Legislator Case Law & Legislation
III APz 8/13 AI generated

Appeal dismissed due to failure to pay court fees and correct formal defects under Polish Civil Procedure Code.

Case Number III APz 8/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the plaintiff's appeal against the District Court's decision to reject the claim for overtime pay and bonus. The plaintiff had previously requested a fee waiver, which was denied, and subsequently failed to pay the required appeal fee within the statutory deadline. The court ruled that since the plaintiff did not cure the formal defect regarding the unpaid fee, the appeal was procedurally inadmissible and could not be examined on its merits.

Legislator headnote

AI generated

Art. 370 k.p.c.; Art. 130 § 1 k.p.c.; Art. 385 k.p.c. in conjunction with Art. 397 § 2 k.p.c.: An appeal is inadmissible if the appellant fails to pay the required court fee or correct formal defects within the prescribed time limit, regardless of substantive arguments raised.

Keywords

AI generated
procedural inadmissibility court fee payment formal defect cure Civil Procedure Code appeal rejection fee waiver denial statutory deadline

Cited Legislation

AI generated
Art. 370 k.p.c.
Sąd Okręgowy w oparciu o treść art. 370 k.p.c. wskazał, że apelacja jest obarczona brakiem formalnym, którego powódka nie usunęła w zakreślonym przez Sąd terminie, w związku z czym postanowił jak w sentencji postanowienia.
Art. 130 § 1 k.p.c.
Mając te ustalenia na uwadze Sąd Apelacyjny uznał, że skoro wbrew art. 130 § 1 k.p.c. powódka nie uzupełniła braków fiskalnych apelacji z dnia 24 czerwca 2012 roku, przyjąć należy, że istniała podstawa do jej odrzucenia przez Sąd pierwszej instancji.
Art. 385 k.p.c.
W tym stanie rzeczy Sąd Apelacyjny, nie znajdując podstaw do uwzględnienia środka zaskarżenia na podstawie przepisu art. 385 k.p.c. w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji.
art. 370 k.p.c
Sąd Okręgowy w oparciu o treść art. 370 k.p.c.
art. 130 § 1 k.p.c
Mając te ustalenia na uwadze Sąd Apelacyjny uznał, że skoro wbrew art. 130 § 1 k.p.c.
art. 385 k.p.c
W tym stanie rzeczy Sąd Apelacyjny, nie znajdując podstaw do uwzględnienia środka zaskarżenia na podstawie przepisu art. 385 k.p.c.
art. 397 § 2 k.p.c

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III APz 8/13 POSTANOWIENIE Dnia 29 lipca 2013 r. Sąd Apelacyjny w Szczecinie Wydział III Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie następującym: Przewodniczący: SSA Urszula Iwanowska SSA Iwona Wiszniewska del. SSO Beata Górska (spr.) rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2013 r. w Szczecinie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa I. B. przeciwko (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Dobrej (...) o wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych, premię. na skutek zażalenia ubezpieczonej na postanowienie Sądu Okręgowego w Szczecinie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 5 lutego 2013 r. sygn. akt VI P 6/11 p o s t a n a w i a : oddalić zażalenie. SSA Iwona Wiszniewska SSA Urszula Iwanowska del. SSO Beata Górska

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 5 lutego 2013 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych odrzucił apelację powódki od wyroku Sąd Okręgowy w Szczecinie z dnia 18 maja 2012 r., wskazując, że wyrokiem z dnia 18 maja 2012 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił powództwo I. B. przeciwko (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w Dobrej (...) o wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych oraz o premię bilansową. Ostatecznie sprecyzowane i rozpoznane przez Sąd powództwo opiewało na kwotę przekraczającą 50.000 zł.

Od powyższego wyroku powódka wniosła apelację, określając wartość przedmiotu zaskarżenia na 49.500 zł. Zarządzeniem z dnia 27 czerwca 2012 r., doręczonym w dniu 9 lipca 2012 r., wezwano I. B. do uiszczenia opłaty od apelacji w kwocie 2.475 złotych. W odpowiedzi, pismem z dnia 14 lipca 2012 r., powódka wniosła o zwolnienie jej w całości od takiej opłaty. Postanowieniem z 10 sierpnia 2012 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie oddalił wniosek powódki a w dniu 31 października 2012 r. Sąd Apelacyjny w Szczecinie oddalił zażalenie na powyższe postanowienie.

W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 9 stycznia 2013 r. ponownie zobowiązano powódkę do uzupełnienia braków formalnych apelacji przez wniesienie opłaty w wysokości 2475 zł. Przesyłka wraz zobowiązaniem była dwukrotnie prawidłowo awizowana we właściwym z uwagi na miejsce zamieszkania I. B. Urzędzie Pocztowym. Powódka do dnia dzisiejszego nie uzupełniła braków formalnych apelacji. Sąd Okręgowy w oparciu o treść art. 370 k.p.c. wskazał, że apelacja jest obarczona brakiem formalnym, którego powódka nie usunęła w zakreślonym przez Sąd terminie, w związku z czym postanowił jak w sentencji postanowienia.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła powódka, zaskarżające je w całości oraz wnosząc o jego zmianę. W uzasadnieniu zażalenia powódka przedstawiła zarzuty kwestionujące prawidłowość wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 18 maja 2012 r.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne. Trafnie Sąd Okręgowy uznał, że apelacja powódki wniesiona pismem z dnia 24 czerwca 2012 roku nie została należycie opłacona. Jak wynika z akt sprawy postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2012 roku Sąd Okręgowy w Szczecinie oddalił wniosek I. B. o zwolnienie jej od kosztów sądowych, tj. od opłaty od apelacji. Postanowieniem z dnia 31 października 2012 roku Sąd Apelacyjny w Szczecinie oddalił zażalenie powódki na postanowienie Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 10 sierpnia 2012 roku. Zarządzeniem z dnia 8 stycznia 2013 roku powódka została wezwana do uiszczenia opłaty od apelacji w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia apelacji.

Powyższe zarządzenie zostało powódce doręczone per awizo w dniu 29 stycznia 2013 roku. W wyznaczonym terminie powódka nie uiściła opłaty od zażalenia. W takiej sytuacji Sąd Okręgowy zasadnie przyjął, że wobec niewykonania przez skarżącą zarządzenia z dnia 8 stycznia 2013 roku, apelacja powódki podlegała odrzuceniu. Powódka w treści zażalenia nie kwestionowała, że uchybiła terminowi do uiszczenia opłaty od apelacji, a jedynie kwestionowała prawidłowość wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 18 maja 2012 r., jednakże tego rodzaju zarzuty nie mogły stanowić przedmiotu merytorycznego rozpoznania w niniejszym postępowaniu, wywołanym wniesieniem zażalenia na postanowienie o odrzuceniu apelacji.

W toku tego postępowania sąd bada jedynie, czy zaistniały określone w art. 370 k.p.c. przesłanki, a te w stosunku do apelacji powódki bezsprzecznie wystąpiły. Mając te ustalenia na uwadze Sąd Apelacyjny uznał, że skoro wbrew art. 130 § 1 k.p.c. powódka nie uzupełniła braków fiskalnych apelacji z dnia 24 czerwca 2012 roku, przyjąć należy, że istniała podstawa do jej odrzucenia przez Sąd pierwszej instancji. W tym stanie rzeczy Sąd Apelacyjny, nie znajdując podstaw do uwzględnienia środka zaskarżenia na podstawie przepisu art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji.

SSA Iwona Wiszniewska SSA Urszula Iwanowska del. SSO Beata Górska