Social Security Court grants partial disability pension to blind worker due to workplace accident.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court reversed the Social Insurance Institution's denial of a partial disability pension, granting it for the period from August 1, 2014, to December 31, 2016. The insured, a former mechanic and carpenter, suffered a workplace accident causing permanent blindness in his right eye, which made his previous jobs unsafe. The court relied on expert opinions confirming the disability and found the Social Insurance Institution not liable for delays because the necessary medical information regarding further eye reconstruction was unavailable to them at the time.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Kodeks postępowania cywilnego: The court grants a partial disability pension when medical experts confirm the inability to perform previous work due to a workplace accident, while the social security agency bears no liability for procedural delays if the required medical information was objectively unavailable.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VI U 2463/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 września 2015 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Ewa Milczarek Protokolant – sekr. sądowy Sylwia Sawicka po rozpoznaniu w dniu 24 września 2015 r. w Bydgoszczy na rozprawie odwołania: K. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w B. z dnia 10 września 2014 r., znak: (...) w sprawie: K. K. przeciwko: Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w B. o rentę z tytułu niezdolności do pracy 1) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemu K. K. prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy od dnia 1 sierpnia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2016 r.
2) stwierdza, że organ rentowy nie ponosi odpowiedzialności za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji. Na oryginale właściwy podpis. Sygn. akt VIU 2463/14
UZASADNIENIE
Organ rentowy decyzją z 10 września 2014 roku odmówił ubezpieczonemu K. K. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy na dalszy okres. W odwołaniu od tego, od tej decyzji, ubezpieczony wniósł o przyznanie renty na dalszy okres powołując się na swój stan zdrowia. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o oddalenie tego odwołania powołując się z kolei na orzeczenie komisji lekarskiej z 9 września 2014 roku, która stwierdziła zdolność ubezpieczonego do pracy. Sąd Okręgowy ustalił, że ubezpie..., że kwestią sporną w niniejszej sprawie był stan zdrowia ubezpieczonego, który wykonywał zawód ślusarza, mechanika i stolarza po okresie pobierania renty, bowiem w okresie do 31 lipca 2014 roku ubezpieczony był uprawniony do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy z tytułu wypadku przy pracy, jakiemu uległ (...)roku.
W celu ustalenia stanu zdrowia ubezpieczonego Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych w celu zarówno analizy dokumentacji medycznej jak i zbadania ubezpieczonego i ustalenia czy ubezpieczony jest nadal całkowicie czy też częściowo niezdolny do pracy. Biegli w swojej opinii z 15 czerwca 2015 roku stwierdzili w rozpoznaniu lekarskim u ubezpieczonego stan po urazie oczodołu prawego, z prowadzoną i niezakończoną rekonstrukcją kości i wiązadeł oka prawego, stwierdzili niedowidzenie utrwalone oka prawego, zaćmę oka prawego i dwojenie obrazu.
We wnioskach tej opinii biegli stwierdzili, że ubezpieczony uległ wypadkowi przy pracy w (...) roku doznając znacznego uszkodzenia kości oczodołu, uszkodzenia mięśni utrzymujących gałkę oczną, wskazali, że ubezpieczony był leczony operacyjnie, 4-krotnie była rekonstrukcja oczodołu i że planowana jest kolejna rekonstrukcja. We wnioskach stwierdzili, że ubezpieczony jest aktualnie osobą niedowidzącą na oko prawe. Wskazali, że zawodem wykonywanym przez ubezpieczonego była praca w charakterze mechanika, a później stolarza. Te zawody są nieodłącznie związane z pracą przy maszynach w ruchu, które eliminują z uwagi na przepisy o bezpieczeństwie i higienie pracy pracę osób niedowidzących i jednoocznych.
W związku z powyższym biegli stwierdzili, że ubezpieczony nie może kontynuować pracy w zawodach dotychczas wykonywanych i kwalifikuje się do częściowej niezdolności do pracy od 1 sierpnia 2014 roku do 31 grudnia 2016 roku. Jednocześnie biegli stwierdzili w swojej opinii, że lekarze ZUS-u, którzy orzekali o zdolności do pracy ubezpieczonego nie posiadali informacji o konieczności dalszej rekonstrukcji oczodołu. Badanie ubezpieczonego w zakresie badania okulistycznego opracowano w oparciu o szeroką dokumentację lekarską zawartą w aktach sprawy.
Ubezpieczony do tej opinii nie zgłosił zastrzeżeń, zgłosi..., zgodził się z wnioskami tej opinii. Również organ rentowy w piśmie z 13 lipca 2015 roku nie wniósł zastrzeżeń do tej opinii i w związku z powyższym Sąd uznał, że ta opinia może być podstawą wyrokowania, bowiem biegli są specjalistami, mają doświadczenie, orzekli na podstawie zarówno badania ubezpieczonego jak i dokumentacji medycznej, a wnioski ich opinii, zdaniem Sądu, nie nasuwają wątpliwości i te wnioski są miarodajne dla oceny stanu zdrowia ubezpieczonego.
Mając to na względzie Sąd Okręgowy stwierdził, że istnieją dalsze przesłanki, istnieją w dalszym ciągu przesłanki do orzeczenia renty na dalszy okres, bowiem sporna w sprawie była tylko przesłanka, o której mowa w artykule 57-mym Ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, a więc istnienie niezdolności do pracy. A tą niezdolność do pracy potwierdzili biegli orzekając o tej niezdolności na okres wskazany w opinii. Z tego względu Sąd Okręgowy na podstawie artykułu 477 ze znaczkiem 14 paragraf 2 Kodeksu postępowania cywilnego orzekł jak w punkcie 1-szym wyroku przyznając rentę na dalszy okres do 31 grudnia 2016 roku.
Ponieważ biegli stwierdzili, że lekarze ZUS nie posiadali informacji o konieczności dalszej rekonstrukcji oczodołu Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do obciążenia organu rentowego odpowiedzialnością za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji i orzekł tak na podstawie artykułu 118 ustęp 1a Ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. To oznacza, że nie ma podstaw do domagania się od organu rentowego odsetek za to, że zbyt późno wydał tę decyzję. W tym stanie dokumentacji, jaka była w posiadaniu organu rentowego podstaw do wydania takiej decyzji nie było.
To wszystko.