Legislator Case Law & Legislation
V U 3205/14 AI generated

Social Security Court dismisses appeal as pension base recalculation fails due to illegible salary records.

Case Number V U 3205/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Social Security Court dismissed the applicant's appeal against the Social Security Office's refusal to recalculate his pension base. The applicant argued that his employment records from 1966-1967 should be used, but the Social Security Office cited Article 114 of the Pensions Act, noting that salary figures in his insurance card were illegible and contained errors. The court agreed, ruling that the illegible entries prevented a valid recalculation, and even hypothetical calculations based on assumed figures would not have improved the applicant's pension compared to the existing rate.

Legislator headnote

AI generated

Art. 114 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS; Art. 477 § 14 k.p.c.; Recalculation of pension base is impossible when insurance card entries are illegible and contain irreparable errors, rendering the data unusable for calculation purposes.

Keywords

AI generated
pension base recalculation illegible insurance card Social Security Act procedural impossibility employment records pension entitlement administrative appeal

Cited Legislation

AI generated
Art. 114 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
W uzasadnieniu, powołując się na przepis art. 114 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, wskazał iż wnioskodawca przedłożył legitymację ubezpieczeniową, w której zapisy dotyczące wysokości osiąganych przez niego zarobków są nieczytelne.
Art. 477 § 14 k.p.c.
Mając na uwadze powyższe, sąd na podstawie art. 477 14 § 1 kpc sąd oddalił odwołanie wnioskodawcy.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V U 3205/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 listopada 2015 r. Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy w składzie: Przewodniczący: SSO Regina Stępień Protokolant: star. sekr. sądowy Ewelina Trzeciak po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2015 r. w Legnicy sprawy z wniosku R. Ż. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. o przeliczenie podstawy wymiaru emerytury na skutek odwołania R. Ż. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 24 listopada 2014 r. znak (...) oddala odwołanie Sygn. akt V U 3205/14

UZASADNIENIE

Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L., decyzją z 24 listopada 2014r. znak: (...), po rozpoznaniu wniosku R. Ż. z 14 listopada 2014r., odmówił mu przeliczenia podstawy wymiaru emerytury. W uzasadnieniu, powołując się na przepis art. 114 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, wskazał iż wnioskodawca przedłożył legitymację ubezpieczeniową, w której zapisy dotyczące wysokości osiąganych przez niego zarobków są nieczytelne. W związku z czym brak jest podstaw do przeliczenia podstawy wymiaru świadczenia. Wnioskodawca R. Ż. w odwołaniu od tej decyzji domagał się jej zmiany i ustalenia wysokości jego emerytury z uwzględnieniem zarobków ujętych w legitymacji ubezpieczeniowej z zatrudnienia w (...) w latach 1965-1967.

Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie argumentując tak jak w zaskarżonej decyzji. Sąd ustalił: R. Ż. od 18 maja 2008r. pobiera emeryturę. Jej wysokość była kilkakrotnie przeliczana. Dotychczas najkorzystniejszym wskaźnikiem podstawy wymiaru emerytur wnioskodawcy był wskaźnik ustalony z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu ubezpieczenia (1971-1973, 1979-1988, 1993-1999) i wynosił 148, 43 % - decyzja z 16 marca 2012r. dowód: akta emerytalne: decyzja z 16.03.2012r. Wnioskodawca była zatrudniony w Przedsiębiorstwie (...) Sp. z o.o. w L. od 3 listopada 1966r. do 3 listopada 1967r. na wstępny staż pracy.

W czasie trwania umowy miał pobierać wynagrodzenie wg zaszeregowania w grupie III. W umowie nie wskazano stawki godzinowej ani wynagrodzenia zasadniczego. Od 1 lipca 1967r. przeniesiono go do pracy na stanowisku montera podwoziowego z wynagrodzeniem wg grupy IV – również bez wskazania stawki godzinowej lub wynagrodzenia zasadniczego. dowód: akta osobowe wnioskodawcy R. Ż. posiada legitymacje ubezpieczeniową, która wydało mu Wojewódzkie Przedsiębiorstwo (...) w dniu 8 lutego 1967r. Zawiera ona adnotację, iż podjął on prace w tym zakładzie od 3 listopada 1967r., przy czym wpis ten został dokonany w dniu wystawienia legitymacji czyli 8 lutego 1967r.

