Civil appeal fee dismissed; appeal on rejection of objections is taxable under Civil Costs Act.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the appellant's objection regarding the court fee for an appeal against a decision rejecting objections. The appellant argued that no fee applies to such appeals, but the court held that civil appeals generally require payment unless specifically exempted by law. The decision relied on evidence showing the appellant received the summons, negating any claim of obvious justification for a fee waiver.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych; Art. 95 ust. 2; Art. 99 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych: Appeals in civil proceedings are subject to court fees unless explicitly exempted by statute, and a fee waiver is not applicable where the appeal is not obviously justified.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII Gz 128/15 POSTANOWIENIE Dnia 11 grudnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VIII Wydział Gospodarczy w następującym składzie: Przewodniczący SSO Elżbieta Kala po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2015 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w B. przeciwko A. O. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego na zarządzenie Przewodniczącego w Sądzie Rejonowym w Bydgoszczy z dnia 2 czerwca 2015 r., sygn. akt VIII GC 4847/15 postanawia: oddalić zażalenie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 2 czerwca 2015 r. pozwany został wezwany do uiszczenia kwoty 30 zł tytułem opłaty sądowej od zażalenia z dnia 28 stycznia 2015 r. na postanowienie w przedmiocie odrzucenia zarzutów od wydanego w sprawie nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym. Zarządzenie zostało wydane przez przewodniczącego po rozpoznaniu wniosku pozwanego o ustanowienie dla niego pełnomocnika z urzędu, zawartego w tym samym piśmie co wymienione zażalenie. Pozwany zaskarżył wymienione zarządzenie powołując się na brak podstawy prawnej do ustalenia żądanej opłaty. Podał, że w tego typu zażaleniach nie ma opłaty i żądał jej zmniejszenia do 0 zł.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Wbrew stanowisku pozwanego, złożone przez niego zażalenie na postanowienie o odrzuceniu zarzutów podlegało opłacie. Zażalenia w postępowaniu cywilnym podlegają opłacie w oparciu o przepis art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2015 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2014r. poz. 1025 ze zm.). Wyjątki od powyższej zasady, tj. sytuacje, w których nie są pobierane opłaty sądowe od zażalenia muszą być każdorazowo wymienione w ustawie. Należą do nich np. zażalenia na postanowienie sądu, którego przedmiotem jest odmowa zwolnienia od kosztów sądowych lub cofnięcie takiego zwolnienia oraz odmowa ustanowienia adwokata lub radcy prawnego lub ich odwołanie, a także zażalenia na postanowienie sądu dotyczące wysokości opłaty albo wysokości wydatków (przypadki wymienione w art. 95 ust. 2 powołanej ustawy o kosztach).
Nie pobiera się opłaty także od zażalenia na postanowienie w przedmiocie odrzucenia środka zaskarżenia, jeżeli jest ono oczywiście uzasadnione (art. 99 ustawy o kosztach). Zważyć należało, że zażalenie pozwanego na odrzucenie zarzutów, w którym powoływał się na niedoręczenie mu wezwania do uiszczenia opłaty nie należało do żadnejz kategorii spraw wolnych od opłaty sądowej. Nie sposób w szczególności zakwalifikować go jako oczywiście uzasadnionego, w świetle zgromadzonych w aktach sprawy dowodów świadczących o odebraniu przez pozwanego wezwania z Sądu w dniu 5.11.2014 r. (k. 21-23 akt).
Tym samym, zażalenie podlegało opłacie na normalnych zasadach. Wysokość opłaty od zażalenia, jak prawidłowo wskazał Przewodniczący w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia, stanowi piątą część opłaty stosunkowej obliczanej jako 5% wartości przedmiotu sporu lub przedmiotu zaskarżenia, co wynika z art. 19 ust. 3 pkt 2 w zw. z art. 13 ust. 1 powołanej ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Jako że w przedmiotowym wypadku wyliczenie opłaty dawało kwotę 20 zł (1/5 x 100 zł), zastosowanie znajdował art. 20 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym opłata, o której mowaw art. 19, nie może wynosić mniej niż 30 złotych.
Mając na względzie powyższe, Sąd Okręgowy, na podstawie art. 385 kpc w związku z art. 397 § 2 kpc i 398 kpc orzekł jak w sentencji.