Legislator Case Law & Legislation
IV U 396/15 AI generated

Social pension granted to mentally disabled applicant who was previously receiving social pension.

Case Number IV U 396/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court reversed the Social Insurance Institution's refusal to grant a social pension to the applicant, M. B., who had previously received such benefits. While the applicant argued for permanent disability based on new psychiatric findings, the medical commission initially denied total work incapacity. The court ultimately ruled in favor of the applicant, finding that their mental condition constituted total work incapacity arising before age 18, thereby qualifying them for an indefinite social pension.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4 ust. 1 ustawy o rencie socjalnej z dnia 27 czerwca 2003 r.; Art. 12 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych: The court established that a person previously receiving a social pension retains the right to it if a new medical assessment confirms total work incapacity resulting from a pre-18 injury, overriding the initial denial based on temporary status.

Keywords

AI generated
social pension eligibility total work incapacity mental disability assessment pre-18 injury condition Social Insurance Institution medical commission opinion periodic social pension

Cited Legislation

AI generated
Art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 czerwca 2003 roku o rencie socjalnej
Podstawę procesową rozstrzygnięcia stanowił art. 477 14§ 2 k..pc.
Art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 27 czerwca 2003 roku o rencie socjalnej
Podstawę procesową rozstrzygnięcia stanowił art. 477 14§ 2 k..pc.
Art. 15 ustawy z dnia 27 czerwca 2003 roku o rencie socjalnej
Art. 12 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Art. 12 ust. 3 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Art. 477 14§ 2 k.p.c.
Podstawę procesową rozstrzygnięcia stanowił art. 477 14§ 2 k..pc.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV U 396/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 listopada 2015 roku Sąd Okręgowy w Tarnowie – Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Kazimierz Kostrzewa Protokolant: protokolant sądowy Marta Bartusiak po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2015 roku w Tarnowie na rozprawie sprawy z odwołania M. B. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. z dnia 5 lutego 2015 roku nr (...) w sprawie M. B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. o rentę socjalną zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje odwołującemu M. B. rentę socjalną od dnia 01 stycznia 2015 roku na okres trzech lat. Sygn. akt IV U 396/15

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 10 listopada 2015 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. decyzją z dnia 5 lutego 2015 roku odmówił M. B. przyznania renty socjalnej. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że ubezpieczonemu nie przysługuje prawo do renty socjalnej z uwagi na to, że nie spełnia warunków określonych w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 roku o rencie socjalnej wobec stwierdzenia przez komisję lekarską orzeczeniem z dnia 30.01.2015 r., że nie jest całkowicie niezdolny do pracy jak tego wymaga ustawa. Od powyższej decyzji odwołał się M.

B. domagając się zmiany zaskarżonej decyzji i przyznania prawa do renty socjalnej zarzucając, że stan psychiczny oraz społeczne funkcjonowanie - uzasadnia uznanie go za osobę całkowicie niezdolną do pracy. W pisemnej odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania wskazując, że treść zaskarżonej decyzji o odmowie przyznania renty socjalnej pozostawała w zgodzie z dyspozycją art. 4 ustawy o rencie socjalnej z uwagi na fakt, że orzeczeniem komisji lekarskiej ZUS odwołujący nie został uznany za całkowicie niezdolnego do pracy.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny: M. B. urodził się w dniu(...) r. ukończył Szkołę (...) w B.. Dotychczas nie pracował. W okresie od 07.11.2008 r. do 31.12.2014 r. pobierał rentę socjalną. W dniu 26.11.2014 r. ubezpieczony złożył wniosek o ustalenie prawa do renty socjalnej. Po przeprowadzeniu badania podmiotowo-przedmiotowego oraz po analizie dokumentacji medycznej komisja lekarska w dniu 30.01.2015 r. podtrzymała stanowisko lekarza orzecznika ZUS stwierdzające, iż ubezpieczony nie jest całkowicie niezdolny do pracy. Wobec niestwierdzenia u ubezpieczonego całkowitej niezdolności do pracy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. decyzją z dnia 5 lutego 2015 roku odmówił M.

B. przyznania renty socjalnej powołując jako podstawę rozstrzygnięcia dyspozycję art.4 ust.1 ustawy z dnia 27 czerwca 2003 roku o rencie socjalnej. dowód: wniosek z dnia 26.11.2014 r. –k. 38 ar czIII, decyzja z dnia 05.02.2015 r. – k. 47 ar czIII. W toku niniejszego postępowania sądowego u odwołującego się stwierdzono: - zaburzenia zachowania i emocji, - upośledzenie umysłowe lekkie/umiarkowane. M. B. jest całkowicie niezdolny do pracy zarobkowej od daty ustania świadczeń tj. od 01.01.2015 r. na okres 3 lat. Obecny stan psychiczny i funkcjonowanie dają podstawę do uznania odwołującego za całkowicie niezdolnego do pracy nadal z powodu naruszenia sprawności organizmu, które powstało przed 18 rokiem życia.

