Court awards partial alimony based on child's needs and father's earning capacity while dismissing arrears claim.
Legislator summary
AI generatedThe court granted monthly alimony of 400 PLN to a minor child, ordering payments to begin from the date the lawsuit was filed. While the plaintiff requested 500 PLN and arrears from May, the court found the child's justified living expenses did not exceed 900 PLN and the father's earning capacity was limited to 1,200 PLN. Consequently, the claim for arrears was dismissed because the child's needs were deemed satisfied, but future support was established immediately.
Legislator headnote
AI generatedArt. 133 § 1 k.r.o.; Art. 135 § 1, 2 k.r.o.; Art. 137 § 2 k.r.o. alimenty are awarded based on the child's justified needs and the parent's earning capacity, and arrears are not granted if current needs are met.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV R C 647/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 listopada 2015 roku Sąd Rejonowy Gdańsk – Południe w Gdańsku IV Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Aleksandra Sobiech Protokolant: Weronika Potorska po rozpoznaniu w dniu 05 listopada 2015 roku w Gdańsku na rozprawie sprawy z powództwa małoletniej L. J. reprezentowanej przez przedstawicielkę ustawową K. J. przeciwko Ł. J. o alimenty 1. zasądza od pozwanego Ł. J. na rzecz małoletniej powódki L. J. ur. (...) w G. tytułem alimentów kwotę po 400 zł (czterysta złotych) miesięcznie począwszy od 01 sierpnia 2014 roku płatnych do rąk przedstawicielki ustawowej K. J. z góry do dnia 10 każdego miesiąca wraz z ustawowymi odsetkami na wypadek opóźnienia w płatności każdej raty, 2. oddala powództwo w pozostałym zakresie, 3. nakazuje pobrać od pozwanego Ł. J. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie, 4. wyrokowi w punkcie 1 nadaje rygor natychmiastowej wykonalności.
UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 1 sierpnia 2014 roku małoletnia L. J. reprezentowana przez przedstawicielkę ustawową K. J. wniosła o zasądzenie tytułem alimentów od pozwanego Ł. J. w wysokości 500 zł miesięcznie, płatnych z góry do rąk matki małoletniej do dnia 1 każdego miesiąca, wraz z ustawowymi odsetkami w przypadku płatności którejkolwiek z rat, poczynając od 1 września 2014 roku. Powódka wniosła także o wyrównanie alimentów na rzecz małoletniej od dnia 1 maja 2014 roku – kiedy to pozwany zaprzestał łożenia na rzecz małoletniej.
W uzasadnieniu wskazano, że małoletnia powódka L. J. urodzona (...) jest dzieckiem pochodzącym ze związku (...) oraz Ł. J.. Ojciec dziecka łożył dobrowolnie na córkę alimenty w wysokości 700 zł miesięcznie, następnie 500 zł miesięcznie, ostatnie alimenty jakie otrzymała matka powódki wynosiło 50 zł. Obecnie pozwany zaprzestał wysyłania alimentów w ogóle. /pozew – k. 2/ W dniu 3 listopada 2014 roku strona powodowa złożyła wniosek o udzielenie zabezpieczenia roszczenia poprzez zobowiązanie pozwanego do łożenia kwoty 500 zł miesięcznie na rzecz małoletniego.
Postanowieniem z dnia 1 grudnia 2014 roku Sąd oddalił powyższy wniosek. Postanowieniem z dnia 20 lutego 2015 roku Sąd uchylił postanowienie z dnia 1 grudnia 2014 roku i udzielił zabezpieczenia poprzez zobowiązanie pozwanego do łożenia tytułem alimentów na rzecz małoletniej kwoty po 500 zł miesięcznie, na czas trwania procesu, od dnia 10 listopada 2014 roku. /wniosek o zabezpieczenie – k. 9; postanowienie z dnia 01.12.2014/ Pozwany uznał żądanie pozwu do kwoty po 300 zł miesięcznie. Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Małoletnia L. J. urodzona (...) jest dzieckiem pochodzącym ze związku nieformalnego Ł. J. i K. J.. Małoletnia mieszka wraz z matką, jej partnerem oraz dwiema siostrami w mieszkaniu komunalnym, którego właścicielem jest ojciec obecnego partnera K. J.. Opłaty mieszkaniowe wynoszą: 920 zł czynsz, prąd ok. 150 zł, gaz ok. 50 zł, internet i telewizja 150 zł. Łącznie opłaty za mieszkanie i media wynoszą ok. 1270 zł miesięcznie, a więc 211 zł tytułem kosztów utrzymania mieszkania przypadających na małoletnią powódkę. Małoletnia wymaga specjalnej diety w związku ze skazą białkową oraz zapaleniem skóry, na które cierpi.
