracę uległa rozwiązaniu na podstawie oświadczenia woli złożonego przez pracodawcę z przyczyn leżących po stronie pracodawcy – art. 30 §1 pkt 2 k.p. w związku z art. 10 ustawy o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników.

Pismem z dnia 7 lipca 2015 r. pozwany odmówił sprostowania świadectwa pracy. Powyższy stan faktyczny został ustalony przez Sąd na podstawie : akt osobowe powoda i dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. Sąd dał wiarę powołanym wyżej dokumentom, których autentyczność nie była kwestionowana przez żadną ze stron i nie budzi wątpliwości w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Sąd pominął wniosek powoda o dopuszczenie dowodu z zeznań świadka E. K. na okoliczność przyczyn ustania stosunku pracy z powodem i prawdziwości informacji zawartych w świadectwie pracy.

W ocenie Sądu, z uwagi obowiązujące przepisy prawa, okoliczność ta nie miała żadnego wpływu na rozstrzygnięcie sporu.

Sąd zważył co następuje:

Roszczenie powoda B. C. nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie art. 97 kodeksu pracy w związku z rozwiązaniem lub wygaśnięciem stosunku pracy pracodawca jest obowiązany niezwłocznie wydać pracownikowi świadectwo pracy ( § 1). W świadectwie pracy należy podać informacje dotyczące okresu i rodzaju wykonywanej pracy, zajmowanych stanowisk, trybu rozwiązania albo okoliczności wygaśnięcia stosunku pracy, a także inne informacje niezbędne do ustalenia uprawnień pracowniczych i uprawnień z ubezpieczenia społecznego. Na żądanie pracownika w świadectwie pracy należy podać także informację o wysokości i składnikach wynagrodzenia oraz o uzyskanych kwalifikacjach (§ 2).

Minister Pracy i Polityki Socjalnej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółową treść świadectwa pracy oraz sposób i tryb jego wydawania i prostowania§ 4. §1 rozporządzenia Ministra Pracy I Polityki Socjalnej z dnia 15 maja 1996 r. w sprawie szczegółowej treści świadectwa pracy oraz sposobu i trybu jego wydawania i prostowania (Dz.U.1996r., nr 60, poz. 282 ze zm.) wskazuje elementy z jakich składa się świadectwo pracy, a mianowicie oprócz informacji określonych w art. 97 § 2 Kodeksu pracy, zamieszcza się informacje niezbędne do ustalenia uprawnień ze stosunku pracy i uprawnień z ubezpieczenia społecznego, dotyczące: 1)wymiaru czasu pracy pracownika w czasie trwania stosunku pracy, 1a) podstawy prawnej rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy, 2) urlopu wypoczynkowego wykorzystanego przez pracownika w roku kalendarzowym, w którym ustał stosunek pracy, 3)wykorzystania dodatkowego urlopu albo innego uprawnienia lub świadczenia, przewidzianego przepisami prawa pracy, 4)należności ze stosunku pracy uznanych i nie zaspokojonych przez pracodawcę do dnia ustania tego stosunku, z powodu braku środków finansowych, 5)okresu korzystania z urlopu bezpłatnego i podstawy prawnej jego udzielenia, 6)wykorzystanego urlopu wychowawczego, 7)liczby dni, za które pracownik otrzymał wynagrodzenie, zgodnie z art. 92 Kodeksu pracy, w roku kalendarzowym, w którym ustał stosunek pracy, 8)wykorzystania w roku kalendarzowym, w którym ustał stosunek pracy, zwolnienia od pracy przewidzianego w art. 188 Kodeksu pracy, 9) okresu, za który pracownikowi przysługuje odszkodowanie w związku ze skróceniem okresu wypowiedzenia umowy o pracę na podstawie art. 36 1 § 1 Kodeksu pracy, 10)okresu odbytej czynnej służby wojskowej lub jej form zastępczych, 11)okresu wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, 12)okresów nieskładkowych, przypadających w okresie zatrudnienia, którego dotyczy świadectwo pracy, uwzględnianych przy ustalaniu prawa do emerytury lub renty, 13)danych, które są zamieszczane na żądanie pracownika.

W niniejszej sprawie pozwany w pkt 3 a) świadectwa pracy wskazał, że stosunek pracy ustał w wyniku rozwiązania zgodnie z art. 30 §1 pkt 2 kodeksu pracy (oświadczenie pracodawcy o wypowiedzeniu warunków umowy o pracę i nieprzyjęcie nowych warunków przez pracownika). Tym samym podał podstawę prawną rozwiązania stosunku pracy (art. art. 30 §1 pkt 2 kodeksu pracy) i tryb rozwiązania umowy o pracę (oświadczenie pracodawcy o wypowiedzeniu warunków umowy o pracę i nieprzyjęcie nowych warunków przez pracownika). Jak wynika z powyższego, żądanie powoda, nie ma oparcia w przepisach prawa pracy i z tego powodu nie może zostać uwzględnione.

Kodeks pracy dopuszcza możliwość zamieszczanie informacji żądanych przez pracownika ale jedynie w ograniczonym zakresie (informację o wysokości i składnikach wynagrodzenia oraz o uzyskanych kwalifikacjach). W tym stanie rzeczy Sąd orzekł jak w sentencji. Sąd na podstawie art. 98 kpc w zw. z §6 w zw. z § 11 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu obciążył powoda obowiązkiem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego poniesionego przez pozwanego.

SSR Rafał Młyński Z: (...).