Odwołujący został zarejestrowany w PZP w 2006 r., leczony niesystematycznie z rozpoznaniem zaburzeń zachowania i emocji u osoby z obniżonym poziomem intelektu. odwołujący ukończył (...) zakwalifikowany do kształcenia specjalnego na podstawie orzeczenia Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w B. z dnia 26.04.2005 r. ze względu na stwierdzone upośledzenie w stopniu umiarkowanym. W czasie obecnego badania psychologicznego poza deficytem intelektualnym stwierdza się również zaburzenia zachowania i emocji. Od czasu poprzedniego orzekania nie nastąpiła poprawa stanu zdrowia psychicznego i funkcjonowania odwołującego. dowód: opinia sądowo-lekarska z dnia 08.09.2015 r.

– k. 7-9 as, W zakresie ustaleń faktycznych rozpoznawanej sprawy Sąd podzielił wnioski opinii biegłego sądowego z zakresu psychiatrii, gdyż została w przekonujący sposób uzasadniona, a poza tym w rzeczowy sposób odnosi się do okoliczności niezbędnych dla ustalenia stanu zdrowia odwołującego. Przedmiotowa opinia została sporządzona przez biegłego posiadającego odpowiednią wiedzę, kwalifikacje oraz doświadczenie zawodowe. Opinia jest rzetelna i w pełni pozwala ustalić stan zdrowia odwołującego. Specjalista wydał opinię po zapoznaniu się z dokumentacją medyczną oraz po osobistym badaniu odwołującego, a zatem posiadał kompleksowe informacje niezbędne do sformułowania wniosków.

Organ rentowy wniósł zarzuty do opinii biegłego psychiatry i wnosił o dopuszczenie dowodu z opinii uzupełniającej tego samego biegłego podnosząc, że odwołujący nigdy nie był hospitalizowany psychiatrycznie, a w dokumentacji z leczenia psychiatrycznego brak informacji o ewentualnych zaburzeniach psychotycznych czy MTS oraz psychodegradacji. Sąd oddalił ten wniosek dowodowy uznając, że organ rentowy nie podniósł żadnych merytorycznych zarzutów do opinii biegłego mając na uwadze, że odwołujący w okresie od 07.11.2008 r. do 31.12.2014 r. pobierał rentę socjalną i nie nastąpiła poprawa jego stanu zdrowia.

Dowody z dokumentów zalegających w aktach Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nie budziły wątpliwości Sądu co do ich autentyczności, a ponadto ich nie były kwestionowane przez strony postępowania.

Sąd rozważył, co następuje:

Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art.4 ust.1 ustawy z dnia 27 czerwca 2003 roku o rencie socjalnej (Dz.U. Nr 135, poz.1268 ze zmianami), renta socjalna przysługuje osobie pełnoletniej całkowicie niezdolnej do pracy z powodu naruszenia sprawności organizmu, które powstało:

1) przed ukończeniem 18 roku życia;

2) w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej – przed ukończeniem 25 roku życia;

3) w trakcie studiów doktoranckich lub aspirantury naukowej. Zgodnie z ust.2 powyższego artykułu osobie, która spełnia warunki określone w ust.1 przysługuje:

1) renta socjalna stała – jeżeli całkowita niezdolność do pracy jest trwała;

2) renta socjalna okresowa- jeżeli całkowita niezdolność do pracy jest okresowa. Poprzez dyspozycję art.15 ustawy o rencie socjalnej ustawodawca w ramach oceny czy spełnione zostały przesłanki do przyznania renty socjalnej do nakazał odpowiednio stosować art.12-14 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, które zawierają legalne definicje całkowitej i częściowej niezdolności do pracy. Mianowicie, przepis art.12 ust.1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych za całkowicie niezdolnego do pracy uznaje osobę, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu.

Z kolei przepis art.12 ust.3 ustawy za częściowo niezdolną do pracy uznaje osobę, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. W świetle jednoznacznych wniosków opinii biegłego psychiatry stan zdrowia czyni M. B. nadal całkowicie niezdolnym do pracy okresowo od 01.01.2015 r. na okres 3 lat. Nie stwierdzono poprawy stanu zdrowia. Obecnie z powodu zaburzeń zachowania i emocji oraz upośledzenia umysłowego na poziomie lekkie/umiarkowane odwołujący jest całkowicie niezdolny do pracy.

Obecny stan psychiczny i funkcjonowanie dają podstawę do uznania odwołującego za całkowicie niezdolnego do pracy nadal z powodu naruszenia sprawności organizmu, które powstało przed 18 rokiem życia. Mając powyższe na uwadze Sąd zmienił zaskarżoną decyzję z dnia 05.02.2015 r. i przyznał odwołującemu prawo do renty socjalnej od dnia 01.01.2015 r. na okres 3 lat. Podstawę procesową rozstrzygnięcia stanowił art. 477 14§ 2 k..pc.