W związku z tym matka małoletniej wydaje około 150 zł miesięcznie na zakup specjalnego mleka. Pozostały koszt wyżywienia małoletniej to około 150 zł. Pozostałe koszty utrzymania małoletniej wiążą się między innymi z zakupem środków higieny i dermo kosmetyków – ok. 130 zł, zakup leków 80 zł odzieży – ok. 100 zł. Łączny koszt utrzymania małoletniej wynosi ok. 900 zł miesięcznie. Kontakty ojca małoletnią odbywają się zgodnie z umową jaką zawarli rodzice dziewczynki. W czasie gdy małoletnia jest chora nie dochodzi do kontaktów, jednak odbywają się one w innym terminie.
W celu zaspokojenia należności z tytułu alimentów, zasądzonych zabezpieczeniem przez Sąd, zostało wszczęte postępowanie egzekucyjne wobec pozwanego. /dowód: odpis skrócony aktu urodzenia – k. 3; potwierdzenie wykonania operacji (gaz) – k. 25; potwierdzenie wykonania operacji (energia) – k. 26; faktura– k. 27-35; zeznania K. J. – k. 86-89, 136; zawiadomienie o zajęciu rachunku bankowego – k. 134/ K. J., matka małoletniej powódki, ma 28 lat, nie posiada wyuczonego zawodu. W dniu 14 listopada 2014 roku decyzją Prezydenta Miasta G. została uznana za osobę bezrobotną, bez prawa do zasiłku.
Z zaświadczenia Urzędu Skarbowego wynika, że w 2014 roku matka powódki nie osiągnęła żadnego dochodu. W dniu 1 września 2015 roku matka małoletniej rozpoczęła pracę w restauracji, na czas określony, do 31 sierpnia 2017 roku. Zatrudnienie wykonuje w ¼ wymiaru czasu pracy, z wynagrodzeniem 10 zł za godzinę. Matka małoletniej oprócz L. J. posiada dwie córki w wieku 11 i 6 lat. Na jedną z córek otrzymuje alimenty w wysokości 500 zł miesięcznie. Matce małoletniej finansowo pomaga także jej ojciec. (...) K. J. zarabia około 2.500 zł miesięcznie. /dowód: decyzja Prezydenta Miasta G.
– k. 36; zeznania K. J. – k. 86-89, 136; umowa o pracę na czas określony – k. 132; zaświadczenie Urzędu Skarbowego – k. 133/ W grudniu 2013 roku pozwany przekazał na konto matki powódki kwotę w wysokości 520 zł. W okresie od stycznia 2014 do marca 2014 roku przekazywał kwotę 500 zł. W kwietniu była to kwota 400 zł, natomiast w maju, czerwcu, lipcu i sierpniu przekazał kwotę 50 zł. We wrześniu 2014 roku pozwany przelał kwotę 100 zł na rzecz małoletniego, w październiku 2014 roku 200 zł, w listopadzie 2014 roku 300 zł.
W grudniu 2014 roku przekazał zaś kwotę 250 zł. W lutym 2015 roku pozwany przekazał matce małoletniej 250 zł tytułem alimentów. W styczniu przelał kwotę 250 zł na spłatę raty kredytu. /dowód: potwierdzenie transakcji – k. 37-47, 92-98; 84-85; zeznania K. J. – k. 87; zeznania Ł. J. – k. 88/ Pozwany Ł. J. ma 25 lat, nie ma wyuczonego zawodu. Od dnia 5 września 2014 do 31 grudnia 2015 roku zatrudniony była w firmie (...) na stanowisku pracownik dozoru z wynagrodzeniem na poziomie ok. 800 zł netto miesięcznie. Pozwany spłaca kredyt, którego miesięczna rata wynosi 250 zł.
Został on zaciągnięty przez pozwanego w 2013 roku w celu pokrycia wydatków matki małoletniej, związanych z wynajmem domu. Z zeznania podatkowego za 2014 rok wynika, że pozwany osiągnął dochód w wysokości 23.393 zł. W dniu 7 grudnia 2008 roku wobec pozwanego wydano orzeczenie o stopniu znacznej niepełnosprawności. Orzeczenie zostało wydane bezterminowo, na stałe. Wynika z niego, iż pozwany zatrudniony winien być w warunkach pracy chronionej. Pozwany posiada ciężką, wrodzoną wadę serca. W styczniu 2013 roku biegły kardiolog orzekł, iż pozwany jest okresowo całkowicie niezdolny do pracy.
