Appeal dismissed because pre-2013 law prevented late document submission from voiding free medical care exemption.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the appellant's appeal against a first-instance judgment ordering payment for medical services. The appellant argued that the patient failed to submit proof of free healthcare rights within a year, citing a 2012 amendment to the Healthcare Services Act. However, the court determined that the specific provision requiring timely submission did not come into force until January 1, 2013, and thus applied the older version of the law which allowed for late submission.
Legislator headnote
AI generatedArt. 50 ust. 6 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych z dnia 27 sierpnia 2004 r.; Art. 385 k.p.c.: Where the relevant provision mandating timely submission of documents entered into force after the service was rendered, the failure to submit such documents later cannot serve as a basis for refusing exemption from costs.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III Ca 1088/15
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 11 maja 2015 r. Sąd Rejonowy w Łowiczu oddalił powództwo Zespołu (...) w Ł. przeciwko B. F. o zapłatę kwoty 60 zł z tytułu udzielonych pozwanej świadczeń medycznych oraz orzekł o kosztach procesu. Apelację wprost od powyższego wyroku wniósł powód zarzucając rozstrzygnięciu naruszenie art. 753 k.c., art. 756 k.c., art. 50 ust. 11 i 12 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych z dnia 27 sierpnia 2004 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 581), a także art. 45 ust. 1 i 2 ustawy o działalności leczniczej wobec ich niezastosowania. W konsekwencji, skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i orzeczenie, co do istoty sprawy przez uwzględnienie powództwa, ewentualnie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przed Sądem I instancji oraz zasądzenie na swoją rzecz od pozwanej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych za obie instancje.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja jest niezasadna. Istotą zarzutów skarżącego było powołanie się na okoliczność, że pozwana nie przedstawiła w terminie roku od dnia udzielenia jej przez pozwanego świadczenia zdrowotnego, tj. od dnia 28 października 2012 r. dokumentu potwierdzającego prawo do bezpłatnych świadczeń zdrowotnych. W związku z tym, zdaniem skarżącego, nie zwolniła się ona skutecznie z obowiązku zapłaty za udzielone świadczenia i winna być traktowana jak osoba nie mająca prawa do bezpłatnych świadczeń opieki zdrowotnej, co wynika wprost z art. 50 ust. 12 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych z dnia 27 sierpnia 2004 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 581).
Zauważyć jednak należy, że rzeczony przepis został wprowadzony do regulacji ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej (…) ustawą zmieniającą z dnia 27 lipca 2012 r. (Dz.U. poz. 1016 z dnia 13 września 2012 r.), która weszła w życie dopiero z dniem 1 stycznia 2013 r. Z uwagi zaś na to, że pozwanej udzielono świadczenia medycznego w ZOZ w Ł. w dniu 28 października 2012 r., to w niniejszej sprawie zastosowanie będzie miał art. 50 ust. 6 ustawy w brzmieniu sprzed nowelizacji. Zgodnie z treścią wskazanego przepisu, późniejsze niż przewidziane w art. 50 ust. 2 i 3 ustawy przedstawienie dokumentu, o którym mowa w ust. 1 nie może stanowić podstawy odmowy zwolnienia z kosztów albo ich zwrotu.
Reasumując, przedstawienie przez pozwaną w toku postępowania pierwszoinstancyjnego dokumentu potwierdzającego ubezpieczenie zdrowotne, stanowiło podstawę do odstąpienia od zasądzenia kwoty żądanej pozwem. W świetle powyższego, Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. oddalił apelację jako niezasadną.