Brak jest zapisów dotyczących ustania zatrudnienia. W odniesieniu do zarobków z 1966r. wpisano 11 400 zł, przeciętny 950 zł (11 400 zł : 12 miesięcy = 950 zł miesięcznie). dowód: legitymacja ubezpieczeniowa Przy założeniu, iż wnioskodawca, jak twierdzi, zarabiał 950 zł, to jego łączny zarobek z 1966r. wyniósłby 1 900 zł a za 1967r. - 11 400 zł. Wskaźniki ustalone za te lata wraz z uwzględnieniem minimalnego wynagrodzenia za okres od 1 marca 1966r. do 31 października 1966r. wynosiłby odpowiednio 35, 33 % za 1966r. i 47, 12 % za 1967r.

Nie miałyby one wpływu na ustalony przez organ rentowy wwpw emerytury wnioskodawcy. dowód: opinia biegłej z zakresu ubezpieczeń społecznych k. 83-86v) Sąd zważył: Odwołanie jest nieuzasadnione. Zgodnie z treścią art. 111 ust.1 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U.2015.748 t. jed. ze zm.)wysokość emerytury lub renty oblicza się ponownie, z zastrzeżeniem ust.2 i 3, od podstawy wymiaru ustalonej w myśl art.15, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenie emerytalne i rentowe na podstawie prawa polskiego:

1) z liczby kolejnych lat kalendarzowych i w okresie wskazanym do ustalenia poprzedniej podstawy wymiaru, 2) z kolejnych 10 lat kalendarzowych wybranych z 20 lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok kalendarzowy, w którym zgłoszono wniosek o przyznanie emerytury lub renty albo o ponowne ustalenie emerytury lub renty, z uwzględnieniem art. 176, 3) z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu, przypadających przed rokiem zgłoszenia wniosku o ponowne ustalenie emerytury lub renty - a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest wyższy od poprzednio obliczonego.

Z kolei wskaźnik wysokości podstawy wymiaru, obliczony na zasadach określonych w art. 15, mnoży się przez kwotę bazową ostatnio przyjętą do obliczenia świadczenia (ust.2), przy czym podstawa wymiaru emerytury lub renty, ustalona na zasadach określonych w ust.1 i 2 podlega wszystkim waloryzacjom przysługującym do dnia zgłoszenia wniosku o ponowne ustalenie tej podstawy (ust.3). Wnioskodawca domagał się ustalenia wysokości jego emerytury z uwzględnieniem zarobków z jego zatrudnienia w (...) w latach 1966-1967 w oparciu o zapisy w legitymacji ubezpieczeniowej.

Nie jest to możliwe. Wpisy dotyczące wynagrodzenia za te lata są niezbyt czytelne i zawierają nie dające się usunąć nieścisłości, a nawet błędy. Wskazane jest wynagrodzenia za 1966r./ tu zamazany zapis, średnia miesięczna 950 zł, nie wiadomo za jaki okres. Nie jest możliwe usunięcie tych błędów nawet po porównaniu z dokumentami z akt osobowych, gdyż brak w nich jest wskazania wysokości wynagrodzenia (miesięcznej, stawki godzinowej i innych składników wynagrodzenia. Ponadto, jak słusznie wskazuje biegła z zakresu ubezpieczeń społecznych, nawet gdyby przyjąć, jak twierdzi wnioskodawca, iż jego wynagrodzeni w okresie objętym sporem wynosiło 950 zł miesięcznie – to i tak wskaźniki podstawy wymiaru za lata 1966 i 1967 wyniosłyby odpowiednio 35, 33 % i 47, 12 % - i pozostałyby bez wpływu na wwpw.

Nadal najkorzystniejszy wskaźnik, to ten ustalony decyzją z 16 marca 2012r. w wysokości 148, 43 %. Mając na uwadze powyższe, sąd na podstawie art. 477 14 § 1 kpc sąd oddalił odwołanie wnioskodawcy.