Decyzją ZUS z dnia 8 stycznia 2015 roku przyznano pozwanemu rentę socjalną w wysokości 442,17 zł miesięcznie. Renta przysługiwała pozwanemu do 31 października 2015 roku. Orzeczeniem lekarza orzecznika pozwany został uznany za osobę całkowicie niezdolną do pracy do 30 listopada 2018 roku. W skład kosztów utrzymania pozwanego wchodzą między innymi opłaty mieszkaniowe: czynsz – 386 zł, energia – 282 zł (na dwa miesiące), telewizja i internet – 160 zł. Pozwany dokonuje sporadycznych zakupów na rzecz małoletniej w postaci zabawek, ubrań czy wózka spacerowego.
Podczas kontaktów z córką zapewnia jej wyżywienie. /dowód: zaświadczenie o zatrudnieniu – k. 60; faktura – k. 61-64,66,107-108,110-111, 143-145; zawiadomienie o zmianie opłat – k. 67; orzeczenie o stopniu niepełnosprawności – k. 69; karta informacyjna leczenia – k. 70-71; protokół oględzin sądowo-lekarskich – k. 72-75; decyzja ZUS o przyznaniu renty – k. 81; zeznania K. J. – k. 87; PIT-37 – k. 146-149; orzeczenie lekarza orzecznika – k. 154-155/ Powiatowy Urząd Pracy w G. w okresie od 1 sierpnia 2014 roku do 31 grudnia 2014 roku dysponował ofertami pracy dla osób na stanowisku pracownik ochrony z wynagrodzeniem od 680 zł do 2000 zł miesięcznie oraz dla osób bez kwalifikacji zawodowych z wynagrodzeniem od 1680 zł do 2100 zł miesięcznie.
W okresie od sierpnia 2015 roku do listopada 2015 roku Urząd dysponował ofertami pracy dla osób bez kwalifikacji zawodowych z wynagrodzeniem od 750 zł do 2.100 zł brutto oraz ofertami w zawodzie pracownik ochrony fizycznej z wynagrodzeniem od 1.750 zł do 2.100 zł brutto. Powiatowy Urząd Pracy w G. w okresie od 1 sierpnia 2014 roku do 31 grudnia 2014 roku dysponował ofertami pracy dla osób na stanowisku pracownik ochrony fizycznej z wynagrodzeniem od 1600 zł do 3000 zł oraz dla osób bez kwalifikacji zawodowych z wynagrodzeniem od 630 zł do 3636 zł miesięcznie.
Natomiast w okresie od 1 sierpnia 2015 roku do 12 listopada 2015 roku Urząd dysponował ofertami pracy na stanowisko pracownik ochrony fizycznej z wynagrodzeniem od 900 zł do 2.700 zł brutto, nadto dla mężczyzn bez kwalifikacji zawodowych z wynagrodzeniem od 324 zł do 4.000 zł brutto. /dowód: pismo UP – k. 151-152,156-157/
Sąd zważył, co następuje:
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na postawie zgromadzonego w toku postępowania materiału dowodowego. Sąd oparł się na treści dokumentów urzędowych załączonych do akt sprawy, gdyż zostały one sporządzone przez uprawnione do tego organy, w sposób przepisany prawem. Sąd dał również wiarę dokumentom prywatnym złożonym przez strony na potrzeby niniejszej sprawy. W ocenie Sądu stanowią one wiarygodne źródło zawartych w nich informacji, a żadna ze stron nie podważyła ich autentyczności. Sąd dał wiarę także zeznaniom przedstawicielki ustawowej powódki oraz zeznaniom pozwanego w zakresie, w jakim były one spójne, logiczne i znalazły potwierdzenie w innych przeprowadzonych dowodach.
Zgodnie z treścią art. 133 § 1 k.r.o. rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Natomiast zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego (art. 135 § 1 k.r.o.). Usprawiedliwione potrzeby dziecka powinny być oceniane nie tylko na podstawie wieku, lecz również miejsca pobytu dziecka, jego środowiska, możliwości zarobkowych zobowiązanych do jego utrzymania i całego szeregu okoliczności każdego konkretnego wypadku.
W szczególności pojęcia usprawiedliwionych potrzeb nie można odrywać od pojęcia zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Pojęcia te w praktyce pozostają we wzajemnej zależności i obie przesłanki wzajemnie na siebie rzutują, zwłaszcza przy ustaleniu przez Sąd wysokości alimentów (wyrok Sądu Najwyższego z dn. 10 października 1969 r., III CRN 350/69). W ocenie Sądu roszczenie małoletniej powódki częściowo zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie bezsporne jest, iż pozwanego obciąża obowiązek alimentacyjny wobec córki, gdyż powódka jest osobą małoletnią i nie posiada majątku.
Bezspornym jest także, że do usprawiedliwionych potrzeb małoletniej powódki należy wliczyć koszty żywienia, środków higieny i czystości oraz odzieży, a także jej udział w opłatach mieszkaniowych w zajmowanym przez powódkę mieszkaniu. Sąd uwzględnił powództwo co do zasady, jednakże uznał, że to kwota 400 zł miesięcznie tytułem alimentów znajduje oparcie w usprawiedliwionych kosztach utrzymania powódki. Na wysokość alimentów składają się z jednej strony możliwości zarobkowe i majątkowe pozwanego, które są w praktyce górną granicą alimentów, oraz usprawiedliwione potrzeby małoletniego dziecka.
W ocenie Sądu usprawiedliwione potrzeby małoletniej L. J. nie przekraczają kwoty 900 zł miesięcznie. Zaznaczyć w tym miejscu należy, iż mowa tu o usprawiedliwionych kosztach utrzymania, które to są wyznaczane także przez poziom życia rodziców. Nie ma więc w praktyce możliwości, aby koszty utrzymania małoletniego dziecka przewyższały możliwości zarobkowe rodziców. Wskazać należy, że matka małoletniej osiąga zarobki na poziomie najniższej krajowej od września tego roku, uprzednio pozostawała zarejestrowana w Urzędzie Pracy jako osoba bezrobotna.
Odnosząc się do możliwości zarobkowych i majątkowych pozwanego wskazać należy, iż dopiero na dalszym etapie postępowania podniesiono przesłankę niezdolności pozwanego do pracy. Zgodnie z decyzją ZUS pozwany został uznany za osobę całkowicie niezdolną do pracy - na czas do 30 listopada 2018 roku. Niemniej jednak oprócz świadczeń, które przysługują pozwanemu z tytułu niezdolności do pracy, podejmuje on zatrudnienie – czemu też nie zaprzeczył pełnomocnik pozwanego. W ocenie Sądu możliwości zarobkowe pozwanego wynoszą 1.200 zł miesięcznie.
Na podkreślenie zasługuje fakt, iż wydając postanowienie o zabezpieczeniu Sąd nie miał wiedzy, jaka jest sytuacja zdrowotna oraz osobista pozwanego. Sąd zważył, że stan zdrowia pozwanego bezsprzecznie wpływa na ograniczoną możliwość zarobkową Ł. J., w związku z czym, na ten moment przy obecnie zgromadzonym materiale dowodowym, Sąd orzekł alimenty w wysokości po 400 zł miesięcznie. Alimenty na rzecz małoletniej zostały zasądzone od dnia wniesienia pozwu. Instytucja alimentów ma na celu zaspokojenie bieżących potrzeb uprawnionego.
Dochodzenie alimentów zaległych możliwe jest w przypadku, gdy usprawiedliwione potrzeby dziecka, z tego okresu, nie są zaspokojone. Przedstawicielka ustawowa małoletniej złożyła oświadczenie, iż potrzeby te są zaspokojone, w związku z czym, w ocenie Sądu zasadne jest zasądzenie alimentów od dnia wniesienia pozwu, tj. od 1 sierpnia 2014 roku. Mając na względzie ogół okoliczności sprawy Sąd na mocy art. 133 § 1 k.r.o. w zw. z art. 135 § 1 i 2 k.r.o. orzekł jak w pkt 1 wyroku. W punkcie 2 oddalono powództwo w pozostałym zakresie na mocy art. 133 § 1 k.r.o. w zw. z art. 135 § 1 i 2 k.r.o., w z art. 137 § 2 k.r.o. a contrario.
Koszty na rzecz Skarbu Państwa Sąd ustalił mając na uwadze wartość przedmiotu sporu, zgodnie z art. 22 k.p.c. Wartość przedmiotu sporu wynosiła 6.000 zł (500 zł x 12 miesięcy). W związku z czym opłata od sprawy (wartość przedmiotu sporu x 5%) wyniosła 240 zł biorąc pod uwagę, iż powódka wygrała ją w 80%. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w pkt 3 wyroku. W punkcie 4 wyroku na mocy art. 333 § 1 pkt 1 k.p.c. z urzędu nadał wyrokowi w punkcie 1 rygor natychmiastowej wykonalności.